Connect with us

Relationship

പെയ്തൊഴിയുമ്പോൾ

Published

on

രചന: സന്തോഷ് അപ്പുക്കുട്ടൻ

“ശ്രീക്കുട്ടി എന്തിനാ ആത്മഹത്യ ചെയ്തേ? നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അരുതാത്തതെന്തെങ്കിലും…..” പറഞ്ഞുതീരും മുൻപെ അനുരാധയുടെ കവിൾത്തടത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ കൈ ശക്തിയിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു. കവിൾത്തടത്ത് ഒന്നു തടവാതെ അനുരാധ വിഷ്ണുവിനെ ഇമയടക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. അനുരാധയുടെ ചുവന്നുകിടക്കുന്ന കവിൾത്തടത്തിൽ ഒന്നു തലോടിയിട്ട്, വിഷ്ണു -പടികളിnങ്ങി പാപനാശിയിൽ നിന്നു. വക്കുടഞ്ഞ മൺകുടങ്ങളും, ചുവന്ന പട്ടുകളും പതിയെയൊഴുകുന്ന നീർചാലിലെ കുളിർ മനസ്സിലേക്കാവാഹിക്കാനെന്നവണ്ണം അവൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചു നിന്നു. കൺപീലികളുടെ തടയണ തകർത്തു കൊണ്ട് ഒരിറ്റ് നീർ അവന്റെ കവിളിലേക്കിറ്റു വീണു. ബ്രഹ്മഗിരി മലനിരകളിൽ നിന്നു വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിന് പോലും തണുപ്പിക്കാനാവാതെ തന്റെ ഉള്ളം പൊള്ളിയ ടരുകയാണെന്ന് വിഷ്ണുവിന് തോന്നി. തോളിൽ കൈപതിച്ചപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കവിളിൽ ചോരപ്പാടോടെയുള്ള അഞ്ചുവിരലും പതിഞു കിടക്കുന്ന അനുരാധയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളം തകർന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ വിടർന്ന് മുല്ലമൊട്ടുകൾ തെളിഞ്ഞു. അവൻ സങ്കടത്തോടെ ഇരു തോളിലും കൈവെച്ച് കൺമഷി കലങ്ങിയ ആ വലിയ മിഴികളിലേക്കു നോക്കി. “കാശിയിലും, രാമേശ്വരത്തും, ഹരിദ്വാറിലും വെച്ച് നിന്നെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് ഈ ചോദ്യമായിരുന്നോ?” ഒന്നും പറയാതെ അവൾ തന്റെ പാദങ്ങളെ-തഴുകി പോകുന്ന നീരൊഴുക്കിലേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു. “പത്തു വർഷമായില്ലേ ശ്രീക്കുട്ടി നമ്മെ വിട്ടിട്ടുപോയിട്ട്? ഇപ്പോൾ ഇങ്ങിനെ ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ ഉദ്യേശം?” അവൾ പതിയെ മിഴികളുയർത്തി വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി. ” കാശിയിലും, രാമേശ്വരത്തും, ഹരിദ്വാറിലും വെച്ച് ചോദിക്കാതെ, ഇവിടെ ഈ തിരുനെല്ലിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ ചോദിക്കാൻ ഒരു കാരണമുണ്ട്” വിഷ്ണു സംശയത്തോടെ അനുരാധയെ നോക്കി. ” അച്ഛന്റെ പിതൃകർമ്മത്തിനാണ് ഞാനും ശ്രീക്കുട്ടിയും പിന്നെ വിഷ്ണുവും ഇവിടെ അവസാനമായി വന്നത് – ഓർമ്മയുണ്ടോ വിഷ്ണുവിന്?” വിഷ്ണുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസം മൊട്ടിട്ടു. ” അച്ഛനും,ഞാനും, ശ്രീക്കുട്ടിയും പിന്നെ വിഷ്ണുവും – ഈയൊരു വാചകത്തിലുണ്ട് നിന്റെ സംശയത്തിന്റെ കാതൽ!” കാലിൽ തടഞ്ഞ ഒരു ചുവന്ന പട്ടെടുത്ത് നീരൊഴുക്ക് കൂടിയ ഭാഗത്തേക്കിട്ട് അവൻ മുഖമുയർത്തുമ്പോഴും ആ പരിഹാസചിരി ആചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. ” അല്ലെങ്കിലും അങ്ങിനെ തന്നെയല്ലേ പറയാൻ പറ്റൂ അനൂ? വേലി ചാടിപോയ ഒരു അമ്മായിയുടെ മകനെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ?” ആഞ്ഞുവലിച്ചൊരടി കിട്ടിയിട്ടും പുഞ്ചിരി മാറാതിരുന്ന അനുരാധയുടെ മുഖം കറുക്കുന്നത് വിഷ്ണു കണ്ടു. “നീയിപ്പോൾ എന്താ പറഞ്ഞത്? നിന്നെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാൻ പറ്റില്ലായെന്നോ?” അനുരാധയുടെ കണ്ണകൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. “എന്നിട്ടാണോടാ അഞ്ചാം വയസ്സ് മുതൽ സ്വന്തം മകനെ പോലെ വീട്ടിൽ നിർത്തി പടിപ്പിച്ചത്?

ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളെക്കാൾ നിന്റെ ആവശ്യത്തിന് മുൻഗണന നൽകിയത്? നിന്റെ കാലിൽ ഒരു മുള്ള് കൊണ്ടാൽ പോലും നോവില്ലായിരുന്നോടാ ന്റെ അച്ഛന്?” അനുരാധയുടെ മിഴികളിൽ തീപടരുന്നത് ഒരു ഞെട്ടലോടെ വിഷ്ണു കണ്ടു. “അച്ചന്റെ ചിതാഭസ്മ മൊഴുക്കിയ ഈ പാപനാശിനിയിൽ നിന്നു തന്നെ നീ ഇതു പറയണം നന്ദിയില്ലാത്ത നായേ ” അനുരാധയുടെ ഉറക്കെയുള്ള സംസാരം കേട്ട് അടുത്തുള്ളവർ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങി. പൊടുന്നന്നെ വിഷ്ണു, അനുരാധയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ച് പാപനാശിനിയിൽ നിന്നു കയറി -ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ നടന്നു. മൗനമായി, അനുരാധയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ ഇരട്ടകളായ അനു എന്ന അനുരാധയുടെയും, ശ്രീക്കുട്ടിയെന്ന രാധയുടെയും സ്വഭാവ വിശേഷങ്ങൾ ഓർക്കുകയായിരുന്നു വിഷ്ണു . രണ്ടും രണ്ടു തരത്തിലുള്ള സ്വഭാവം! ഒരാൾ പകലിനെയിഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ രാത്രിയെ പ്രണയിക്കുന്നു. ഒരാൾ മഴക്കാലത്തിനായ് കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ മഞ്ഞു ക്കാലത്തിനായ് കാത്തിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു അനുരാധ എന്തും തുറന്നു പറയുന്ന ടൈപ്പും, രാധ എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നവളുമായിരുന്നു. പക്ഷേ പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, അവർ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചു തോൽപ്പിക്കുമായിരുന്നു. “വിഷ്ണു എന്താ ഓർക്കുന്നേ?” അനുരാധയുടെ ചോദ്യമുണർന്നപ്പോഴാണ് തങ്ങളിപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള പടികൾ കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന ബോധം വിഷ്ണുവിന് വന്നത്. “നമ്മൾ കലഹിച്ചിടത്ത് നിന്ന് തുടങ്ങാം അനൂ – അമ്മാവന്റെ കർമ്മത്തിനായ് നമ്മളിവിടെ വന്നപ്പോൾ നിനക്ക് എന്താണ് അന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നിയത് വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യമുയർന്നതും, അനുരാധ അവസാന കൽപ്പടിയിൽ പൊടുന്നനെ നിന്നു. ആവേശംക്കൊണ്ട് ആ സമയത്ത് പറഞ്ഞതു പോയതാണെങ്കിലും ഇപ്പോൾ പറയാൻ മനസ്സിനൊരു ബലക്കുറവ് പോലെ! ” ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം വിഷ്ണുവിനറിയോ? ഈ മുപ്പത് കരിങ്കൽ തൂണുകളിൽ ഈ ക്ഷേത്രം ഇങ്ങിനെ നിർമ്മിച്ചത് ഏത് തച്ചനാണെന്ന് അറിയോ?” അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ടോപ്പിക്ക് മാറ്റാനായി അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു. “എന്റെ അച്ഛൻ തച്ചനല്ലായെന്ന് മനസ്സിലായി – അങ്ങേർക്ക് കള്ളും കുടിച്ച് വന്ന് അമ്മയെ തല്ലിക്കഴിഞ്ഞ് ഇതിനൊന്നും നേരമില്ലായിരുന്നു.” വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം നനഞ്ഞിരുന്നു. ” ഈ വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി ഒരു കൊച്ചുപുര പണിതിട്ടില്ല മൂപ്പർ, പിന്നയല്ലേ മഹാവിഷ്ണുവിന് ഇങ്ങിനെയൊരു അഡാർ കൊട്ടാരം ” അനുരാധ സങ്കടത്തോടെ അവന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണകളും സജലങ്ങളായി. “പ്രണയം വെറും മണ്ണാങ്കട്ടയാണ് അനൂ – അല്ലെങ്കിൽ വലിയൊരു വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു തച്ചനായ അച്ഛനെയും വിശ്വസിച്ച് കൈപിടിച്ചിറങ്ങിയ അമ്മയ്ക്ക് എന്നും രാത്രിയിൽ മർദ്ദനമേറ്റ് കരയേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല” വിഷ്ണു -നീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അനുരാധയെ നോക്കി. “പ്രണയമെന്ന വാക്കിനെ ഞാൻ അത്രയ്ക്കും വെറുത്തു പോയത് അന്നു മുതലാണ് അനൂ ” നീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളെ നനയ്ക്കാനായി വിഷ്ണു പതിയെ, മലയിൽ നിന്നും വെള്ളമൊഴുകി വരുന്ന കരിങ്കൽപ്പാത്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ശുദ്ധമായ വെള്ളത്തിൽ മുഖം തുടച്ച് വിഷ്ണു, അനുരാധയെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു. ” ഇനി നമ്മൾ അകത്തു കയറി മഹാവിഷ്ണുവിനെ തൊഴുകയാണ്. അതിനു മുൻപ് മനസ്സിലുള്ളതൊക്കെ പുറത്ത് കളയണം. ഞാൻ ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം ബാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് അനു.” അനുരാധ ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി.ആ ഉത്തരത്തിനുള്ള കാത്തിരിപ്പ് മാറാൻ പോകുന്നില്ലായെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. ” അത് എന്റെ വെറും ഡൗട്ടായിരുന്നെന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു വിഷ്ണു.. ” അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി. ” അന്ന് നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ സദാമടിച്ചിയായ ശ്രീക്കുട്ടി, നിനക്ക് -പ്രസാദം കൊണ്ടുവന്നു തരാനും, പുലിനഖലോക്കറ്റ് വാങ്ങാനും വല്ലാത്ത ഉത്സാഹമായിരുന്നു. ഒന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാത്ത പ്രകൃതമല്ലേ അവളുടെത്?

