Connect with us

Relationship

ഭാമ

Published

on

രചന: Sreelakshmi Sethumadhavan

“മഹിയേട്ടാ എണീക്ക് എന്ത് കിടപ്പാത് ..” “എന്താ നീനൂ ഇത്ര കാലത്തെ ..” “എന്താന്നൊ.. ഇന്നേയ് തൃകാർത്തികയാ ഏട്ടന്റെ പിറന്നാള് ..” “ഓ അത് ഇന്നായിരുന്നോ ..” “അതെലോ.. എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയാവ് അമ്പലത്തിൽ പോവണ്ടെ ..” “മ്മ്.. നീ ചെല്ല്‌ ഞാൻ ദാ വരുന്നു..” അമ്പലത്തിലേക്ക്‌ പോവാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ഇവളോട് ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും എനിക്കിന്ന് തറവാട്ടമ്പലത്തിൽ തനിച്ച് പോകണമെന്ന് .. സങ്കടാവും അവൾക്ക് .. അഗ്നി സാക്ഷിയായി ഞാൻ കൈപിടിച്ച അന്ന് മുതൽ എന്റെ നിഴലായി നിൽകുന്നവൾ ആണ്.. ആ അവളെ എങ്ങനെയാ ഞാൻ സമാധാനപ്പെടുത്താ . പോകാതിരിക്കാനും കഴിയില്ലാ… പറയുക തന്നെ വേറെ വഴിയില്ല… “നീനു … ” “ഇതെന്താ ഏട്ടാ ഇതുവരെ ഉരുങ്ങിയില്ലെ …” “നീനു അത് എനിക്ക് നിന്നോടൊരു കാര്യം…” “മതി കിടന്നുരുണ്ടത് .. ഏട്ടന് തനിച്ച് തറവാട്ടമ്പലത്തിൽ പോകണം അതല്ലേ കാര്യം..! ” “ചെറിയതല്ല സമാന്യം വലിയ അമ്പരപ്പോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി ..” “എത്രകാലായ് ഞാൻ പറയുന്നു ഒന്ന് അങ്ങോട്ട് തനിച്ച് പോ എന്ന് കേട്ടില്ലല്ലോ .. മൂന്ന് നാല് ആഴ്ച്ചയായ് ഏട്ടന്റെ മനസ്സ് ഇവിടൊന്നുമല്ല .. ” “മ്മ്.. ഒന്നും പറയാതെ എല്ലാം അറിഞ്ഞു ചെയ്യുകയാണല്ലെ നീ.. ” “അങ്ങനെ അല്ലേ ഏട്ടാ വേണ്ടത്..” “അതേ..” “പോയി ഒരുങ്ങാൻ നോക്ക് ..” “മ്മ്..” ഒരുങ്ങാൻ പോകുമ്പോഴും മനസ്സിനു എന്തെന്നില്ലാത്ത പിടച്ചിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു .. 3വർഷമായ് നീനു ഇല്ലാതെ തറവാട്ടിലേക്ക് ഞാൻ പോവാറില്ല … ഇന്നെന്തോ പോകണം എന്നൊരു തോന്നൽ.. നീനുവിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ബൈക്ക് എടുത്ത് ഇറങ്ങി .. ആദ്യം പോയത് അമ്പലത്തിലേക്കാണ് .. തൊഴുത് അമ്മയുടേയും നീനുവിന്റേയും പേരിൽ വഴിപാടും കഴിച്ച് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം അമ്പലത്തിലെ പഴയ തിരുമേനിയെ കണ്ടത്. പ്രായത്തിന്റെ അസ്വസ്ഥകളാൽ പൂജ മകനെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ് .. പക്ഷേ കാഴ്ച്ചക്കിന്നും 3വർഷം മുന്നേയുള്ള തിരുമേനി തന്നെ.. എന്നെ കണ്ടതും കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്നതിന്റെ അമ്പരപ്പും സന്തോഷവും ആ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു .. എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ.. “എന്താ കുട്ട്യേ തറവാടും അമ്പലവും നാടും നാട്ടുകാരും ഒന്നും വേണ്ടാതായോ…” “ഏയ് .. അങ്ങനെ ഒന്നൂല്ല്യാ .. ഓരോ ജോലി തിരക്ക് .

ഇടക്ക്‌ വരാറുണ്ട് പെട്ടന്ന് പോവുകയും ചെയ്യും നിൽകാൻ കഴിയാറില്ല അതാ ..” “മ്മ്… എന്തായാലും ഇന്ന് കണ്ടത് നന്നായി ജന്മദിനം അല്ലേ ഇന്ന് ..ദാ ഇത് പിടിയ്ക്ക്യാ.. കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി കഴിച്ച വഴിപാടുകളുടെ പ്രസാദാ ..” “എനിക്ക് വേണ്ടിയോ.. എന്റെ ജന്മനാൾ ഓർത്ത് വെച്ച് തിരുമേനി എന്തിനാ ഇത്….” “ഏയ് ഞാനല്ല.. ഇത് ആ കുട്ടി എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചതാ ..” “ഏത് കുട്ടി..?” “ആ കുട്ടി തന്നെ ഭാമ..!” “വർഷങ്ങളായി ഞാനിത് ചെയ്യുന്നുണ്ട് .. പ്രസാദം വാങ്ങാൻ കുട്ടി ഉണ്ടാവാറില്ലലോ .. അപ്പോ നിന്റെ അമ്മടെ കൈയിൽ കൊടുക്കും.. തൃകാർത്തിക ആയൊണ്ടുള്ള പൂജയുടെ ആണെന്ന് അമ്മ കരുത്തും .. നുണ പറയാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിട്ടല്ല.. ആ കുട്ടീടെ അപേക്ഷ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചാ ഭഗവതി പൊറുക്കില്ല്യാ എന്നൊരു തോന്നൽ … ” ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ ഒളിയമ്പുകൾ പോലെ നെഞ്ചിലേക്ക് പാഞ്ഞു അടുക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി … “എന്താ മോനെ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നെ..” “ഏയ്….” “കുരബോധം ഇന്നും തീർന്നില്ല്യാന്നുണ്ടോ ..” “തിരുമേനി എനിക്കന്നു വേറെ വഴി ഇല്ലായിരുന്നു .. അതാ ഞാൻ അന്ന്.. അല്ലാതെ അവളെ ചതിക്കണം എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല … എനിക്കതിനു കഴിയോ ..അവളോടൊരു ഇഷ്ടം തോന്നിയപ്പോൾ പോലും ഇവിടേക്ക് അല്ലേ ഞാൻ ഓടിവന്നത് എന്നിട്ടല്ലേ അവളോട് പോലും പറഞ്ഞത്… അറിയുന്നതല്ലെ എല്ലാം..” “അറിയാം കുട്ട്യേ.. എല്ലാം വിധിയാണെന്ന് കരുതാ.. അല്ലാതെ എന്താ പറയാ.” “ഭാമ അവളിപ്പോ..?” “വീട്ടിലുണ്ടാവും … നാളേറെയായ് ഞാനാ വഴി പോയിട്ട് ..” “കല്യാണം ..?” “ഏയ് ഇല്ല്യാ ..” “എനിക്കൊന്ന് പോയി കാണണമെന്നുണ്ട്. ഓരോ തവണ വരുമ്പോഴും തോന്നിയിരുന്നു പക്ഷേ ധൈര്യം ഇല്ലായിരുന്നു .. അവളുടെ വിശേഷങ്ങൾ എന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു അറിയാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല .. ” “മ്മ് .. പോകുന്നുണ്ടോ എന്നിട്ട്..” “പോകണം .പോകാൻ ശ്രമിക്കണം ..” “പോകണം മോനെ .. അത്ര എങ്കിലും അവൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യണം ..” “പിന്നെ കാണാം ട്ടൊ ..” യാത്ര പറഞ്ഞു പോയ തിരുമേനിയെ ആയിരുന്നില്ല.. ഞാൻ യാത്ര പോലും പറയാത്ത ഭാമ ആയിരുന്നു എന്റെ കണ്ണിൽ … ഒരുപാട് നേരം ആൽതറയിൽ തനിച്ചിരുന്നു.. പിന്നീട് വീട്ടിലേക്ക് പോയി ..അമ്മ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു … കുശലാന്വേഷണം പോയിട്ട് ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എനിക്ക് .. “എന്തെ അമ്മേടെ.. കുട്ടിക്ക് .. നീനു വന്നില്ലെ ..” ഒരു തേങ്ങലോടെ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയാനെ എനിക്ക് സാധിച്ചുള്ളൂ .,. അമ്പലത്തിൽ നടന്നതെല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്നിലെ വിങ്ങൽ അമ്മയിലേക്ക്‌ പകർന്നിരിക്കുന്നു… “കൃഷ്ണാ… അറിഞ്ഞില്യലോ ഞാനാ മോളെ.. എല്ലാവർഷവും നിനക്കു വേണ്ടി അവള് കഴിപ്പിക്കുന്ന പൂജയുടെ പുണ്യാവും മോനെ നീനു…

