Connect with us

Relationship

ഒളിച്ചോടിയ ഭാര്യ

Published

on

രചന: മീനാക്ഷി

എന്നത്തേയും പോലെ ഓഫിസ് കഴിഞ്ഞു ആ വഴി ഫ്രണ്ട്‌സുമായി പുറത്തുപോയി രണ്ടും പെഗ്ഗും അടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴുണ്ട് നശിച്ചയൊരു മഴ.എന്തായാലും ഇത് കഴിഞ്ഞു പോകാമെന്നോർത്ത് കുറച്ചുനേരം പുറത്ത് തന്നെ മഴ നോക്കി നിന്നു.നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. സമയമെത്രയായി കാണും.പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഓണ് ചെയ്തു നോക്കിയതും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു 9.10. ഹാ ഇനിയും സമയമുണ്ട് എന്നാലോചിച്ചു മൊബൈൽ തിരികെ വെയ്ക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇന്നൊരു കോൾ പോലും വന്നിട്ടില്ലല്ലോ മീനുവിന്റെ വക.അല്ലെങ്കിലിപ്പോ ഒരു പത്തെണ്ണം വരേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞു. ഒരിക്കലും എടുക്കാറില്ല.എന്നാലും നന്നാവില്ല. വിളിച്ചു വെറുപ്പിച്ചോളും. ഇന്നെന്നാ പറ്റിയോ എന്തോ. മഴയൊരു വിധം കുറഞ്ഞതും വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു.വീടിന് മുന്നിൽ വന്നു ഹോണ് അടിച്ചിട്ടും ആരും വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല.ഇവളിത് എന്നാ എടുക്കുവാ അകത്ത്. ആകെ ദേഷ്യം വന്നു. ഗേറ്റ് തള്ളി തുറന്ന് കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു നോക്കിയപ്പോ ഉണ്ട്. വീടിന്റെ മുൻവശത്ത് പോലും വെളിച്ചമില്ല. ആളുള്ള വീട് തന്നെയാണോ ഇത് എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് കതക് തുറന്നതും അകത്തും വെളിച്ചമില്ല. വേഗം ലൈറ്റ് ഇട്ടു നോക്കി., കതക് പോലും ലോക്ക് ചെയ്യാതെ ഇരുട്ടത്ത് ഇവളെന്നാ എടുക്കുവാ.ഈ പെണ്ണിന്റെ കാര്യമായത് കൊണ്ടു ഒന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല. മുറിയിൽ ഇരുട്ടത്ത് കുറേനേരം ഇരിക്കുന്നത് കാണാം.ചോദിച്ചാൽ പറയും നല്ല രസല്ലേ രാജീവേട്ടാന്ന്.എന്ത് രസം!..ആർക്കറിയാം. റൂമിലൊന്നും അവളില്ല.വീട് മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കി നോക്കി.ഉച്ചത്തിൽ മീനൂ..എന്നു വിളിച്ചു നോക്കി.അവളില്ല. ഇവിടെയെങ്ങും അവളില്ല.ആകെമൊത്തം അതുവരെയില്ലാത്തയൊരു ഭയമെന്നെ ബാധിച്ചു തുടങ്ങി എവിടെപ്പോയി ഇവൾ?.. അതുമീ അസമയത്ത്.ഇനി വല്ലയിടത്തും തലകറങ്ങി വീണോ.അതോയിനി വേറെ വല്ലതും പറ്റിയോ. അല്ലെങ്കിലും എന്നെ ടെൻഷൻ ആക്കുക അവൾക്കൊരു വിനോദമാണ്. അറ്റൻഷൻ സീക്കിങ്.അതിനുവേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും.ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും തന്നെ മറഞ്ഞിരുപ്പുണ്ടാകും.അവിടെ ഇരിക്കട്ടെ.മടുക്കുമ്പോൾ തന്നെ വരും. ടേബിളിൽ ഇരുന്ന വെള്ളമെടുത്തു കുടിച്ചിട്ട് സോഫയിൽ പോയി കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നു. കുടിച്ചതൊക്കെ ആവിയായി പോയി. ഇങ്ങു വരട്ടെ പെടലി അടിച്ചു തിരിക്കണം. കുറച്ചൊന്നുമല്ല അഹങ്കാരം. ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പുറയ്ക്കുന്നില്ല.വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നു ഓരോ മുക്കും മൂലയും നോക്കി.പെട്ടെന്നാണ് അത് കണ്ടത്. അവളെന്നും കുത്തിയിരുന്നു ഓരോന്ന് എഴുതാറുള്ള ടേബിളിൽ ലാമ്പിന്റെ കീഴിൽ കയറ്റിവെച്ച നിലയിൽ ഒരു കടലാസ്. “ഒരു യാത്ര പോവുകയാണ്.കഴിവതും വേഗം തിരികേവരണമെന്നു കരുതി മാത്രം പോകുന്നയൊരു യാത്ര.അല്ലെങ്കിലും വരാതെയെവിടെ പോകാൻ.ഇവിടെ തുടങ്ങി ഇവിടെ തന്നെയവസാനിക്കുന്നയൊന്നാണല്ലോ എന്നും ഞാൻ. രാജീവേട്ടാ.., എന്റെ രാജീവേട്ടാ.നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചത് പോലെ ഞാനീ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നിനെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നു മാത്രം അറിയുക. മീനാക്ഷി.” കണ്ണു ചുവന്ന് വന്നയൊരു കലിക്ക് എഴുത്ത് ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി നിലത്തേക്കെറിഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ബുക്കും പേപ്പറും പേനയും ഒക്കെ പറ പറന്നു.