ഞാൻ വിചാരിച്ചു അവൾക്ക് നിന്നോട് പ്രണയമാണെന്ന് ” വിഷ്ണു ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അനുരാധയെ നോക്കി. ” അതുമാത്രമല്ല ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ മരണത്തോടെ വിഷ്ണുവും വല്ലാതെ മാറി. സദാ ഊർജ്ജ്വസലനായി നടന്നിരുന്ന വിഷ്ണു പെട്ടെന്ന് വിഷാദ മൂകനായി- സദാ ക്ലീൻ ഷേവുമായി നടന്നിരുന്ന മുഖത്ത് രോമങ്ങൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു. ഒന്നുതൊഴാൻ പോലും പോകാത്ത കുടുംബക്ഷേത്രത്തിൽ, പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ശാന്തിക്കാരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഊഹം ശരിയാണെന്നും ഞാൻ നിനച്ചു – പക്ഷെ പ്രണയത്തെ അങ്ങേയറ്റം വെറുക്കുന്നനാണെന്ന് ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് – സോറി വിഷ്ണൂ!” അനുരാധയുടെ സജലങ്ങളായ മിഴികൾ തുറന്നടഞ്ഞു. “മണ്ടീ ഈയൊരു ചോദ്യത്തിനാണോ പത്തു വർഷം നീ കാത്തിരുന്നത്?” അതും പറഞ്ഞ് ചിരിയോടെ വിഷ്ണു, അനുരാധയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് വലിച്ചു. ” അഞ്ചു മിനിട്ട് വിഷ്ണു … ” അകത്തേക്ക് കടക്കാതെ അവൾ പുറത്തു തന്നെ നിന്നു. ” ഈ പത്തു വർഷക്കാലവും ഈ- eചാദ്യം എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു വിഷ്ണൂ ” വിഷ്ണു അത്ഭുതത്തോടെ അനുരാധയെ നോക്കി. ” ആടി തീർക്കുന്ന സ്റ്റേജുകളിൽ, ചിലങ്ക മണികളുടെ ശബ്ദം പോലെ ഈയൊരു ചോദ്യവും എന്റെയുള്ളിൽ സദാ കിലുങ്ങിയിരുന്നു!” “നിനക്ക് വട്ടാ” വിഷ്ണു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “വട്ടല്ല !പ്രണയമായിരുന്നു അത് ” അവളുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. പകപ്പോടെ അനുരാധ യെ നോക്കി വിഷ്ണു. “നിന്നോടുള്ള പ്രണയം” ബ്രഹ്മഗിരിയിൽ നിന്നൊഴുകി വന്ന കാറ്റിലവർ കുളിർന്നു പോയി. ” പക്ഷേ എന്റെ ശ്രീക്കുട്ടി മോഹിച്ചിരുന്നവനായിരുന്നു നീയെങ്കിൽ ഹൃദയം മുറിഞ്ഞാണെങ്കിൽ പോലും നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടു കൊടുത്തേനെ! ഇനി വയ്യ വിഷ്ണൂ” അവൾ കരച്ചിലോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. നീർ നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി: ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയിലായിരുന്നു വിഷ്ണു . ” നിന്നെ മറക്കാൻ വേണ്ടിട്ടാ ഞാൻ സ്റ്റേജുകളിൽ നിന്ന് സ്റ്റേജുകളിലേക്ക് രാപകലില്ലാതെ ഓടി നടന്ന് നൃത്തം ചെയ്തിരുന്നത് പക്ഷേ ?” അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞ് പോലെ വിഷ്ണുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ” അപ്പോഴും പാദങ്ങൾ തളർന്നു പോകാമെന്നല്ലാതെ മനസ്സ് തളരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല! മനസ്സിൽ മുഴുവൻ നീയാ!” നെഞ്ചിൽ നനവ് പടരുന്നതറിഞ്ഞ വിഷ്ണു അവളെ പതിയെ തഴുകി – ” ശ്രീക്കുട്ടിയെ നീ സ്നേഹിച്ചോന്ന് മാത്രമേ എനിക്കറിയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ” ” അങ്ങിനെയാണെങ്കിലും ഞാൻ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കില്ലായിരുന്നു വിഷ്ണൂ” വിഷ്ണു നീരണിഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അനുരാധയെ നോക്കി. കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അനുരാധ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടുരസി. “ഏതെങ്കിലും സ്റ്റേജിൽ ആടി തളർന്നു മരിക്കുമായിരുന്നു – നിന്റെ ഓർമ്മകളുമായി ” ഹൃദയമെന്ന കരിങ്കൽ ഭിത്തിക്കിടയിലൂടെ പ്രണയത്തിന്റെ നീരുറവകൾ പതിയെ ഒഴുകി തുടങ്ങുന്നത് വിഷ്ണു അറിഞ്ഞു. “പ്രണയം മണ്ണാങ്കട്ടയല്ല വിഷ്ണൂ- അത് ആർക്കും പെട്ടെന്നൊന്നും വേർപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത വജ്രമാണ് ” അവൾ പൊടുന്നനെ അവന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ച് പാപനാശിനിയിലേക്കുള്ള പടികൾ ഓടിയിറങ്ങി. ” ന്റെ അച്ഛൻ ഈ പാപനാശിനിയിലുണ്ട്. അച്ചനെ മുൻനിർത്തി പറയ് എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കില്ലാന്ന് ” കണ്ണീരോടെയുള്ള അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ കരഞ്ഞുപോയി. സമ്മതമാണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബനം കൊടുത്തിട്ട് അവൻ പതിയെ മുട്ടോളം വെള്ളമുള്ള പാപനാശിനിയിൽ മുങ്ങിനിവർന്നു. അവൻ മുങ്ങി നിവരുന്നതും നോക്കി ഒരു കാട്ടുമരത്തടിയിൽ സ്വപ്നത്തിലെന്നവണ്ണം അനുരാധ നോക്കിയിരുന്നു. പാപനാശിനിയിൽ മുങ്ങിനിവരുമ്പോൾ വിഷ്ണു പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നത് അമ്മാവനോടായിരുന്നില്ല. ശ്രീക്കുട്ടിയോടായിരുന്നു – അവൾക്കു വേണ്ടിയാണ് അവൻ ആരും കാണാതെ ആ പാപനാശിനിയിൽ കണ്ണീരൊഴുക്കിയത്. ” അനുരാധയും, വിഷ്ണുവും നല്ല മാച്ചാണ് ട്ടോ! കൃഷണനും രാധയും പോലെ! നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇഷ്ടത്തിലാണ് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു!” ” ശ്രീക്കുട്ടി എന്തൊക്കെയാ ഈ പറേണത് ! നീ വെറുതെ തെറ്റി,,,, പൊടുന്നനെയാണ് ശ്രീക്കുട്ടി അവന്റെ വായ് പൊത്തിയത്. ” നി ഒന്നും വിഷ്ണു പറയണ്ടാ, ഒരപേക്ഷയുള്ളൂ! അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കണം” വിഷ്ണു തലയിൽ കൈയ്യും വെച്ച് അവളെ നോക്കി നിന്നു. അമ്മാവന്റെ കർമ്മത്തിന് വന്ന്, ഇവിടെ നിന്നും വാങ്ങിയ പുലിനഖലോക്കറ്റ് എനിക്കിഷ്ടമില്ലായെന്നു പറഞ്ഞതിനായിരുന്നു ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ ഈ ഭാവമാറ്റം! ” അല്ലെങ്കിലും എനിക്കിഷ്ടം ഇരുട്ടിനെയാ!

ആ ഞാൻ വെളിച്ചത്തെ എങ്ങിനെയാ പ്രണയിക്കുക ” തനിക്കൊരു വരണ്ട പുഞ്ചിരിയും തന്ന് അവൾ പോയത് ആ ഇരുട്ടിനെ തേടി തന്നെയായിരുന്നു. പിറ്റേന് തെക്കേകുളത്തിൽ അവൾ പൊന്തി കിടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കൈയ്യിൽ ആ ലോക്കറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു! പച്ചവിറകിൽ വെന്തു നീറിയ മനസ്സുമായി എത്രയെത്ര രാത്രികൾ ഉറക്കമില്ലാതെ കടന്നു പോയ് – കണ്ണീരും വെള്ളവും കൂടി കലരുന്നതിനിടയ്ക്ക് ആരോ തന്നെ കൈ പിടിച്ചുയർത്തിയപ്പോൾ വിഷ്ണു ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുണർന്നു. “ഭഗവാനെ തൊഴേണ്ടേ നമ്മൾക്ക് ” അനുരാധ കൈയ്യും പിടിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകുമ്പോൾ അവന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നും കണ്ണിൽ നിന്നും നീർ അടർന്നുവീഴുന്നത് അനുരാധ -കണ്ടില്ല, നിലത്ത് പാകിയ വലിയ കരിങ്കൽ പാളികളിൽ നനവറിയിച്ചുക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു നടന്ന അവരെ നോക്കി ഒരു തള്ള-മോണക്കാട്ടി ചിരിച്ചു: ” ശരിക്കും കൃഷ്ണനും രാധയും പോലുണ്ട്! ” തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ വിഷ്ണു കണ്ടത് ആ വൃദ്ധയെയായിരുന്നില്ല ചിരിച്ചുക്കൊണ്ട് കണ്ണിറുക്കുന്ന ശ്രീക്കുട്ടിയെ ആയിരുന്നു. എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ച്, അമ്മാവന്റെ മൗനാനുവാദവും വാങ്ങി അനുരാധയെ മനസ്സുക്കൊണ്ട് താലിയണിയിച്ച്, അവളെയും കൈകോർത്ത് ക്ഷേത്രപടികളിറങ്ങുമ്പോൾ, “ഇനിയൊരു പെണ്ണിന്റെ കണ്ണീരും താൻ കാരണം പൊഴിയരുതേയെന്ന മനമുരുകിയ പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു വിഷ്ണു ‘- പ്രണയത്തിരകൾ അലയടിക്കുന്ന അനുരാധയെയും കൈകോർത്ത് കൊണ്ട് അവൻ ഒരിക്കൽ കൂടി ആ -ക്ഷേത്രത്തിലേക്കും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി നിൽക്കുന്ന ഇരുട്ട് കട്ടകുത്തിയതുപോലെയുള്ള ബ്രഹ്മഗിരി മലനിരകളെയും നോക്കി രണ്ടിറ്റ് കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. താഴെയെത്തി അവർ, പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന ട്രാവലറിൽ കയറുമ്പോൾ, എല്ലാ ഭക്തരും അവരെ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കുള്ള സീറ്റിലെത്തിയതും, ഈറൻമാറാത്ത വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അനുരാധ ചാരിയിരുന്നു. സാന്ത്വനത്തിന്റെ സ്പർശമായി അവന്റെ വിരലുകൾ അനുരാധയെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ നക്ഷത്രമിഴികളിലേക്ക് അവൻ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. ഓടി തുടങ്ങിയ ട്രാവലറിന്റെ പിൻഗ്ലാസ്സിലൂടെ അവർ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, വേനൽമഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മണ്ണിൽ ആണ്ടുത്സവത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