അങ്ങനെ സമാധാനിക്കാം .. അവളുമായുള്ള നിന്റെ കല്യാണം മുടങ്ങിയപ്പോ സമാധാനിക്കാ ഞാൻ ചെയ്തത് … തളർന്നൊരു പെൺകുട്ടി ന്റെ കുട്ടീടെ തലയിൽ ആവില്ല്യല്ലോ എന്ന സമാധാനം ..അല്ലെങ്കിലും നിന്റെ പിടിവാശി ആയിരുന്നില്ലേ ആ ആലോചന .. കഴിഞ്ഞതൊന്നും ഇനി ആലോചിക്കേണ്ട എന്തായാലും പാവാണ് അതിന്റെ കാര്യം..” “അമ്മേ ഞാനിപ്പോ വരാം ..” “എങ്ങോട്ടാ ..” “ഭാമടെ അടുത്തേക്ക് ..” “എന്തിന് അതൊന്നും വേണ്ട കഴിഞ്ഞ അദ്യായങ്ങൾ ഒന്നും തുറക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.. നിന്നെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന നീനുവിനെ മറക്കരുത് ..” “ഇല്ല്യാ .. എന്റെ ഭാര്യയെ മറന്നു പൂർവ്വകാല കാമുകിയെ കൂടെ കൂട്ടാൻ അല്ല ഞാൻ പോവുന്നത്.. ഇനി അങ്ങനെ ഞാൻ വിജാരിച്ചാലും അവൾ അതിനു അനുവദിക്കില്ല .. അങ്ങനെ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കണമെങ്കിൽ അവൾക്ക് എന്നേ അത് ചെയ്യാമായിരുന്നു .. പകരം അവൾ ചെയ്തതെന്താ .. അമ്മ ഇൗ പറഞ്ഞ നീനുവിന് എന്നെ വിട്ടു കൊടുത്ത് നിങ്ങളുടെ എല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങൾ നടത്തി തന്നില്ലെ .. ആ അവളെ കാണാൻ ഞാൻ പോയി എന്ന് കരുതി ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല …” പുറത്തേക്ക് വന്ന കണ്ണുനീര് തുടച്ച് ഭാമയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു… ആദ്യമായി ഞാൻ അവളെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഉള്ള വീടല്ല ഇന്നത് .. ആകെ മൂകമായിരുന്നു അവിടം .. ഉമ്മറത്ത് ആരേയും കാണാത്തതു കൊണ്ടാ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയത് … അവിടെ എത്തിയതും ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ കൂടികാഴ്ച്ചയാണ് മനസ്സിൽ ഓർമ്മ വന്നത് .. ഒപ്പം അവൾ എങ്ങനെയെന്റെ പ്രണയമായി എന്നതും… കൂട്ടുകാരന്റെ അനിയത്തി രേഷ്മയുടെ കോളേജ് മാഗസീനിൽ ആണ് ആദ്യമായി അവളെ അറിഞ്ഞത് .. രേഷ്മയ്ക്ക് കോളേജിൽ സ്റ്റാർ ആവാൻ രേഷ്മയുടെ പേരിൽ ഭാമ കവിതകൾ എഴുതി… എല്ലാവരേയും പോലെ ഞാനും രേഷ്മയുടെ എഴുത്തുകൾ ആണെന്നാണ് ഞാനും കരുതിയത് .. പിന്നീട് കൂട്ടുകാരനിൽ നിന്നാണ് സത്യാവസ്ഥ അറിഞ്ഞത്… പിന്നീട് ഞാനാ എഴുത്തുകളുടെ സ്ഥിരം വായനക്കാരൻ ആവുകയായിരുന്നു… ആരാധന പതിയെ പ്രണയത്തിലേക്ക്‌ വഴിമാറി .. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചത് .. കൈവിരലുകൾക്ക് മാത്രമേ ചലനശേഷി ഉള്ളുവെന്നും എപ്പോഴും കിടപ്പാണെന്നും എല്ലാം ഒരു ഞെട്ടലോടെ അറിഞ്ഞു.. എങ്കിലും ഉള്ളിലെ തോന്നലിനു കോട്ടം തട്ടിയില്ല .. അവളെയൊന്നു നേരിട്ട് കാണാൻ കൂട്ടുകാരൻ വഴി അവളുടേയും അവളുടെ വീട്ടുകാരുടേയും അനുവാദം വാങ്ങി .. ആദ്യമായി കാണാൻ ചെന്ന അന്ന് ഗോവണിയോട് ചേർന്നുള്ള മുറിയിൽ ഒരുകൂട്ടം പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ ആയിരുന്നു അവൾ … ആഹാ ആരാ ഇത് വാ ഇരിക്ക്‌ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല വരുമെന്ന്.. ആദ്യമായി കാണുന്നതിന്റെ ഒരു പരിചയ കുറവും അവളിൽ ഇല്ലായിരുന്നു .. എന്റെ ലോകം ആണെന്ന് പറഞ്ഞു അവളുടെ മുറിയും .. ഇഷ്ടങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞു പുസ്തകങ്ങളും കാണിച്ചു തന്നു .. എന്നെ അറിയോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അറിയാലോ രേഷ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പിന്നെ അവളുടെ ഏട്ടൻ രാകേഷ് ഏട്ടനും കൂട്ടുകാരനെ പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. കൂട്ടുകാരന്റെ എഴുത്തുകളും കാണിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട് … നല്ലതാണ് ട്ടോ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ഒത്തിരി….. അപരിചിതത്ത്വം എന്നൊന്ന് പിന്നീട് അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു… അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ ആ കിറുക്കിയെ സ്വന്തം ആകണമെന്ന തോന്നൽ ആയിരുന്നു … വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ കളിയാക്കലുകളും കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ശകാരങ്ങളുമായിരുന്നു പ്രതികരണം … എന്റെ പിടിവാശി മൂലം മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ എന്റെ വീട്ടുകാർ ഭാമയുടെ വീട്ടിൽ വിവാഹാലോചനയുമായി പോയി … ജാതങ്ങൾ ചേരില്ലെന്നും ചേർത്തു വെച്ചാൽ എനിക്ക് ആപത്ത് ആണെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടുക്കാരും അതിനേക്കാൾ ശക്തമായി ഭാമയും ആ ബന്ധത്തെ എതിർത്തു .. ഭാമയെ പറഞ്ഞു തിരുത്താൻ ഞാനേറെ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സാധിച്ചില്ല ..