സഹിക്കുന്നതിനൊരു പരിധിയുണ്ട്. തിരികെ വരും പോലും., വരട്ടെ ഇങ്ങോട്ട്.കാണിച്ചു കൊടുക്കാം ഞാനാരാണെന്നു. കുറെ നേരം ബെഡിൽ അങ്ങിനെയിരുന്നു. ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും പുസ്തകം വായിച്ചു ഓരോന്ന് കുത്തിക്കുറിച്ചു അങ്ങിനെയിരിക്കും.രാത്രിയായാൽ നടക്കാൻ പോകണം.മഴ വന്നാൽ നനയണം.എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം. ശരിക്കുമൊരു ഭ്രാന്തി പെണ്ണ്. എത്ര പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയാലും മാറാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു അവൾ.ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ ഒരെഴുത്തും എഴുതി വെച്ചു എങ്ങോട്ടോ ഇറങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു. സമയം കടന്നു പോകുന്തോറും ആകെയൊരു ഭയം.എവിടെയാവും അവൾ?.ഫോണെടുത്ത് അവളുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.നോട്ട് റീച്ചബിൾ. ഹോ…തല പെരുക്കുന്നു.അലമാര തുറന്ന് അവളുടെ ഫോണിന്റെ ബോക്‌സ് കയ്യിലെടുത്തു സൈബർ സെൽ ൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ഫ്രണ്ട്നെ വിളിച്ചു മൊബൈൽ നമ്പറും ഫോണിന്റെ IMEI നമ്പറും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.ഫോണ് സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ്.ലാസ്റ്റ് ടവർ വീട് നിൽക്കുന്നിടത്ത് തന്നെയാണ്.രാവിലെ 11 മണിയോടെ ഫോണ് ഓഫ് ആയി.ശരി ഇനി ഫോണ് ഓണ് ആവുകയോ വേറെ സിം കാർഡ് ഇൻസെർട് ആവുകയോ ചെയ്താൽ എന്നെ അറിയിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ഫോണ് വെച്ചു. അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. അലമാരയിൽ അവളുടെ വസ്‌ത്രങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.അത് ശരി,അപ്പൊ എല്ലാം വാരി കെട്ടിക്കൊണ്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത്. രണ്ടും കല്പിച്ചാണ്.പോയി തുലയട്ടെ!. ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ചോറും കറികളും ഒക്കെയുണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആർക്ക് തിന്നാനാണ്?..ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ തീ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ ഞാൻ. വണ്ടിയെടുത്ത് പോയി ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചാലോ എന്നുണ്ട്.എവിടെ പോയി അന്വേഷിക്കാനാണ്.എന്റെ വിധി. ഇത്തിരി ബോധമുള്ള ഒരെണ്ണത്തിനെ കെട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു.ന്നാലും രാത്രി ബാത്രൂം പോണെങ്കിൽ കൂടി എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന ഇവള് ഈ രാത്രി എങ്ങിനെ ഭയക്കാതെ.ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. വെറുതെ കുറച്ചുനേരം കൂടി സോഫയിൽ പോയിരുന്നു.അവളുണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല..,അപ്പൊ വരും എന്തേലും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്.അതും മനുഷ്യന് മനസിലാകാത്ത കുറെ സാഹിത്യം.ഒന്ന് മൊബൈൽ നോക്കാനോ.. ടിവി കാണാനോ ഒന്നും സമ്മതിക്കാതെ എപ്പോഴും കലപില പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കും. ഒച്ചയെടുത്ത് ഓടിക്കുന്നത് വരെ. ഒന്ന് പറഞ്ഞ രണ്ടിന് കണ്ണ് നിറയും. അതുകാണുമ്പോഴാ എനിക്കങ്ങു കലി വരുന്നത്.കരഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ. ഡൈനിങ്ങ് ടേബിൾനു മുകളിൽ അവളുടെ ഡയറി.ഒരു പണിയും ഇല്ലാത്തപ്പോ അതൊരു പണി.അല്ലാതെയെന്ത്. ഡയറി എഴുതാൻ ഇവളെന്താ നഴ്‌സറികുട്ടിയാണോ. ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കിയാലോ.അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട.., അല്ലെങ്കിൽ നോക്കിയേക്കാം.. എന്തേലും ഹിന്റ് കിട്ടിയാലോ. മുഴുവൻ ഒന്നും വായിക്കാൻ വയ്യ.ഇടയ്‌ക്ക് നിന്ന് ഒരു പേജ് എടുത്തു വായിച്ചു.