Relationship

പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ…

Published

on

By

രചന: Unni K Parthan

#ഇനിയും.. “പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയും അച്ഛനുമൊക്കെ ന്ത് വിചാരിക്കും..” ദേവികയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നിഖിൽ ചിരിച്ചു.. “നീ പഠിക്കാൻ പോകുന്നതിനു അവർക്ക് ന്താ ന്നേ… മാത്രല്ല നീ എന്റെ ഭാര്യയല്ലേ.. എന്റെ ഭാര്യ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ അല്ലെ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്..” നിഖിൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പതറി.. “അറിയാലോ ഏട്ടാ.. വീട്ടിലേ സാഹചര്യം.. മാത്രമല്ല നമ്മുടെ ലവ് മാര്യേജ് ആണ്.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു എന്നേ.. ഏട്ടന്റെ നിർബന്ധം കൊണ്ടല്ലേ.. ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വച്ചു കയറിയത്..” ദേവികയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. “എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.. നീ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെച്ചേ.. ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് താഴേക്ക് വരാം.. നേരത്തെ ഉറങ്ങണം.. രാവിലെ നേരത്തെ എണിക്കണം എനിക്ക്..” കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ നിഖിൽ.. ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. ദേവിക എഴുന്നേറ്റു താഴേക്ക് ചെന്നു.. “നിഖിൽ എവിടെ മോളേ..” പത്മാവതി ദേവികയോട് ചോദിച്ചു.. “കുളിക്കാൻ കേറി.. കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ..” “മ്മ്.. മോള് ഇങ്ങോട്ട് ഇരുന്നേ..” സെറ്റിയിൽ തനിക്കു അരികിലേക്ക് പത്മാവതി ദേവികയേ വിളിച്ചു.. “ന്തേ.. പഠിക്കാൻ പോണുണ്ടോ എന്നിട്ട്..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് ഞെട്ടി… “കൃഷ്ണാ.. കൊല്ലാൻ ആണോ വളർത്താൻ ആണോ..” ദേവിക മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.. “അത് പിന്നേ…” ദേവിക വിക്കി.. ”

മോൾക്ക് ഇപ്പോളും എന്നേ മോളുടെ അമ്മയായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ല്ലേ..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പിടിഞ്ഞു.. “ന്തേ..അമ്മ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്..” “അമ്മയേ മാത്രം അല്ല അച്ഛനേയും മോൾക്ക്‌ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ലോ..” ഹരി ദേവികയേ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. ദേവിക നിന്നിടത്തു നിന്ന് ഉരുകി.. “മോളേ..” പത്മാവതിയുടെ വിളി കേട്ട് ദേവിക തലയുയർത്തി നോക്കി.. “ഈ വിവാഹത്തിന് ഇഷ്ടകുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളത് സത്യം.. പക്ഷെ.. ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വെച്ച് കയറിയതു മുതൽ ഇന്ന് വരെയുള്ള ഈ നിമിഷം വരെ ഞങ്ങൾക്ക് മോള്.. ഞങ്ങളുടെ മോളാണ്.. ഇനി എന്നും മുന്നോട്ട് അങ്ങനെ തന്നേയായിരിക്കും.. പൊരുത്തപെടൽ മോൾക്ക് അൽപ്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ള കാര്യം ആണെന്ന് മനസിലായി.. പക്ഷെ.. മോള് പേടിക്കേണ്ട മോളേ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടാണ്.. ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ് മോളോട് തുടർന്നു പഠിക്കാൻ മോൻ പറഞ്ഞത്.. കാരണം മോൾക്ക്‌ മുന്നിൽ ഒരു നല്ല ഭാവിയുണ്ട്.. ഇത്രേം നാളും കഷ്ടപാടുകൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും പട വെട്ടി പൊരുതി നേടിയത് എല്ലാം ഒരു സുപ്രഭാതം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കണ്ട ന്നേ..

ഇനി മോൾക്ക്‌ കഷ്ടപാടുകൾ ഉണ്ടാവില്ല.. ഇന്ന് നിഖിലിന്റെ ഭാര്യ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന മോള് കാലം കൊറേ കഴിയുമ്പോൾ ദേവികയുടെ ഭർത്താവാണ് എന്നുള്ള നിലയിലേക്കുള്ള വളർച്ചയുണ്ടാകും.. വിവാഹം ഒന്നിന്റെയും അവസാനമല്ല തുടക്കമാണ്.. പുതിയ ജീവിതവും പുതിയ ചുറ്റുപാടും.. അതിലെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളും എല്ലാം മോൾക്ക് കരുത്തു നൽകുന്നത് മാത്രമാവും.. നാളേയുടെ പുലരികൾ.. ഞങ്ങൾ മോൾക്ക് വെളിച്ചമായ് മുന്നിൽ ഉണ്ടാവും.. കാലം മോൾക്ക് മുന്നിൽ കാത്തു വെച്ച നിധിയെന്ന സ്വപ്നം.. മോളുടെ ഭാവി.. എല്ലാം ഇനി ഭദ്രമായിരിക്കും.. പത്മാവതി പറഞ്ഞു നിർത്തി.. ദേവിക ഇരു കൈയ്യും കൂപ്പി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.. “കരയല്ലേ പെണ്ണേ.. നീ ചിരിക്കാൻ നോക്ക്..” ഹരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ചിരിച്ചു.. ചുമരിൽ കൈയ്യും കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നിഖിലിനെ നോക്കി ദേവിക ചിരിച്ചു.. മിഴികൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു… ശുഭം..

Continue Reading

Relationship

അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി…

Published

on

രചന: Seema Binu

പ്രണയം വരും വഴി “ങാ അഖീ പറ ” തോളിനും ചെവിക്കുമിടയിൽ ഫോണും പിടിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു് കയ്യിലും സാധങ്ങളുമായി വിദ്യ ഊണുമുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു . “ഹരിയേട്ടാ അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് കഴിക്കാനുള്ളതും ടിഫിനും വച്ചിട്ടുണ്ട് . ഞാൻ പിള്ളേരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു സ്കൂളിൽ വിടാൻ നോക്കട്ടെ .” കഴിക്കാനായി വന്ന ഹരിയോട് അത്രയും പറഞ്ഞു കയ്യിലെ വെള്ളം ഇട്ടിരുന്ന നെറ്റിയിൽ തുടച്ചു ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ വിദ്യ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി . ഇവൾക്കിപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിക്കാനോ എന്റെ കാര്യം നോക്കാനോ തീരെ സമയമില്ല . എന്തു പറഞ്ഞാലും ഒരു അഖി .. വിദ്യയുടെ പെരുമാറ്റം ഹരിയേ ചൊടിപ്പിച്ചു . അപ്പോഴേയ്ക്കും ഹരിക്കു കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ബാഗുമായി വിദ്യയെത്തി . “നിനക്കെന്താ വിദ്യേ എന്നേ കണ്ണിൽ പിടിക്കുന്നില്ലേ ? നീ എന്നോടൊന്ന് ശരിക്കും സംസാരിച്ചിട്ട് എത്ര നാളായെന്നറിയാമോ ? എപ്പോൾ നോക്കിയാലും ഫോണിൽ തന്നെ .” അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി . “അതിന് ഹരിയേട്ടൻ എപ്പോഴാ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് ? പിന്നാലെ നടന്ന് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ഒന്നു നിർത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒച്ച വയ്ക്കും . ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ ജീവിയല്ലേ ? എന്നേ കേൾക്കുന്ന ആരോടെങ്കിലും ഞാനും സംസാരിക്കട്ടെന്നേ ” “നിന്റെ ശബ്ദത്തിനെന്താ പതിവില്ലാത്തൊരു കടുപ്പം ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ അവൾ കുട്ടികളേ ഉണർത്താൻ പോയി . ശബ്ദത്തിന് കടുപ്പം പോലും ..