സ്വന്തം ജീവിതത്തേക്കാൾ അവൾക്ക് വലുത് ഞാനായിരുന്നു … അവളുടെ വാശിയുടെ ഫലമായിരുന്നു നീനുവുമായുള്ള കല്ല്യാണം പോലും .. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ വധുവായി വരുന്നവളെ സ്നേഹക്കണമെന്നും ഭാമയെ ഓർക്കരുതെന്നും അത് ഭാര്യയായി വരുന്നവളോട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റാണെന്നും എന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചതും അവളായിരുന്നു .. “മോനെ .. ” ഭാമയുടെ അമ്മയാണ് .. “അമ്മേ ഭാമ എവിടെ .. ഒരു വിതുമ്പൽ ആയിരുന്നു മറുപടി .. ” അവൾ ഞങ്ങളെ വിട്ട് പോയി മോനെ .. “അമ്മ എന്താ ഈ പറയണേ .. ” “അതെ മോനെ .. മൂന്നാഴ്ച്ച ആയി … ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതാ പിന്നെ അവൾ കണ്ണു തുറന്നില്ല …” പിന്നെ അവിടെ ഉയർന്നത് ആ അമ്മയുടെ പൊട്ടികരച്ചിൽ ആയിരുന്നു .. പക്ഷേ എനിക്ക് കരയാനായില്ല.. പകരം ആ നിമിഷംഇല്ലാതായെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പോയി. ഉടലാസകലം മരവിപ്പു പടർന്നിരിക്കുന്നു .. “മോനെ .. ദാ ഇത് വാങ്ങിക്കു ..” “എന്താ ഇത് .. ” “മരിക്കുന്നതിനു കുറച്ചു ദിവസം മുന്നെ ഭാമ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചതാ .. എന്നെങ്കിലും മോൻ വന്നാ മോനു തരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു ..” വിറക്കുന്ന കൈകളോടെയാണ് ഞാനാ കത്ത് വാങ്ങിയത് … “മാഷേ .. എന്നാ ഇത് മാഷ് വായിക്കാ എനിക്കറിയില്ല .. ചിലപ്പോൾ ഞാനന്ന് ജീവനോടെ ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല .. അതേടൊ കുറച്ചു നാളുകളായി ഒരു തോന്നൽ എനിക്കിനി അധിക കാലമില്ലെന്ന് .. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ് .. പിന്നെ മാഷേ .. മാഷിനോട് ഞാനൊന്നും ഒളിച്ചു വെക്കാറില്ലല്ലോ എന്നാ എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു .. മാഷിന്റെ വീട്ടുകാർ ഒരു ദിവസം എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു .. എന്തിനാ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടീടെ ജീവിതം തകർക്കുന്നെ എന്ന് ചോദിച്ചു.. നിന്നെ പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ കൂടെ കൂട്ടിയാൽ അവൻ ഒത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടും.. എന്തിനാ അവന്റെ ജീവിതം തകർക്കുന്നെ അർഹിക്കുന്നതെ ആഗ്രഹിക്കാവു… അവനെ ആഗ്രഹിക്കാൻ എന്ത് അർഹതയാ നിനക്കെന്നു ചോദിച്ചു .. ശരിയല്ലെ മാഷേ അവർ ചോദിച്ചത് ..മാപ്പ് ട്ടോ അർഹിക്കാത്തത് ആഗ്രഹിച്ചതിന് … അവരു പറഞ്ഞതു പോലെ മാഷിന് ഞാനൊരു ഭാരം ആവരുതെന്ന് കരുതിയാ ജാതകം ചേരില്ലെന്ന നാടകത്തിന് ഞാനും കൂട്ട് നിന്നത് .. ഇതെല്ലാം കേട്ട് കഴിയുമ്പോ വീട്ടുകാരോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത് ട്ടോ ….അവരു മാഷിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്തേ… അതുകൊണ്ട് മാഷിന് നല്ലൊരു ജീവിതം കിട്ടിയില്ലേ ..അത് മതി… മാഷ് സന്തോഷയിട്ട്‌ കഴിയണം എന്നെ എനിക്കുള്ളൂ .. മാഷിപ്പോ എഴുതാറില്ലേ .. എഴുതണം ട്ടോ .. ഒരുപാട് എഴുതണം .. ഇൗ കത്ത് വായിക്കുന്നത് എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ അവിടെ ഒരുപാട് കവിതകൾ ചിതറി കിടപ്പുണ്ടാവും .. അതിലെല്ലാം മാഷ് ഉണ്ടാവും .. എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു കാര്യം ചെയ്യോ മാഷിന്റെ പിറന്നാളിന്റെ അന്ന് തറവാട്ട് അമ്പലത്തിലേക്ക് ഒന്ന് പോവോ വഴിപാട് കഴിപ്പിക്കാൻ തിരുമേനിയെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് .. മാഷ് വരാത്തതു കൊണ്ട് പ്രസാദം വീട്ടിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാ പറഞ്ഞേ.. കഴിയുംച്ചാൽ അത് വന്നു വാങ്ങണം ട്ടോ..” ”കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഏതെങ്കിലമൊരു നിമിഷത്തിൽ നീയെന്നെ ഓർക്കുകയെന്നാൽ അന്നാണെന്റെ പൂർണത” എന്ന് സ്വന്തമായിരുന്നവൾ ഭാമ ലൈക്ക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ കുറിക്കണേ…