“രാജീവേട്ടാ, ബാൽക്കണിയിൽ കൂടുകൂട്ടിയിരുന്ന പ്രാവുകളില്ലേ.ഞാനന്ന് പറഞ്ഞ ആ പ്രണയജോഡികൾ.എപ്പോഴും കൊക്കുരുമിയിരിക്കുന്ന അവർക്കെ ഇപ്പൊ മൂന്ന് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകാൻ പോവ. മൂന്ന് മുട്ടയിട്ടിട്ടുണ്ട് പെണ്പ്രാവ്. അതുകൊണ്ട് കൂട്ടിൽ നിന്ന് മാറാതെ ഇരിക്കുവ അത്.ആണ്പ്രാവ് ഇടയ്ക്കിടെ ഓടി വരും പഴയപോലെ കൊക്കുരുമും. കുറെ സ്നേഹിക്കും.അവർ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ആയിരിക്കുമോ?. നാളുകൾ കഴിഞ്ഞും സ്വന്തം ഭാര്യയെ പുതുമയോടെ സ്നേഹിക്കാൻ അതിന് മാത്രം എങ്ങിനെ കഴിയുന്നു.?.” ങേ…ഇതെന്തുവ. ഇതൊക്കെയാണോ ഡയറിയിൽ എഴുതുന്നത്.പ്രാവിന് എന്തുമാകാം.ജോലിക്ക് പോകണ്ട, ടാർഗറ്റ് അച്ചീവ്‌ ചെയ്യണ്ട.EMI പിന്നെ റെന്റ് ഒന്നും അടയ്ക്കണ്ട.ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കാം.അതുപോലെ ആണോ എന്നെപോലെയുള്ള പാവപ്പെട്ട ഭർത്താക്കന്മാരുടെ കാര്യം. അടുത്ത പേജ് കൂടി ഒന്ന് നോക്കി. “രാജീവേട്ടാ, ഞാനാദ്യമായി കടല് കണ്ടത് എപ്പോഴാണ് എന്നറിയാമോ.സത്യം പറഞ്ഞ എനിക്കും അതോർമ്മയില്ല. പക്ഷെ എപ്പോ കണ്ടാലും ആദ്യമായി കടല് കാണുന്നയൊരു കുട്ടിയുടെ കൗതുകത്തോടെ ഞാൻ കടൽത്തിരകളെ നോക്കിയിരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാണ് നമ്മളൊന്നിച്ചു അതുപോലെ ഒന്ന് കടല് കാണുക.കൈ കോർത്തുപിടിച്ചു നനഞ്ഞ കാലപാദങ്ങളുമായി ദീര്ഘദൂരം നടക്കുക.?” എപ്പോഴും പറയും കടല് കാണണം എന്ന്. എന്നാ ഇരിക്കുന്നു അവിടെ കാണാൻ.കടലെന്നും പഴയപോലെ തന്നെ എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ തടി തപ്പും.അല്ല ഞാനെന്താ ഒരിക്കൽ പോലും അവളെ കൊണ്ടുപോകാതെയിരുന്നത്? അടുത്ത പേജ് നോക്കി, “രാജീവേട്ടാ, ഞാനൊരു കഥ പറയാം.ഒരിടത്ത് യന്ത്രം പോലെ ഓടി നടക്കുന്നയൊരാണും,നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ചിരിക്കാൻ മറന്നുപോയൊരു പെണ്ണും ജീവിച്ചിരുന്നു. ആണ് യാഥാർഥ്യങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും കാലം കഴിച്ചപ്പോൾ പെണ്ണ് സ്വപ്നലോകത്ത് മാത്രം ചിരിച്ചും കളിച്ചും ജീവിച്ചു.ഒരു പുതപ്പിനടിയിൽ ഒരുവൻ മതിമറന്നുറങ്ങുമ്പോഴും ഒരുവൾ ഗാഢമായൊരാലിംഗനം പ്രതീക്ഷിച്ചു കണ്ണ് തുറന്നു കിടന്നു നേരം വെളുപ്പിച്ചു. ഒരിക്കലും അവൻ അവളുടെ ലോകത്തിലേക്കോ അവൾ അവന്റെ ലോകത്തിലേക്കോ ഇറങ്ങി വന്നതുമില്ല. എന്നിട്ടുമവർ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുന്നതെന്തൊരു തമാശയാണ് അല്ലെ.