വെളുപ്പിന് അഞ്ചു മാണിക്കു തുടങ്ങുന്ന അങ്കമാ . എന്തെങ്കിലും ഒന്നു സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ പറയും ഞങ്ങൾ അഞ്ചു മക്കളുടേം അച്ഛന്റേം പിന്നെ വീട്ടിലെ എല്ലാ പണീം ചെയ്തിട്ടും എന്റമ്മ ഒരു പരാതീം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് .അതുപോലാണോ എനിക്ക് എന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞു പോയാൽ ഉടൻ വരും നിനക്ക് ജോലിയുണ്ടെന്നുള്ള അഹങ്കാരമാ എന്ന് .. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . വിദ്യ കുട്ടികളേ എഴുനെല്പിച്ചു റെഡിയാക്കി എങ്ങനെയൊക്ക്വയോ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ് കഴിപ്പിച്ചു സ്കൂൾ ബസിൽ കയറ്റി വീട്ടു . ഹരിയും കുട്ടികളും പോയപ്പോൾ അവൾ ടീ വി ഓണാക്കി സൗണ്ട് കുറച്ചു വച്ചു .ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരീടെ പെങ്ങളുടെ മൂന്നു മിസ്ഡ് കോൾ .. .അവൾ ഹിമയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു . ആദ്യത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ ആള് ഫോണെടുത്തു . “നീ ഇത് എവിടെയാ വിദ്യേ ? എത്ര നേരം കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിക്കുവാ ?” “അനിയന്റെ ദേഷ്യം അങ്ങോട്ടും പകർന്നോ ?”വിദ്യ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു . “നീ ഇന്നു ഓഫീസിൽ പോയില്ലേ ? “ഇല്ല ചേച്ചീ .. ഇന്നൊരു ലീവെടുത്തു . എന്റെ കൂടെ വർക്കു ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ ബെർത്ത് ഡേ യാ . അതിനൊന്നു പോകണം ” “ലീവെടുത്തു പോകാനും മാത്രം ഇതാരാ ഇത്ര വല്യ ആള് ? അഖിയാണോ ??” “ങേ !!! ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനെ മനസിലായി ?” “ങ ചേച്ചിക്കു പലതും മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് .

എന്താ വിദ്യേ നിന്റെ ഉദ്ദേശം ?” കുറച്ചു നേരം വിദ്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . “ചേച്ചിക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത് ?” “ആരാ ഈ അഖി ? അയാളുമായി നിനക്കെന്താ ബന്ധം ?” “ഓ ഇത്രേയുള്ളോ ? അഖി .. അഖി എന്റൊപ്പം വർക്ക് ചെയ്യുന്ന വിവാഹമോചനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ നല്ല സ്വീറ്റ് ആയ ഒരാൾ .. അഖിയെ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടമാ .. എനിക്കും . അഖി അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ഹാപ്പിയാ ചേച്ചീ …. ” “വിദ്യേ .. നീ … നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്കു വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ ? ഇതൊക്കെ ഹരി അറിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക എന്നു വല്ലോം നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?? “ഹരിയേട്ടന് അറിയാല്ലോ ഞങ്ങളടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പിനെ പറ്റി .” വിദ്യ വാക്കുകളിൽ ദുഃഖത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയിട്ടു. “ചേച്ചിക്കറിയാമോ വിവാഹം കഴിഞ്ഞുള്ള ഉപാധികളില്ലാത്ത പ്രണയത്തോടായിരുന്നു ബാലൻമാഷിന്റ മകൾക്കു പ്രണയം .. മനസിലും ശരീരത്തിലും ഒരാളേ മാത്രം നിറച്ചു ആ ആളിന്റെ രണ്ടു് മക്കളെ പ്രസവിച്ച എനിക്ക് പക്ഷേ ഈ പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും അറിയില്ല എന്താണ് പ്രണയമെന്ന് ?? ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ സ്ത്രീ തന്നെയല്ലേ ? ഇനി എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അഖിയുമായുള്ള സൗഹൃദം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല ചേച്ചീ ..” “എടീ ബാലൻ മാഷിന്റെ മോളേ…എന്റെ അനിയൻ കെട്ടിക്കൊണ്ടു വരുമ്പോഴല്ല നിന്നേ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് കേട്ടോ . എന്തായാലും ഞാനൊന്നു കാണുന്നുണ്ട് നിന്റെയീ അഖിയേ . നിന്നെയൊക്കെ നേർവഴിക്ക് നടത്താൻ പറ്റുമോന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ .” അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഹിമയുടെ കോൾ ഹരിക്ക് ചെന്നു . “ഹരീ പ്രശ്നം നമ്മള് കരുതിയതിലും സീരിയസ് ആണ് കേട്ടോ . നി ഇപ്പൊഴും നമ്മുടെ അച്ഛനെ റോൾ മോഡലാക്കി ഇരുന്നോ .ഇതു പണ്ടത്തെ കാലമൊന്നുമല്ല . അവളും ഈ പറഞ്ഞ അഖിയും ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്നാ കേട്ടത് .അവൾ അവളുടെ പാട്ടിനു പോകും . പോകട്ടെ അതാ നല്ലത് .. പറയുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നല്ലേ ഹരീ .. അവളേ പ്പോലൊരു പെണ്ണിനേ നീ അർഹിക്കുന്നില്ല .