Relationship

പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ…

Published

on

By

രചന: Unni K Parthan

#ഇനിയും.. “പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയും അച്ഛനുമൊക്കെ ന്ത് വിചാരിക്കും..” ദേവികയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നിഖിൽ ചിരിച്ചു.. “നീ പഠിക്കാൻ പോകുന്നതിനു അവർക്ക് ന്താ ന്നേ… മാത്രല്ല നീ എന്റെ ഭാര്യയല്ലേ.. എന്റെ ഭാര്യ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ അല്ലെ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്..” നിഖിൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പതറി.. “അറിയാലോ ഏട്ടാ.. വീട്ടിലേ സാഹചര്യം.. മാത്രമല്ല നമ്മുടെ ലവ് മാര്യേജ് ആണ്.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു എന്നേ.. ഏട്ടന്റെ നിർബന്ധം കൊണ്ടല്ലേ.. ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വച്ചു കയറിയത്..” ദേവികയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. “എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.. നീ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെച്ചേ.. ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് താഴേക്ക് വരാം.. നേരത്തെ ഉറങ്ങണം.. രാവിലെ നേരത്തെ എണിക്കണം എനിക്ക്..” കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ നിഖിൽ.. ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. ദേവിക എഴുന്നേറ്റു താഴേക്ക് ചെന്നു.. “നിഖിൽ എവിടെ മോളേ..” പത്മാവതി ദേവികയോട് ചോദിച്ചു.. “കുളിക്കാൻ കേറി.. കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ..” “മ്മ്.. മോള് ഇങ്ങോട്ട് ഇരുന്നേ..” സെറ്റിയിൽ തനിക്കു അരികിലേക്ക് പത്മാവതി ദേവികയേ വിളിച്ചു.. “ന്തേ.. പഠിക്കാൻ പോണുണ്ടോ എന്നിട്ട്..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് ഞെട്ടി… “കൃഷ്ണാ.. കൊല്ലാൻ ആണോ വളർത്താൻ ആണോ..” ദേവിക മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.. “അത് പിന്നേ…” ദേവിക വിക്കി.. ”

മോൾക്ക് ഇപ്പോളും എന്നേ മോളുടെ അമ്മയായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ല്ലേ..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പിടിഞ്ഞു.. “ന്തേ..അമ്മ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്..” “അമ്മയേ മാത്രം അല്ല അച്ഛനേയും മോൾക്ക്‌ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ലോ..” ഹരി ദേവികയേ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. ദേവിക നിന്നിടത്തു നിന്ന് ഉരുകി.. “മോളേ..” പത്മാവതിയുടെ വിളി കേട്ട് ദേവിക തലയുയർത്തി നോക്കി.. “ഈ വിവാഹത്തിന് ഇഷ്ടകുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളത് സത്യം.. പക്ഷെ.. ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വെച്ച് കയറിയതു മുതൽ ഇന്ന് വരെയുള്ള ഈ നിമിഷം വരെ ഞങ്ങൾക്ക് മോള്.. ഞങ്ങളുടെ മോളാണ്.. ഇനി എന്നും മുന്നോട്ട് അങ്ങനെ തന്നേയായിരിക്കും.. പൊരുത്തപെടൽ മോൾക്ക് അൽപ്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ള കാര്യം ആണെന്ന് മനസിലായി.. പക്ഷെ.. മോള് പേടിക്കേണ്ട മോളേ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടാണ്.. ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ് മോളോട് തുടർന്നു പഠിക്കാൻ മോൻ പറഞ്ഞത്.. കാരണം മോൾക്ക്‌ മുന്നിൽ ഒരു നല്ല ഭാവിയുണ്ട്.. ഇത്രേം നാളും കഷ്ടപാടുകൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും പട വെട്ടി പൊരുതി നേടിയത് എല്ലാം ഒരു സുപ്രഭാതം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കണ്ട ന്നേ..

ഇനി മോൾക്ക്‌ കഷ്ടപാടുകൾ ഉണ്ടാവില്ല.. ഇന്ന് നിഖിലിന്റെ ഭാര്യ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന മോള് കാലം കൊറേ കഴിയുമ്പോൾ ദേവികയുടെ ഭർത്താവാണ് എന്നുള്ള നിലയിലേക്കുള്ള വളർച്ചയുണ്ടാകും.. വിവാഹം ഒന്നിന്റെയും അവസാനമല്ല തുടക്കമാണ്.. പുതിയ ജീവിതവും പുതിയ ചുറ്റുപാടും.. അതിലെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളും എല്ലാം മോൾക്ക് കരുത്തു നൽകുന്നത് മാത്രമാവും.. നാളേയുടെ പുലരികൾ.. ഞങ്ങൾ മോൾക്ക് വെളിച്ചമായ് മുന്നിൽ ഉണ്ടാവും.. കാലം മോൾക്ക് മുന്നിൽ കാത്തു വെച്ച നിധിയെന്ന സ്വപ്നം.. മോളുടെ ഭാവി.. എല്ലാം ഇനി ഭദ്രമായിരിക്കും.. പത്മാവതി പറഞ്ഞു നിർത്തി.. ദേവിക ഇരു കൈയ്യും കൂപ്പി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.. “കരയല്ലേ പെണ്ണേ.. നീ ചിരിക്കാൻ നോക്ക്..” ഹരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ചിരിച്ചു.. ചുമരിൽ കൈയ്യും കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നിഖിലിനെ നോക്കി ദേവിക ചിരിച്ചു.. മിഴികൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു… ശുഭം..

Continue Reading

Relationship

അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി…

Published

on

രചന: Seema Binu

പ്രണയം വരും വഴി “ങാ അഖീ പറ ” തോളിനും ചെവിക്കുമിടയിൽ ഫോണും പിടിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു് കയ്യിലും സാധങ്ങളുമായി വിദ്യ ഊണുമുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു . “ഹരിയേട്ടാ അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് കഴിക്കാനുള്ളതും ടിഫിനും വച്ചിട്ടുണ്ട് . ഞാൻ പിള്ളേരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു സ്കൂളിൽ വിടാൻ നോക്കട്ടെ .” കഴിക്കാനായി വന്ന ഹരിയോട് അത്രയും പറഞ്ഞു കയ്യിലെ വെള്ളം ഇട്ടിരുന്ന നെറ്റിയിൽ തുടച്ചു ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ വിദ്യ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി . ഇവൾക്കിപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിക്കാനോ എന്റെ കാര്യം നോക്കാനോ തീരെ സമയമില്ല . എന്തു പറഞ്ഞാലും ഒരു അഖി .. വിദ്യയുടെ പെരുമാറ്റം ഹരിയേ ചൊടിപ്പിച്ചു . അപ്പോഴേയ്ക്കും ഹരിക്കു കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ബാഗുമായി വിദ്യയെത്തി . “നിനക്കെന്താ വിദ്യേ എന്നേ കണ്ണിൽ പിടിക്കുന്നില്ലേ ? നീ എന്നോടൊന്ന് ശരിക്കും സംസാരിച്ചിട്ട് എത്ര നാളായെന്നറിയാമോ ? എപ്പോൾ നോക്കിയാലും ഫോണിൽ തന്നെ .” അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി . “അതിന് ഹരിയേട്ടൻ എപ്പോഴാ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് ? പിന്നാലെ നടന്ന് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ഒന്നു നിർത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒച്ച വയ്ക്കും . ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ ജീവിയല്ലേ ? എന്നേ കേൾക്കുന്ന ആരോടെങ്കിലും ഞാനും സംസാരിക്കട്ടെന്നേ ” “നിന്റെ ശബ്ദത്തിനെന്താ പതിവില്ലാത്തൊരു കടുപ്പം ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ അവൾ കുട്ടികളേ ഉണർത്താൻ പോയി . ശബ്ദത്തിന് കടുപ്പം പോലും ..