ഞാനിന്ന് അതോർത്ത് കുറെ ചിരിച്ചു.” ഉള്ളിലെവിടെയോക്കെയോ കുത്തുന്നത് പോലെ.പലപ്പോഴും പലതും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചിരുന്നുവോ.,അവൾക്കായി മാറ്റി വെയ്ക്കാൻ അല്പം സമയം പോലും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അടുത്ത പേജ് ,അതിനടടുത്ത പേജ് അങ്ങിനെ എല്ലാം കുത്തിയിരുന്നു വായിച്ചുനോക്കി. എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നവ, അല്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പറയാനുള്ളവ. ഇഷ്ടങ്ങൾ,ആഗ്രഹങ്ങൾ,സ്വപ്നങ്ങൾ. ഒരിക്കൽ പോലും എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവ അല്ലെങ്കിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ മനസ്സ് കാണിക്കാത്തവയെല്ലാം രാജീവേട്ടാ എന്ന മുഖവുരയോടെ അവളെഴുതി തീർത്തിരിക്കുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ മുതൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ വരെ അതിലുണ്ട്.ഞാനെന്ത് കൊണ്ടാണ് ഇതൊക്കെ കാണാതെ പോയത്. സമയം 11.40 ആയി.ആരേയാ ഒന്ന് വിളിക്കുക.അങ്ങിനെ ഒരു രാത്രി പോയി നിൽക്കാൻ മാത്രം അടുപ്പമുള്ള ആരുമില്ല അവൾക്കിവിടെ.കൂട്ടുകാരോ ബന്ധുക്കളോ ആരും.അവൾക്ക് ആകെയുള്ളത് ഞാനാണ്. അതേ ഞാനാണ്.അത് ഞാനെന്തേ ഓർക്കാതെ പോയി. കത്തിലെ അവസാന വരികൾ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരമ്പിവന്നു. “രാജീവേട്ടാ.., എന്റെ രാജീവേട്ടാ.നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചത് പോലെ ഞാനീ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നിനെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നു മാത്രം അറിയുക.” നെഞ്ചിലാകെ കൊളുത്തി വലിയ്ക്കുന്ന വേദന.എവിടെ നിന്നെങ്കിലും അവളെന്നെ ഒന്ന് വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ.ഓരോ തവണ ആ പേര് ഫോണിൽ കാണുമ്പോൾ ഒക്കെ ഓർക്കും.ഇവൾക്ക് വേറെ ഒരു പണിയുമില്ലേ എന്ന്.പക്ഷെ ഇപ്പൊ. എവിടെ നിന്നെങ്കിലും രാജീവേട്ടാ എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ടു അവൾ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനെന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വയ്യ…

ഞാനിങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ടോ.ഒന്ന് തിരക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാം.വഴിയിൽ എവിടെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലോ ചിലപ്പോ. വെറുതേ വണ്ടിയെടുത്ത് റോഡായ റോഡെല്ലാം ഓടിച്ചു നടന്നു. അവിടെയെങ്ങും ഒരു മനുഷ്യകുഞ്ഞു പോലുമില്ല.മണിക്കൂറുകൾ കടന്ന് പോയി. നേരം വെളുക്കാൻ പോകുന്നു. എന്ത് വേണം..? എവിടെയാണ് എന്റെ പെണ്ണ്.? ആരോട് പറയണം.?എവിടെ തിരക്കണം? ആരോട് പറഞ്ഞാലും ആർക്കും അവളെ മനസിലാവില്ല.കെട്ടിച്ചമച്ച കഥകൾ പലതും കേൾക്കേണ്ടി വരും.എന്ത് ചെയ്യണം ഒന്നുമറിയില്ല എനിക്ക്. ആകെ അലഞ്ഞു മനസ്സ് മരവിച്ച അവസ്ഥയിലാണ് വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നത്.പോയപ്പോ കതകടയ്ക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയി ഞാൻ. തളർന്ന് വന്നു സോഫയിൽ ഇരുന്ന് കണ്ണടച്ചു.മുഖമാകെ നനയുന്നു.ഞാൻ കരയുകയാണോ എന്തോ.കണ്ണ് തുറക്കണ്ട. കരയുന്ന എന്നെ എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല.ഇപ്പൊ ഉള്ളിലെ വേദന അങ്ങിനെങ്കിലും തീരട്ടെ. പെട്ടെന്ന്, തണുത്ത വിരലുകൾ എന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടത് ഞാനറിഞ്ഞു.വളകൾ കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം. കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കിയതും മുന്നിലവൾ. കണ്ടതും കൈ വീശിയൊന്ന് പൊട്ടിച്ചു. ഇടത്കവിളിൽ തന്നെ. പ്ഡേ.. എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. കണ്ണീര് തുടയ്ക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു അവൾ. ഞാൻ കൈ കുടഞ്ഞു.എന്റെ കൈ പോലും നൊന്ത് പോയി..വേണ്ടായിരുന്നു. കവിളും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിനെ പിടിച്ചു നെഞ്ചിലേയ്ക്കിട്ട് ഇറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു.എന്തൊക്കെയോ പറയാനുണ്ട്.ഒന്നും വരുന്നില്ല.മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി തെരുതെരേ ഉമ്മ വെച്ചു. അത് പ്രതീക്ഷിച്ചെന്ന പോലെ ചെറു ചിരിയോടെയും അതേ സമയം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണീരോടെയും അവളെല്ലാം നിന്നാസ്വദിച്ചു. “എടി,_____മോളെ.,എനിക്ക് ഇങ്ങനൊക്കെ സ്നേഹിക്കാനെ അറിയൂ.. നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ സഹിച്ചോ.എന്നാലും, ഇന്ന് പോയത് പോലെ എന്നെ ഇട്ടേച്ചു പോയാലുണ്ടല്ലോ.” “ഞാൻ പോയില്ലല്ലോ രാജീവേട്ടാ..പറഞ്ഞില്ലേ ഇവിടെ തുടങ്ങി ഇവിടെയാവസാനിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഞാൻ. ഇവിടം വിട്ട് എവിടെ പോകാൻ.” എന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. “എന്നായേലും പറയാൻ ഉണ്ടേൽ നേരെ ചൊവ്വേ പറയാൻ പഠിക്കണം. അവടെയൊരു സാഹിത്യം.എവിടെ ഒളിച്ചിരുന്നു ഇത്ര നേരം?” “വീടിന് പിറകിലാ വിറകുപുരയില്ലേ അവിടെ.” “നിനക്ക് എന്നാതിന്റെ അസുഖവാ…” “രസല്ലേ രാജീവേട്ടാ..” “കരണത്ത് ഒരെണ്ണം കിട്ടിയതും രസമായിരുന്നല്ലോ അല്ലെ..എന്തായാലും നാളെ നിന്നെ കടലിൽ കൊണ്ടുപോയി മുക്കിയിട്ടെ കാര്യമുള്ളൂ.” “ശരിക്കും…” “ആ… ശരിക്കും..” “അപ്പൊ ന്നോട് സ്നേഹമുണ്ട്..” “ഉണ്ടയുണ്ട്..” “പറഞ്ഞില്ലേലും എനിക്കറിയാമെന്റെ കെട്യോനെ..” അവരുടെ കഥ ഇങ്ങനെ തുടർന്നു പോകട്ടെ..,ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതെ. നിങ്ങൾക്കും ഇടയ്ക്കിങ്ങനെ നോക്കാവുന്നതാണ് ജീവിതപങ്കാളിയുടെ എഴുതി മാറ്റി വെയ്ക്കുന്ന ഡയറിപേജുകളിലേക്ക്.ഒരുപക്ഷെ പറയാനും കൊടുക്കാനുമായി എന്തെങ്കിലും കൂടി ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിലോ….