അതാ സത്യം .” അപ്പുറത്ത് ഫോൺ കട്ടാകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അനങ്ങാനാവാതെ ഇരുന്നു ഹരി . സമയം കളയാതെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു . വീട്ടിലെത്തിയ ഹരി കാണുന്നത് എവിടേക്കോ പോകാൻ തയ്യാറായി പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്ന വിദ്യയെയാണ് . ഇവളിതെങ്ങോട്ടാ കെട്ടിയൊരുങ്ങി ??ഓർത്തത് അങ്ങനെയാണെങ്കിലും ചോദിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ് . “ങേ. അടിപൊളിയാണല്ലോ .. എങ്ങോട്ടാ യാത്ര ??” ഹരീടെ ചോദ്യത്തിൽ കിളിപോയി നിന്നു വിദ്യ . “എന്താ ?” “അല്ല സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് സുന്ദരി ആയിട്ട് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ചോദിച്ചതാ ” “അത് .. അത് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം . പിന്നെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ബെർത്ഡേയാ .. അതിനും ഒന്നു പോകണം .” “വരാൻ വൈകുമോ ? പിക് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വരണോ ?” വിദ്യയ്ക്ക് വീണ്ടും ഞെട്ടൽ .. “ഓ വേണ്ട … ഞാനിങ്ങു വന്നോളാം . പിന്നെ കുട്ടികൾ വരുമ്പോൾ ചായേം സ്നാക്സും എടുത്തു കൊടുക്കണേ ..” അവൾ പോകുന്നതു ഹരി നോക്കി നിന്നു . അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ . ഇനി ചേച്ചി പറഞ്ഞതു പോലെ എന്തെങ്കിലും ??? ഏയ് .,,എങ്കിലും ഈയിടെയായി അവൾ തന്നേ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോന്നൊരു സംശയം .. തോന്നലാവും .. കുട്ടികൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് വിദ്യ എത്തിയത് . “ബെർത്ത് ഡേ പാർട്ടി എങ്ങെനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ? എല്ലാവരും കൂടി അടിച്ചു പൊളിച്ചോ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യമാണ് അവളേ വരവേറ്റത് .അങ്ങനൊരു ചോദ്യം ഹരിയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല . അതുകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി പറയാൻ ഇത്തിരി വൈകി . “എല്ലാവരുമൊന്നുമില്ല ..

ഞാനും അഖിയും മാത്രമുള്ളോരു കുഞ്ഞാഘോഷം .. പിന്നെ പാലട ഇഷ്ടമാണെന്നും പറഞ്ഞ് അതു വാങ്ങി വച്ചിരുന്നു . ഞാൻ ചെന്നിട്ട് അതുണ്ടാക്കി . ഒരു കേക്കും മുറിച്ചു തീർന്നു ആഘോഷം . എങ്കിലും നന്നായിരുന്നു .” “പാലടയോ ?? കൊള്ളാല്ലോ .. നീയിവിടെ പാലട ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഒത്തിരി നാളായില്ലേ ?” “ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമല്ല അതുകൊണ്ട് ഇനി ഉണ്ടാക്കണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞത് മറന്നു പോയോ ?” “അത് .. അതു പോട്ടെ . ഈ പറഞ്ഞ അഖിക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ഈ വക സാധനങ്ങളൊക്കെ ?” “അഖിക്കല്ല .. എനിക്കിഷ്ടമാണെന്നറിഞ്ഞ് വാങ്ങിയതാ ” വിദ്യ അകത്തു കയറി പ്പോയിട്ടും ഹരി അതേ നിൽപ്പു നിന്നു . നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊക്കെ അങ്ങു നിന്റെ വീട്ടിൽ . ഇവിടെ ഞാൻ പറയുന്നത് ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി …പണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് ഹരിക്കു സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി . ഒപ്പം വിദ്യയും അഖിയും മാത്രമുള്ള പാർട്ടി എന്നോർത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഹരിയേ പൊതിഞ്ഞു . വൈകിട്ട് കുട്ടികളേ പഠിപ്പിക്കാൻ ചെന്ന ഹരിയേ അവര് കണ്ടം വഴി ഓടിച്ചു . “അമ്മ ഞങ്ങളേ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിച്ചാൽ മതി .അച്ഛനറിയില്ല ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കേണ്ടത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് .. ” “ആരു പറഞ്ഞു അച്ഛന് അറിയില്ലെന്ന് ?നിങ്ങൾക്കറിയാമോ അച്ഛൻ ജോലി കിട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കുറേ നാള് പാരലൽ കോളേജിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് .. വന്നേ ഇന്ന് അച്ഛൻ പഠിപ്പിക്കാം . അതുമല്ല അമ്മയ്ക്ക് കിച്ചണിൽ ഒത്തിരി ജോലിയുണ്ട് ..” “അമ്മയ്ക്കെന്നും ഉണ്ടല്ലോ ഒത്തിരി ജോലി .. പിന്നെന്താ ഇന്ന് ? അച്ഛൻ പോ .ഞങ്ങളെ അമ്മ പഠിപ്പിച്ചാൽ മതി .” ഹരി മെല്ലെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു . വിദ്യയെ അവിടെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ചപ്പാത്തിക്ക്‌ മാവ് കുഴയ്ക്കുന്നു . “ഇന്നെന്താ ചപ്പാത്തിയാ ? ഇങ്ങു താ . ഞാൻ ചുട്ടെടുക്കാം . നീ ചെന്ന് പിള്ളേരുടെ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിക്ക് ..” “വേണ്ടാ .. ” “അതു വിദ്യേ .. നിനക്കെല്ലാം കൂടി ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ ? ” വിദ്യ കുറച്ചു നേരം അനങ്ങാതെ നിന്നു . “എനിക്കു ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല . ഹരിയേട്ടൻ പോയി റസ്റ്റ് എടുത്തോ . ” ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്തതു പോലെ വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . “നീ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞു ” “ങാ നോക്കുന്നുണ്ട് . ” “നീ പോയാൽ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എങ്ങനാ ?” “ഞാൻ ഇല്ലേലും ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ഹരിയേട്ടാ . അത്രയ്ക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ വയ്ക്കണം . പിന്നെ രാത്രിയിലെ കാര്യത്തിന് പൈസ ഇത്തിരി കൂടുതൽ കൊടുക്കേണ്ടി വരുമായിരിക്കും .