വെളുപ്പിന് അഞ്ചു മാണിക്കു തുടങ്ങുന്ന അങ്കമാ . എന്തെങ്കിലും ഒന്നു സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ പറയും ഞങ്ങൾ അഞ്ചു മക്കളുടേം അച്ഛന്റേം പിന്നെ വീട്ടിലെ എല്ലാ പണീം ചെയ്തിട്ടും എന്റമ്മ ഒരു പരാതീം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് .അതുപോലാണോ എനിക്ക് എന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞു പോയാൽ ഉടൻ വരും നിനക്ക് ജോലിയുണ്ടെന്നുള്ള അഹങ്കാരമാ എന്ന് .. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . വിദ്യ കുട്ടികളേ എഴുനെല്പിച്ചു റെഡിയാക്കി എങ്ങനെയൊക്ക്വയോ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ് കഴിപ്പിച്ചു സ്കൂൾ ബസിൽ കയറ്റി വീട്ടു . ഹരിയും കുട്ടികളും പോയപ്പോൾ അവൾ ടീ വി ഓണാക്കി സൗണ്ട് കുറച്ചു വച്ചു .ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരീടെ പെങ്ങളുടെ മൂന്നു മിസ്ഡ് കോൾ .. .അവൾ ഹിമയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു . ആദ്യത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ ആള് ഫോണെടുത്തു . “നീ ഇത് എവിടെയാ വിദ്യേ ? എത്ര നേരം കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിക്കുവാ ?” “അനിയന്റെ ദേഷ്യം അങ്ങോട്ടും പകർന്നോ ?”വിദ്യ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു . “നീ ഇന്നു ഓഫീസിൽ പോയില്ലേ ? “ഇല്ല ചേച്ചീ .. ഇന്നൊരു ലീവെടുത്തു . എന്റെ കൂടെ വർക്കു ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ ബെർത്ത് ഡേ യാ . അതിനൊന്നു പോകണം ” “ലീവെടുത്തു പോകാനും മാത്രം ഇതാരാ ഇത്ര വല്യ ആള് ? അഖിയാണോ ??” “ങേ !!! ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനെ മനസിലായി ?” “ങ ചേച്ചിക്കു പലതും മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് .

എന്താ വിദ്യേ നിന്റെ ഉദ്ദേശം ?” കുറച്ചു നേരം വിദ്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . “ചേച്ചിക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത് ?” “ആരാ ഈ അഖി ? അയാളുമായി നിനക്കെന്താ ബന്ധം ?” “ഓ ഇത്രേയുള്ളോ ? അഖി .. അഖി എന്റൊപ്പം വർക്ക് ചെയ്യുന്ന വിവാഹമോചനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ നല്ല സ്വീറ്റ് ആയ ഒരാൾ .. അഖിയെ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടമാ .. എനിക്കും . അഖി അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ഹാപ്പിയാ ചേച്ചീ …. ” “വിദ്യേ .. നീ … നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്കു വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ ? ഇതൊക്കെ ഹരി അറിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക എന്നു വല്ലോം നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?? “ഹരിയേട്ടന് അറിയാല്ലോ ഞങ്ങളടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പിനെ പറ്റി .” വിദ്യ വാക്കുകളിൽ ദുഃഖത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയിട്ടു. “ചേച്ചിക്കറിയാമോ വിവാഹം കഴിഞ്ഞുള്ള ഉപാധികളില്ലാത്ത പ്രണയത്തോടായിരുന്നു ബാലൻമാഷിന്റ മകൾക്കു പ്രണയം .. മനസിലും ശരീരത്തിലും ഒരാളേ മാത്രം നിറച്ചു ആ ആളിന്റെ രണ്ടു് മക്കളെ പ്രസവിച്ച എനിക്ക് പക്ഷേ ഈ പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും അറിയില്ല എന്താണ് പ്രണയമെന്ന് ?? ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ സ്ത്രീ തന്നെയല്ലേ ? ഇനി എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അഖിയുമായുള്ള സൗഹൃദം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല ചേച്ചീ ..” “എടീ ബാലൻ മാഷിന്റെ മോളേ…എന്റെ അനിയൻ കെട്ടിക്കൊണ്ടു വരുമ്പോഴല്ല നിന്നേ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് കേട്ടോ . എന്തായാലും ഞാനൊന്നു കാണുന്നുണ്ട് നിന്റെയീ അഖിയേ . നിന്നെയൊക്കെ നേർവഴിക്ക് നടത്താൻ പറ്റുമോന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ .” അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഹിമയുടെ കോൾ ഹരിക്ക് ചെന്നു . “ഹരീ പ്രശ്നം നമ്മള് കരുതിയതിലും സീരിയസ് ആണ് കേട്ടോ . നി ഇപ്പൊഴും നമ്മുടെ അച്ഛനെ റോൾ മോഡലാക്കി ഇരുന്നോ .ഇതു പണ്ടത്തെ കാലമൊന്നുമല്ല . അവളും ഈ പറഞ്ഞ അഖിയും ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്നാ കേട്ടത് .അവൾ അവളുടെ പാട്ടിനു പോകും . പോകട്ടെ അതാ നല്ലത് .. പറയുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നല്ലേ ഹരീ .. അവളേ പ്പോലൊരു പെണ്ണിനേ നീ അർഹിക്കുന്നില്ല .

അതാ സത്യം .” അപ്പുറത്ത് ഫോൺ കട്ടാകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അനങ്ങാനാവാതെ ഇരുന്നു ഹരി . സമയം കളയാതെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു . വീട്ടിലെത്തിയ ഹരി കാണുന്നത് എവിടേക്കോ പോകാൻ തയ്യാറായി പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്ന വിദ്യയെയാണ് . ഇവളിതെങ്ങോട്ടാ കെട്ടിയൊരുങ്ങി ??ഓർത്തത് അങ്ങനെയാണെങ്കിലും ചോദിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ് . “ങേ. അടിപൊളിയാണല്ലോ .. എങ്ങോട്ടാ യാത്ര ??” ഹരീടെ ചോദ്യത്തിൽ കിളിപോയി നിന്നു വിദ്യ . “എന്താ ?” “അല്ല സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് സുന്ദരി ആയിട്ട് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ചോദിച്ചതാ ” “അത് .. അത് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം . പിന്നെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ബെർത്ഡേയാ .. അതിനും ഒന്നു പോകണം .” “വരാൻ വൈകുമോ ? പിക് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വരണോ ?” വിദ്യയ്ക്ക് വീണ്ടും ഞെട്ടൽ .. “ഓ വേണ്ട … ഞാനിങ്ങു വന്നോളാം . പിന്നെ കുട്ടികൾ വരുമ്പോൾ ചായേം സ്നാക്സും എടുത്തു കൊടുക്കണേ ..” അവൾ പോകുന്നതു ഹരി നോക്കി നിന്നു . അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ . ഇനി ചേച്ചി പറഞ്ഞതു പോലെ എന്തെങ്കിലും ??? ഏയ് .,,എങ്കിലും ഈയിടെയായി അവൾ തന്നേ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോന്നൊരു സംശയം .. തോന്നലാവും .. കുട്ടികൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് വിദ്യ എത്തിയത് . “ബെർത്ത് ഡേ പാർട്ടി എങ്ങെനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ? എല്ലാവരും കൂടി അടിച്ചു പൊളിച്ചോ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യമാണ് അവളേ വരവേറ്റത് .അങ്ങനൊരു ചോദ്യം ഹരിയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല . അതുകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി പറയാൻ ഇത്തിരി വൈകി . “എല്ലാവരുമൊന്നുമില്ല ..