Advertisement

Relationship

പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ…

Published

on

By

രചന: Unni K Parthan

#ഇനിയും.. “പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അല്ല ഏട്ടാ.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം മാസമല്ലേ ആയുള്ളൂ.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയും അച്ഛനുമൊക്കെ ന്ത് വിചാരിക്കും..” ദേവികയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നിഖിൽ ചിരിച്ചു.. “നീ പഠിക്കാൻ പോകുന്നതിനു അവർക്ക് ന്താ ന്നേ… മാത്രല്ല നീ എന്റെ ഭാര്യയല്ലേ.. എന്റെ ഭാര്യ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ അല്ലെ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്..” നിഖിൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പതറി.. “അറിയാലോ ഏട്ടാ.. വീട്ടിലേ സാഹചര്യം.. മാത്രമല്ല നമ്മുടെ ലവ് മാര്യേജ് ആണ്.. ഏട്ടന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു എന്നേ.. ഏട്ടന്റെ നിർബന്ധം കൊണ്ടല്ലേ.. ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വച്ചു കയറിയത്..” ദേവികയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. “എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.. നീ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെച്ചേ.. ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് താഴേക്ക് വരാം.. നേരത്തെ ഉറങ്ങണം.. രാവിലെ നേരത്തെ എണിക്കണം എനിക്ക്..” കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ നിഖിൽ.. ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. ദേവിക എഴുന്നേറ്റു താഴേക്ക് ചെന്നു.. “നിഖിൽ എവിടെ മോളേ..” പത്മാവതി ദേവികയോട് ചോദിച്ചു.. “കുളിക്കാൻ കേറി.. കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ..” “മ്മ്.. മോള് ഇങ്ങോട്ട് ഇരുന്നേ..” സെറ്റിയിൽ തനിക്കു അരികിലേക്ക് പത്മാവതി ദേവികയേ വിളിച്ചു.. “ന്തേ.. പഠിക്കാൻ പോണുണ്ടോ എന്നിട്ട്..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് ഞെട്ടി… “കൃഷ്ണാ.. കൊല്ലാൻ ആണോ വളർത്താൻ ആണോ..” ദേവിക മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.. “അത് പിന്നേ…” ദേവിക വിക്കി.. ”