എന്നാലും എല്ലാം നടക്കേണ്ടേ ??” “രാ ..രാത്രിയിലെ എന്തു കാര്യം ?”ഹരി നിന്നു വിക്കി . “പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പീര് . അല്ലാതെന്താ ?അവരു ഹരിയേട്ടനെ അടുപ്പിക്കില്ലല്ലോ . അപ്പൊൾ പിന്നെ ട്യൂഷന് ആളിനേ നിർത്തണം . അവർക്ക് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്തു ഡിമാൻഡ് ആണെന്നറിയാമോ ?”അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരി നിന്നിടം ശൂന്യം . പൊട്ടി വന്ന ചിരിയടക്കി വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . ഹരിയിൽ കാണപ്പെട്ട ചെറിയ ചില മാറ്റങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ എന്നത്തേയും പോലെ വിദ്യയുടെ ആ ദിനവും പോയി മറഞ്ഞു . അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അവളേ ജോലിയിൽ സഹായിക്കാനും കുട്ടികളേ റെഡിയാക്കാനും ഒക്കെയായി ഹരി പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നു . ഒന്നും പുറത്തു കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും ഒരു കുഞ്ഞു സന്തോഷം തോന്നി അവൾക്ക് . ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വിദ്യ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോൾ ഹരി മാത്രമേയുള്ളു വീട്ടിൽ . “പിള്ളേര് എന്തിയെ ? “അവൾ ഹരിയേ നോക്കി . “അതു ഞാൻ പറയാൻ വീട്ടു പോയി . ഇന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . അവരുടെ കൂടെ പോകണമെന്ന് പിള്ളേർക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം . പിന്നെ ഞാനും ഓർത്തു ശനിയും ഞായറുമല്ലേ . രണ്ടു ദിവസം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ എന്ന് . ” “അവിടെ കായലും വെള്ളോമൊക്കെയുള്ളതല്ലേ .. നമ്മളില്ലാതെ അവരെ വിടേണ്ടിയിരുന്നില്ല .” “എന്റച്ഛനും അമ്മയുമില്ലേ ? എന്നേ വളർത്തിയ അവർക്കറിയില്ലേ എന്റെ പിള്ളേരെ എങ്ങനെ നോക്കണമെന്ന് ?” ങാ അതിന്റെ ഗുണം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ . അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു . രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുക ആയിരുന്ന വിദ്യയെ പിന്നിൽ നിന്നും ഹരി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു . അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി . “ഹരിയേട്ടനിതെന്താ ? ഞാൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത് കാണാൻ മേലേ ?” “അതു കൊള്ളാം എനിക്കെന്റെ ഭാര്യയേ ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെങ്കിൽ നേരോം കാലോം നോക്കണോ ?” “ആരുടെ ഉപദേശമാ ?” “എന്ത് ?” “അല്ല ഇപ്പോൾ ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് ആരുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചാണെന്നാ ചോദിച്ചത് ?” “എനിക്കു നിന്നേ സ്നേഹിക്കാൻ ആരുടെയെങ്കിലും ഉപദേശം വേണോ ?” ” സ്നേഹിച്ചതാരുന്നോ ? ശീലമില്ലാത്തതു കൊണ്ടാവും എനിക്കങ്ങോട്ടു മനസിലായില്ല കേട്ടോ. സോറി ഹരിയേട്ടാ .. ” “നിന്റെ പരിഹാസം ഒക്കെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് . ഞാനിനി എങ്ങനാ നിന്നേ പ്രീതിപ്പെടുത്തേണ്ടത് ? എന്റെ സ്നേഹം പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ …” “എന്തേ നിർത്തിക്കളഞ്ഞത് ? ” വിദ്യ ഹരിക്കു നേരേ നിന്നു . “ഞാനിനി മുഴുവൻ പറഞ്ഞാലേ നിനക്കു മനസിലാകൂ?” “എന്താണെങ്കിലും പറയാൻ വന്നത് മുഴുവൻ പറയെന്നേ . അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും ?” “എന്നാൽ നീ അറിയണ്ടാ .” ഹരിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . “ഓക്കേ അത് ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി .

ഇനി ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടേ .?” എന്താണെന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ ഹരി അവളേ നോക്കി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ഞങ്ങൾ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് .” “ഞങ്ങളോ ?” “ങ ഞാനും അഖിയും .. അതു ശരിയായി .” “വിദ്യേ …”അറിയാതെ ഹരിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു . “ഹരിയേട്ടനെന്തിനാ ഒച്ചയെടുക്കുന്നത് ? ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞില്ല . ഇപ്പോൾ അഖിക്ക് മാത്രേ ഓർഡർ വന്നുള്ളൂ . അതും ഒരു മ്യൂച്വൽ ട്രാൻസ്ഫർ . എനിക്കും താമസിയാതെ ശരിയാകുമെന്നാ സൂപ്രണ്ട് പറഞ്ഞത് . ങാ പറഞ്ഞു വന്നത് അതല്ല . നാളെ അഖി ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ ഇരിക്കുകാരുന്നു .പോകുന്നതിനു മുൻപ് പിള്ളേരേം ഹരിയേട്ടനേം ഒന്നു കാണണം എന്ന് . ഇനിയിപ്പോൾ വരണ്ടാ എന്ന് എങ്ങനാ പറയുന്നേ ? വന്നിട്ട് പോട്ടെ .പിള്ളേരേ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കാം അല്ലേ ? ഓഫീസിൽ വച്ചുള്ളതോന്നും പോരാഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും ഇനി വീട്ടിലും . എന്തായാലും എന്റെ പിള്ളേരേ കൊണ്ട് നീ എവിടെ പോവില്ല. ഹരി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു . “ഓ വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ .അതു പോട്ടെ ആദ്യമായിട്ട് വരുവല്ലേ അഖി ഇവിടെ . അപ്പൊൾ ശരിക്കെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണ്ടേ ? രാവിലെ പോയി കുറച്ചു നല്ല കൊഞ്ചു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരണേ . അഖിക്ക് കൊഞ്ചു തീയൽ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ .. ” മറുപടി പറയാതെ ഹരി തിരിഞ്ഞു മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി . നിന്റെ എല്ലാ കൊഞ്ചലും അവസാനിക്കാൻ പോകുവാ .. നാളെയിങ്ങു വരട്ടെ നിന്റെ മറ്റവൻ .കാണിച്ചു കൊടുക്കാം അവന് ഈ ഞാൻ ആരാണെന്ന് . ക്ഷമിക്കുന്നതിനൊക്കെ ഒരു ലിമിറ്റില്ലേ ? അടുത്ത ദിവസം രാവിലേ കോളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഹരി ക്ലോക്കിലേയ്ക്ക് നോക്കി . നേരം വെളുത്തില്ല അതിനു മുന്പിങ്ങെത്തിയോ ? ഈർഷ്യയോടെ വാതിൽ തുറന്ന ഹരി കണ്ടത് നല്ല ഭംഗിയായി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്ത ഇരുപത്തഞ്ചിനും മുപ്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെയാണ് . “ആരാ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിക്കു മുൻപ് വിദ്യ ഇറങ്ങി വന്ന് ആളിനെ അകത്തേയ്ക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു . “ദാ ഇതാ എന്റെ ഹരിയേട്ടൻ ” പിന്നാലെയെത്തിയ ഹരിയെ കൂട്ടുകാരിക്കു വിദ്യ പരിചയപ്പെടുത്തി . “ങാ എനിക്കറിയാം . ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ .” “ആളിനെ എനിക്കങ്ങോട്ട് പിടി കിട്ടിയില്ല .” ഹരി നിന്നു പരുങ്ങി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഒരു അഖിയേ പറ്റി ?” “ഉവ്വ് . അപ്പൊൾ ഇത് അഖീടെ ??” “അഖീടെ ആരുമല്ല .

അഖി തന്നെയാ . എന്നു വച്ചാൽ അഖില .. അഖിയെന്നുള്ളത് അവളുടെ വിളിപ്പേരാ .. അല്ലേടാ ?” “ഞാൻ കരുതി ….”ഹരി എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി . “അഖി എന്റെ ബോയ് ഫ്രണ്ടാണെന്ന് അല്ലേ ?” “ഏ … ഏയ് .. അല്ല .. അതെന്തിനാ അങ്ങനെ കരുതുന്നത് ? നിങ്ങൾ സംസാരിക്ക് .. ഞാൻ ഒന്നു പുറത്തു പോയിട്ടു വരാം ..” “ഉം ഉം .ഒക്കെ ” ഹരി നിന്നു വിക്കുന്നത് കണ്ടു വിദ്യ ചിരിയടക്കി . അഖിലയുടെ ഇഷ്ടവിഭങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരുക്കി വയറും മനസും നിറച്ചാണ് വിദ്യയും ഹരിയും അവളേ യാത്രയാക്കിയത് . കുട്ടികളേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നു സങ്കടം പറഞ്ഞ അഖിയോട് അഖില പോകുന്നതിനു മുൻപൊരു ദിവസം കുട്ടികളേം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടിറങ്ങാം .. എന്നു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു ഹരി. “അഖിലയല്ല ഹരിയേട്ടാ അഖി ” വിദ്യ ചിരിയോടെ തിരുത്തി. “എന്നേ കുഴക്കിയത് ഈ പേരാണ് . എന്നാലും അഖി മതി .. അതാ ഒരു ഭംഗി ..” ഹരിയും അവരുടെ ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു . “കളഞ്ഞിട്ടു പോകുമെന്നു കരുതിയോ ?” അഖില പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന ഹരിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി വിദ്യ . മറുപടിയായി ഹരി അവളേ വലിച്ചു നെഞ്ചോടു ചേർത്തിരുന്നു .

അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു . “ഹരിയേട്ടാ ..” “എന്താ ?? ഇനി ഇതും അഭിനയമാണെന്നാണോ ??” ഹരിയുടെ ശബ്ദം അടഞ്ഞിരുന്നു . അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു .. “ഈ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാനങ്ങ് ഇല്ലാതായിപ്പോയി .”അവൻ ആ നെറുകയിൽ മെല്ലെ തലോടി . “അത്രയ്ക്കിഷ്ടമാ എന്നേ ??” മറുപടി പറയാതെ അവളുടെ നെറുകിൽ ചുണ്ടു ചേർത്തു ഹരി . “കുട്ടികളേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ എപ്പോഴാ പോകേണ്ടത് ?” “അവരു രണ്ടു് ദിവസം അവിടെ വെള്ളത്തിലും കായലിലും ഒക്കെ കളിക്കട്ടെന്നേ ” “ശരിക്കും ? ” “ആന്നേ .. ഇന്നിവിടെ നമ്മളു മാത്രം മതി .. ” അവന്റെ കണ്ണിൽ കുസൃതി മിന്നി . “ഇന്ന് എനിക്കെന്റെ പെണ്ണിനേ ശരിക്കൊന്നു സ്നേഹിക്കണം .” അവൾ കണ്ണു കൂർപ്പിച്ചു . “ഇന്നു മാത്രമല്ല ഇനിയെന്നും …” അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി ചുണ്ടു ചേർക്കുമ്പോൾ അനിയനെ നന്നാക്കാൻ ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ച ഹിമയ്ക്ക് മനസുകൊണ്ട് നന്ദി പറയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു വിദ്യ .

Continue Reading

Relationship

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്…

Published

on

By

രചന: വിദ്യ പ്രദീപ്‌ ❤

നേരം രാത്രിയായി.. അടുക്കള ജോലിയെല്ലാം തീർത്തു അന്നും അവൾ കുളിച്ചു അയാളെയും കാത്തു മുറിയിൽ സമയം ചിലവഴിച്ചു… എന്തുകൊണ്ടോ മനസ്സിൽ കുറെ പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി…. ഇവൾ ലക്ഷ്മി… ആളൊരു പാവമാണ്… “ഏട്ടൻ വന്നിട്ടു വേണം കുറച്ചെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ..” മോനെ വേഗം ഉറക്കി ഫോണിൽ നോക്കി ലക്ഷ്മി സമയം ചിലവഴിച്ചു… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഒരുപാട് ടെൻഷനോടെയും പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്തു ഓടിനടന്നതിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറക്ക ചടപ്പോടെ അയാൾ റൂമിലെത്തി ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതിയെന്ന ഭാവത്തിൽ… ഇതാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്.. മാർച്ച്‌ ഏപ്രിൽ മാസത്തെ കൊടും ചൂടിൽ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും ചൂട് കൂടിയ റൂമിനു ഉടമയായിരുന്നു അവർ..

മുറിയിൽ ചിലവഴിക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ അയാൾക്ക് അരോചകമായിരുന്നു.. വന്നു….വെള്ളം കുടിച്ചു…. ക്ഷീണത്താൽ കിടന്നു… ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി. കണ്ണുകളടച്ചു പാതി ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അയാളുടെ മനസ് മുഴുവൻ ഒരുപാട് ചിന്തകളായിരുന്നു… ആരോടും തുറന്നു പറയാതെ അടക്കി പിടിക്കുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ…. കണ്ണുകൾ കള്ളം പറയില്ല എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ആ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് നേരെ അടയുന്നത്… ഒരുപാട് സംസാരിക്കണം.. ഒരു ദിവസത്തിൽ തനിക്ക് ആകെ കിട്ടുന്ന സമയം ഈയൊരു 10മിനുട്ട് ആണ് .. അല്പം ഈഗോ രണ്ടുപേരിലും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഒരാളുടെ മൗനം രണ്ടുപേരുടെയും ചിന്തകളെ ഉണർത്തിയില്ല… തണുത്ത കാറ്റിനു പകരം ഫാനിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഉഷ്ണവും മാനസിക പിരിമുറുക്കവും അയാളിൽ അരോചകം സൃഷ്ടിച്ചു.. ലക്ഷ്മി അയാളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു… മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ തലോടി.. നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു… “എന്തെങ്കിലും പറയ് “എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം അയാളിൽ ദേഷ്യമുണർത്തി.. “നിനക്കെന്താ പറഞ്ഞാൽ…. ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…. ഉറക്കം വരുന്നെങ്കിൽ ഉറങ്ങിക്കോ “…എന്ന മറുപടി അവൾക്ക് അസഹ്യമായി… മുറിയിൽ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മൗനം അവരെ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചു… പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാനോ എന്തിനേറെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്താനോ പോലും അവൾക് ആയില്ല.. നേരത്തെ എണീക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം അവളിൽ അതുവരെയുള്ള അലച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണം പതിയെ വന്നു .. ശേഷം ഉറക്കം…. പാതി ഉറക്കത്തിൽ രണ്ടാളും പരസ്പരം ചോദിച്ചു..” നീ ഉറങ്ങിയോ “…. ഇല്ലാ… എന്നാ എന്തേലും പറയ് “.. വീണ്ടും മൗനം…. എന്തുകൊണ്ടോ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ലാതെ അവർ നിശ്ശബ്ദരാകും.. രണ്ടാളുടെയും മനസിലുണ്ട് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നെങ്കിൽ..

ഉമ്മ വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ…😔 ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മതി നമ്മുടെ മനസിനെ കുളിർമഴ പെയ്യിക്കാൻ… പതിവുപോലുള്ള മുടി തലോടലിലെ സുഖം കൊണ്ടോ അതുവരെയുള്ള ക്ഷീണം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല അയാൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി… ഉഷ്ണകാറ്റു അയാളുടെ കഴുത്തിലും പുറത്തുമൊക്കെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ സൃഷ്ടിച്ചു.. എന്തെല്ലാമോ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരുന്ന അവൾ എന്തെ തനിക്കൊരു ഉമ്മ പോലും തരാൻ തോന്നാഞ്ഞു എന്നാലോചിച്ചു സ്വയം കണ്ണീർ വാർത്തു.. ഒരുപക്ഷെ അവനിൽ ആകർഷണം ഉണർത്തി മനസിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല എന്നതാണ് സത്യം… എല്ലാം പെണ്ണിന്റെ തെറ്റായി കാണുന്ന സമൂഹത്തിൽ സ്വന്തം തെറ്റുകളെ സ്വയം ശപിച്ചു വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ സമയം ചിലവഴിച്ചു…. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്….

Continue Reading

Most Popular