ഞാനും അഖിയും മാത്രമുള്ളോരു കുഞ്ഞാഘോഷം .. പിന്നെ പാലട ഇഷ്ടമാണെന്നും പറഞ്ഞ് അതു വാങ്ങി വച്ചിരുന്നു . ഞാൻ ചെന്നിട്ട് അതുണ്ടാക്കി . ഒരു കേക്കും മുറിച്ചു തീർന്നു ആഘോഷം . എങ്കിലും നന്നായിരുന്നു .” “പാലടയോ ?? കൊള്ളാല്ലോ .. നീയിവിടെ പാലട ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഒത്തിരി നാളായില്ലേ ?” “ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമല്ല അതുകൊണ്ട് ഇനി ഉണ്ടാക്കണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞത് മറന്നു പോയോ ?” “അത് .. അതു പോട്ടെ . ഈ പറഞ്ഞ അഖിക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ഈ വക സാധനങ്ങളൊക്കെ ?” “അഖിക്കല്ല .. എനിക്കിഷ്ടമാണെന്നറിഞ്ഞ് വാങ്ങിയതാ ” വിദ്യ അകത്തു കയറി പ്പോയിട്ടും ഹരി അതേ നിൽപ്പു നിന്നു . നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊക്കെ അങ്ങു നിന്റെ വീട്ടിൽ . ഇവിടെ ഞാൻ പറയുന്നത് ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി …പണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് ഹരിക്കു സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി . ഒപ്പം വിദ്യയും അഖിയും മാത്രമുള്ള പാർട്ടി എന്നോർത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഹരിയേ പൊതിഞ്ഞു . വൈകിട്ട് കുട്ടികളേ പഠിപ്പിക്കാൻ ചെന്ന ഹരിയേ അവര് കണ്ടം വഴി ഓടിച്ചു . “അമ്മ ഞങ്ങളേ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിച്ചാൽ മതി .അച്ഛനറിയില്ല ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കേണ്ടത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് .. ” “ആരു പറഞ്ഞു അച്ഛന് അറിയില്ലെന്ന് ?നിങ്ങൾക്കറിയാമോ അച്ഛൻ ജോലി കിട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കുറേ നാള് പാരലൽ കോളേജിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് .. വന്നേ ഇന്ന് അച്ഛൻ പഠിപ്പിക്കാം . അതുമല്ല അമ്മയ്ക്ക് കിച്ചണിൽ ഒത്തിരി ജോലിയുണ്ട് ..” “അമ്മയ്ക്കെന്നും ഉണ്ടല്ലോ ഒത്തിരി ജോലി .. പിന്നെന്താ ഇന്ന് ? അച്ഛൻ പോ .ഞങ്ങളെ അമ്മ പഠിപ്പിച്ചാൽ മതി .” ഹരി മെല്ലെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു . വിദ്യയെ അവിടെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ചപ്പാത്തിക്ക്‌ മാവ് കുഴയ്ക്കുന്നു . “ഇന്നെന്താ ചപ്പാത്തിയാ ? ഇങ്ങു താ . ഞാൻ ചുട്ടെടുക്കാം . നീ ചെന്ന് പിള്ളേരുടെ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിക്ക് ..” “വേണ്ടാ .. ” “അതു വിദ്യേ .. നിനക്കെല്ലാം കൂടി ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ ? ” വിദ്യ കുറച്ചു നേരം അനങ്ങാതെ നിന്നു . “എനിക്കു ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല . ഹരിയേട്ടൻ പോയി റസ്റ്റ് എടുത്തോ . ” ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്തതു പോലെ വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . “നീ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞു ” “ങാ നോക്കുന്നുണ്ട് . ” “നീ പോയാൽ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എങ്ങനാ ?” “ഞാൻ ഇല്ലേലും ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ഹരിയേട്ടാ . അത്രയ്ക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ വയ്ക്കണം . പിന്നെ രാത്രിയിലെ കാര്യത്തിന് പൈസ ഇത്തിരി കൂടുതൽ കൊടുക്കേണ്ടി വരുമായിരിക്കും .

എന്നാലും എല്ലാം നടക്കേണ്ടേ ??” “രാ ..രാത്രിയിലെ എന്തു കാര്യം ?”ഹരി നിന്നു വിക്കി . “പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പീര് . അല്ലാതെന്താ ?അവരു ഹരിയേട്ടനെ അടുപ്പിക്കില്ലല്ലോ . അപ്പൊൾ പിന്നെ ട്യൂഷന് ആളിനേ നിർത്തണം . അവർക്ക് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്തു ഡിമാൻഡ് ആണെന്നറിയാമോ ?”അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരി നിന്നിടം ശൂന്യം . പൊട്ടി വന്ന ചിരിയടക്കി വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . ഹരിയിൽ കാണപ്പെട്ട ചെറിയ ചില മാറ്റങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ എന്നത്തേയും പോലെ വിദ്യയുടെ ആ ദിനവും പോയി മറഞ്ഞു . അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അവളേ ജോലിയിൽ സഹായിക്കാനും കുട്ടികളേ റെഡിയാക്കാനും ഒക്കെയായി ഹരി പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നു . ഒന്നും പുറത്തു കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും ഒരു കുഞ്ഞു സന്തോഷം തോന്നി അവൾക്ക് . ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വിദ്യ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോൾ ഹരി മാത്രമേയുള്ളു വീട്ടിൽ . “പിള്ളേര് എന്തിയെ ? “അവൾ ഹരിയേ നോക്കി . “അതു ഞാൻ പറയാൻ വീട്ടു പോയി . ഇന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . അവരുടെ കൂടെ പോകണമെന്ന് പിള്ളേർക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം . പിന്നെ ഞാനും ഓർത്തു ശനിയും ഞായറുമല്ലേ . രണ്ടു ദിവസം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ എന്ന് . ” “അവിടെ കായലും വെള്ളോമൊക്കെയുള്ളതല്ലേ .. നമ്മളില്ലാതെ അവരെ വിടേണ്ടിയിരുന്നില്ല .” “എന്റച്ഛനും അമ്മയുമില്ലേ ? എന്നേ വളർത്തിയ അവർക്കറിയില്ലേ എന്റെ പിള്ളേരെ എങ്ങനെ നോക്കണമെന്ന് ?” ങാ അതിന്റെ ഗുണം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ . അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു . രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുക ആയിരുന്ന വിദ്യയെ പിന്നിൽ നിന്നും ഹരി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു . അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി . “ഹരിയേട്ടനിതെന്താ ? ഞാൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത് കാണാൻ മേലേ ?” “അതു കൊള്ളാം എനിക്കെന്റെ ഭാര്യയേ ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെങ്കിൽ നേരോം കാലോം നോക്കണോ ?” “ആരുടെ ഉപദേശമാ ?” “എന്ത് ?” “അല്ല ഇപ്പോൾ ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് ആരുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചാണെന്നാ ചോദിച്ചത് ?” “എനിക്കു നിന്നേ സ്നേഹിക്കാൻ ആരുടെയെങ്കിലും ഉപദേശം വേണോ ?” ” സ്നേഹിച്ചതാരുന്നോ ? ശീലമില്ലാത്തതു കൊണ്ടാവും എനിക്കങ്ങോട്ടു മനസിലായില്ല കേട്ടോ. സോറി ഹരിയേട്ടാ .. ” “നിന്റെ പരിഹാസം ഒക്കെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് . ഞാനിനി എങ്ങനാ നിന്നേ പ്രീതിപ്പെടുത്തേണ്ടത് ? എന്റെ സ്നേഹം പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ …” “എന്തേ നിർത്തിക്കളഞ്ഞത് ? ” വിദ്യ ഹരിക്കു നേരേ നിന്നു . “ഞാനിനി മുഴുവൻ പറഞ്ഞാലേ നിനക്കു മനസിലാകൂ?” “എന്താണെങ്കിലും പറയാൻ വന്നത് മുഴുവൻ പറയെന്നേ . അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും ?” “എന്നാൽ നീ അറിയണ്ടാ .” ഹരിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . “ഓക്കേ അത് ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി .

ഇനി ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടേ .?” എന്താണെന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ ഹരി അവളേ നോക്കി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ഞങ്ങൾ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് .” “ഞങ്ങളോ ?” “ങ ഞാനും അഖിയും .. അതു ശരിയായി .” “വിദ്യേ …”അറിയാതെ ഹരിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു . “ഹരിയേട്ടനെന്തിനാ ഒച്ചയെടുക്കുന്നത് ? ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞില്ല . ഇപ്പോൾ അഖിക്ക് മാത്രേ ഓർഡർ വന്നുള്ളൂ . അതും ഒരു മ്യൂച്വൽ ട്രാൻസ്ഫർ . എനിക്കും താമസിയാതെ ശരിയാകുമെന്നാ സൂപ്രണ്ട് പറഞ്ഞത് . ങാ പറഞ്ഞു വന്നത് അതല്ല . നാളെ അഖി ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ ഇരിക്കുകാരുന്നു .പോകുന്നതിനു മുൻപ് പിള്ളേരേം ഹരിയേട്ടനേം ഒന്നു കാണണം എന്ന് . ഇനിയിപ്പോൾ വരണ്ടാ എന്ന് എങ്ങനാ പറയുന്നേ ? വന്നിട്ട് പോട്ടെ .പിള്ളേരേ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കാം അല്ലേ ? ഓഫീസിൽ വച്ചുള്ളതോന്നും പോരാഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും ഇനി വീട്ടിലും . എന്തായാലും എന്റെ പിള്ളേരേ കൊണ്ട് നീ എവിടെ പോവില്ല. ഹരി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു . “ഓ വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ .അതു പോട്ടെ ആദ്യമായിട്ട് വരുവല്ലേ അഖി ഇവിടെ . അപ്പൊൾ ശരിക്കെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണ്ടേ ? രാവിലെ പോയി കുറച്ചു നല്ല കൊഞ്ചു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരണേ . അഖിക്ക് കൊഞ്ചു തീയൽ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ .. ” മറുപടി പറയാതെ ഹരി തിരിഞ്ഞു മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി . നിന്റെ എല്ലാ കൊഞ്ചലും അവസാനിക്കാൻ പോകുവാ .. നാളെയിങ്ങു വരട്ടെ നിന്റെ മറ്റവൻ .കാണിച്ചു കൊടുക്കാം അവന് ഈ ഞാൻ ആരാണെന്ന് . ക്ഷമിക്കുന്നതിനൊക്കെ ഒരു ലിമിറ്റില്ലേ ? അടുത്ത ദിവസം രാവിലേ കോളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഹരി ക്ലോക്കിലേയ്ക്ക് നോക്കി . നേരം വെളുത്തില്ല അതിനു മുന്പിങ്ങെത്തിയോ ? ഈർഷ്യയോടെ വാതിൽ തുറന്ന ഹരി കണ്ടത് നല്ല ഭംഗിയായി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്ത ഇരുപത്തഞ്ചിനും മുപ്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെയാണ് . “ആരാ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിക്കു മുൻപ് വിദ്യ ഇറങ്ങി വന്ന് ആളിനെ അകത്തേയ്ക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു . “ദാ ഇതാ എന്റെ ഹരിയേട്ടൻ ” പിന്നാലെയെത്തിയ ഹരിയെ കൂട്ടുകാരിക്കു വിദ്യ പരിചയപ്പെടുത്തി . “ങാ എനിക്കറിയാം . ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ .” “ആളിനെ എനിക്കങ്ങോട്ട് പിടി കിട്ടിയില്ല .” ഹരി നിന്നു പരുങ്ങി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഒരു അഖിയേ പറ്റി ?” “ഉവ്വ് . അപ്പൊൾ ഇത് അഖീടെ ??” “അഖീടെ ആരുമല്ല .

അഖി തന്നെയാ . എന്നു വച്ചാൽ അഖില .. അഖിയെന്നുള്ളത് അവളുടെ വിളിപ്പേരാ .. അല്ലേടാ ?” “ഞാൻ കരുതി ….”ഹരി എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി . “അഖി എന്റെ ബോയ് ഫ്രണ്ടാണെന്ന് അല്ലേ ?” “ഏ … ഏയ് .. അല്ല .. അതെന്തിനാ അങ്ങനെ കരുതുന്നത് ? നിങ്ങൾ സംസാരിക്ക് .. ഞാൻ ഒന്നു പുറത്തു പോയിട്ടു വരാം ..” “ഉം ഉം .ഒക്കെ ” ഹരി നിന്നു വിക്കുന്നത് കണ്ടു വിദ്യ ചിരിയടക്കി . അഖിലയുടെ ഇഷ്ടവിഭങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരുക്കി വയറും മനസും നിറച്ചാണ് വിദ്യയും ഹരിയും അവളേ യാത്രയാക്കിയത് . കുട്ടികളേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നു സങ്കടം പറഞ്ഞ അഖിയോട് അഖില പോകുന്നതിനു മുൻപൊരു ദിവസം കുട്ടികളേം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടിറങ്ങാം .. എന്നു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു ഹരി. “അഖിലയല്ല ഹരിയേട്ടാ അഖി ” വിദ്യ ചിരിയോടെ തിരുത്തി. “എന്നേ കുഴക്കിയത് ഈ പേരാണ് . എന്നാലും അഖി മതി .. അതാ ഒരു ഭംഗി ..” ഹരിയും അവരുടെ ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു . “കളഞ്ഞിട്ടു പോകുമെന്നു കരുതിയോ ?” അഖില പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന ഹരിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി വിദ്യ . മറുപടിയായി ഹരി അവളേ വലിച്ചു നെഞ്ചോടു ചേർത്തിരുന്നു .

അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു . “ഹരിയേട്ടാ ..” “എന്താ ?? ഇനി ഇതും അഭിനയമാണെന്നാണോ ??” ഹരിയുടെ ശബ്ദം അടഞ്ഞിരുന്നു . അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു .. “ഈ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാനങ്ങ് ഇല്ലാതായിപ്പോയി .”അവൻ ആ നെറുകയിൽ മെല്ലെ തലോടി . “അത്രയ്ക്കിഷ്ടമാ എന്നേ ??” മറുപടി പറയാതെ അവളുടെ നെറുകിൽ ചുണ്ടു ചേർത്തു ഹരി . “കുട്ടികളേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ എപ്പോഴാ പോകേണ്ടത് ?” “അവരു രണ്ടു് ദിവസം അവിടെ വെള്ളത്തിലും കായലിലും ഒക്കെ കളിക്കട്ടെന്നേ ” “ശരിക്കും ? ” “ആന്നേ .. ഇന്നിവിടെ നമ്മളു മാത്രം മതി .. ” അവന്റെ കണ്ണിൽ കുസൃതി മിന്നി . “ഇന്ന് എനിക്കെന്റെ പെണ്ണിനേ ശരിക്കൊന്നു സ്നേഹിക്കണം .” അവൾ കണ്ണു കൂർപ്പിച്ചു . “ഇന്നു മാത്രമല്ല ഇനിയെന്നും …” അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി ചുണ്ടു ചേർക്കുമ്പോൾ അനിയനെ നന്നാക്കാൻ ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ച ഹിമയ്ക്ക് മനസുകൊണ്ട് നന്ദി പറയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു വിദ്യ .

Continue Reading

Relationship

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്…

Published

on

By

രചന: വിദ്യ പ്രദീപ്‌ ❤

നേരം രാത്രിയായി.. അടുക്കള ജോലിയെല്ലാം തീർത്തു അന്നും അവൾ കുളിച്ചു അയാളെയും കാത്തു മുറിയിൽ സമയം ചിലവഴിച്ചു… എന്തുകൊണ്ടോ മനസ്സിൽ കുറെ പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി…. ഇവൾ ലക്ഷ്മി… ആളൊരു പാവമാണ്… “ഏട്ടൻ വന്നിട്ടു വേണം കുറച്ചെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ..” മോനെ വേഗം ഉറക്കി ഫോണിൽ നോക്കി ലക്ഷ്മി സമയം ചിലവഴിച്ചു… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഒരുപാട് ടെൻഷനോടെയും പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്തു ഓടിനടന്നതിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറക്ക ചടപ്പോടെ അയാൾ റൂമിലെത്തി ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതിയെന്ന ഭാവത്തിൽ… ഇതാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്.. മാർച്ച്‌ ഏപ്രിൽ മാസത്തെ കൊടും ചൂടിൽ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും ചൂട് കൂടിയ റൂമിനു ഉടമയായിരുന്നു അവർ..

മുറിയിൽ ചിലവഴിക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ അയാൾക്ക് അരോചകമായിരുന്നു.. വന്നു….വെള്ളം കുടിച്ചു…. ക്ഷീണത്താൽ കിടന്നു… ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി. കണ്ണുകളടച്ചു പാതി ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അയാളുടെ മനസ് മുഴുവൻ ഒരുപാട് ചിന്തകളായിരുന്നു… ആരോടും തുറന്നു പറയാതെ അടക്കി പിടിക്കുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ…. കണ്ണുകൾ കള്ളം പറയില്ല എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ആ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് നേരെ അടയുന്നത്… ഒരുപാട് സംസാരിക്കണം.. ഒരു ദിവസത്തിൽ തനിക്ക് ആകെ കിട്ടുന്ന സമയം ഈയൊരു 10മിനുട്ട് ആണ് .. അല്പം ഈഗോ രണ്ടുപേരിലും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഒരാളുടെ മൗനം രണ്ടുപേരുടെയും ചിന്തകളെ ഉണർത്തിയില്ല… തണുത്ത കാറ്റിനു പകരം ഫാനിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഉഷ്ണവും മാനസിക പിരിമുറുക്കവും അയാളിൽ അരോചകം സൃഷ്ടിച്ചു.. ലക്ഷ്മി അയാളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു… മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ തലോടി.. നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു… “എന്തെങ്കിലും പറയ് “എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം അയാളിൽ ദേഷ്യമുണർത്തി.. “നിനക്കെന്താ പറഞ്ഞാൽ…. ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…. ഉറക്കം വരുന്നെങ്കിൽ ഉറങ്ങിക്കോ “…എന്ന മറുപടി അവൾക്ക് അസഹ്യമായി… മുറിയിൽ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മൗനം അവരെ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചു… പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാനോ എന്തിനേറെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്താനോ പോലും അവൾക് ആയില്ല.. നേരത്തെ എണീക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം അവളിൽ അതുവരെയുള്ള അലച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണം പതിയെ വന്നു .. ശേഷം ഉറക്കം…. പാതി ഉറക്കത്തിൽ രണ്ടാളും പരസ്പരം ചോദിച്ചു..” നീ ഉറങ്ങിയോ “…. ഇല്ലാ… എന്നാ എന്തേലും പറയ് “.. വീണ്ടും മൗനം…. എന്തുകൊണ്ടോ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ലാതെ അവർ നിശ്ശബ്ദരാകും.. രണ്ടാളുടെയും മനസിലുണ്ട് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നെങ്കിൽ..

ഉമ്മ വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ…😔 ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മതി നമ്മുടെ മനസിനെ കുളിർമഴ പെയ്യിക്കാൻ… പതിവുപോലുള്ള മുടി തലോടലിലെ സുഖം കൊണ്ടോ അതുവരെയുള്ള ക്ഷീണം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല അയാൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി… ഉഷ്ണകാറ്റു അയാളുടെ കഴുത്തിലും പുറത്തുമൊക്കെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ സൃഷ്ടിച്ചു.. എന്തെല്ലാമോ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരുന്ന അവൾ എന്തെ തനിക്കൊരു ഉമ്മ പോലും തരാൻ തോന്നാഞ്ഞു എന്നാലോചിച്ചു സ്വയം കണ്ണീർ വാർത്തു.. ഒരുപക്ഷെ അവനിൽ ആകർഷണം ഉണർത്തി മനസിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല എന്നതാണ് സത്യം… എല്ലാം പെണ്ണിന്റെ തെറ്റായി കാണുന്ന സമൂഹത്തിൽ സ്വന്തം തെറ്റുകളെ സ്വയം ശപിച്ചു വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ സമയം ചിലവഴിച്ചു…. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്….

Continue Reading

Most Popular