മോൾക്ക് ഇപ്പോളും എന്നേ മോളുടെ അമ്മയായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ല്ലേ..” പത്മാവതിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവിക ഒന്ന് പിടിഞ്ഞു.. “ന്തേ..അമ്മ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്..” “അമ്മയേ മാത്രം അല്ല അച്ഛനേയും മോൾക്ക്‌ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ലോ..” ഹരി ദേവികയേ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. ദേവിക നിന്നിടത്തു നിന്ന് ഉരുകി.. “മോളേ..” പത്മാവതിയുടെ വിളി കേട്ട് ദേവിക തലയുയർത്തി നോക്കി.. “ഈ വിവാഹത്തിന് ഇഷ്ടകുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളത് സത്യം.. പക്ഷെ.. ഈ വീട്ടിൽ വലതു കാൽ വെച്ച് കയറിയതു മുതൽ ഇന്ന് വരെയുള്ള ഈ നിമിഷം വരെ ഞങ്ങൾക്ക് മോള്.. ഞങ്ങളുടെ മോളാണ്.. ഇനി എന്നും മുന്നോട്ട് അങ്ങനെ തന്നേയായിരിക്കും.. പൊരുത്തപെടൽ മോൾക്ക് അൽപ്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ള കാര്യം ആണെന്ന് മനസിലായി.. പക്ഷെ.. മോള് പേടിക്കേണ്ട മോളേ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടാണ്.. ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ് മോളോട് തുടർന്നു പഠിക്കാൻ മോൻ പറഞ്ഞത്.. കാരണം മോൾക്ക്‌ മുന്നിൽ ഒരു നല്ല ഭാവിയുണ്ട്.. ഇത്രേം നാളും കഷ്ടപാടുകൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും പട വെട്ടി പൊരുതി നേടിയത് എല്ലാം ഒരു സുപ്രഭാതം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കണ്ട ന്നേ..

ഇനി മോൾക്ക്‌ കഷ്ടപാടുകൾ ഉണ്ടാവില്ല.. ഇന്ന് നിഖിലിന്റെ ഭാര്യ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന മോള് കാലം കൊറേ കഴിയുമ്പോൾ ദേവികയുടെ ഭർത്താവാണ് എന്നുള്ള നിലയിലേക്കുള്ള വളർച്ചയുണ്ടാകും.. വിവാഹം ഒന്നിന്റെയും അവസാനമല്ല തുടക്കമാണ്.. പുതിയ ജീവിതവും പുതിയ ചുറ്റുപാടും.. അതിലെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളും എല്ലാം മോൾക്ക് കരുത്തു നൽകുന്നത് മാത്രമാവും.. നാളേയുടെ പുലരികൾ.. ഞങ്ങൾ മോൾക്ക് വെളിച്ചമായ് മുന്നിൽ ഉണ്ടാവും.. കാലം മോൾക്ക് മുന്നിൽ കാത്തു വെച്ച നിധിയെന്ന സ്വപ്നം.. മോളുടെ ഭാവി.. എല്ലാം ഇനി ഭദ്രമായിരിക്കും.. പത്മാവതി പറഞ്ഞു നിർത്തി.. ദേവിക ഇരു കൈയ്യും കൂപ്പി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.. “കരയല്ലേ പെണ്ണേ.. നീ ചിരിക്കാൻ നോക്ക്..” ഹരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവിക ചിരിച്ചു.. ചുമരിൽ കൈയ്യും കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നിഖിലിനെ നോക്കി ദേവിക ചിരിച്ചു.. മിഴികൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു… ശുഭം..

Continue Reading

Relationship

അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി…

Published

on

രചന: Seema Binu

പ്രണയം വരും വഴി “ങാ അഖീ പറ ” തോളിനും ചെവിക്കുമിടയിൽ ഫോണും പിടിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു് കയ്യിലും സാധങ്ങളുമായി വിദ്യ ഊണുമുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു . “ഹരിയേട്ടാ അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് കഴിക്കാനുള്ളതും ടിഫിനും വച്ചിട്ടുണ്ട് . ഞാൻ പിള്ളേരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു സ്കൂളിൽ വിടാൻ നോക്കട്ടെ .” കഴിക്കാനായി വന്ന ഹരിയോട് അത്രയും പറഞ്ഞു കയ്യിലെ വെള്ളം ഇട്ടിരുന്ന നെറ്റിയിൽ തുടച്ചു ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ വിദ്യ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി . ഇവൾക്കിപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിക്കാനോ എന്റെ കാര്യം നോക്കാനോ തീരെ സമയമില്ല . എന്തു പറഞ്ഞാലും ഒരു അഖി .. വിദ്യയുടെ പെരുമാറ്റം ഹരിയേ ചൊടിപ്പിച്ചു . അപ്പോഴേയ്ക്കും ഹരിക്കു കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ബാഗുമായി വിദ്യയെത്തി . “നിനക്കെന്താ വിദ്യേ എന്നേ കണ്ണിൽ പിടിക്കുന്നില്ലേ ? നീ എന്നോടൊന്ന് ശരിക്കും സംസാരിച്ചിട്ട് എത്ര നാളായെന്നറിയാമോ ? എപ്പോൾ നോക്കിയാലും ഫോണിൽ തന്നെ .” അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി . “അതിന് ഹരിയേട്ടൻ എപ്പോഴാ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് ? പിന്നാലെ നടന്ന് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ഒന്നു നിർത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒച്ച വയ്ക്കും . ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ ജീവിയല്ലേ ? എന്നേ കേൾക്കുന്ന ആരോടെങ്കിലും ഞാനും സംസാരിക്കട്ടെന്നേ ” “നിന്റെ ശബ്ദത്തിനെന്താ പതിവില്ലാത്തൊരു കടുപ്പം ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ അവൾ കുട്ടികളേ ഉണർത്താൻ പോയി . ശബ്ദത്തിന് കടുപ്പം പോലും ..

വെളുപ്പിന് അഞ്ചു മാണിക്കു തുടങ്ങുന്ന അങ്കമാ . എന്തെങ്കിലും ഒന്നു സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ പറയും ഞങ്ങൾ അഞ്ചു മക്കളുടേം അച്ഛന്റേം പിന്നെ വീട്ടിലെ എല്ലാ പണീം ചെയ്തിട്ടും എന്റമ്മ ഒരു പരാതീം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് .അതുപോലാണോ എനിക്ക് എന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞു പോയാൽ ഉടൻ വരും നിനക്ക് ജോലിയുണ്ടെന്നുള്ള അഹങ്കാരമാ എന്ന് .. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . വിദ്യ കുട്ടികളേ എഴുനെല്പിച്ചു റെഡിയാക്കി എങ്ങനെയൊക്ക്വയോ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ് കഴിപ്പിച്ചു സ്കൂൾ ബസിൽ കയറ്റി വീട്ടു . ഹരിയും കുട്ടികളും പോയപ്പോൾ അവൾ ടീ വി ഓണാക്കി സൗണ്ട് കുറച്ചു വച്ചു .ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരീടെ പെങ്ങളുടെ മൂന്നു മിസ്ഡ് കോൾ .. .അവൾ ഹിമയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു . ആദ്യത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ ആള് ഫോണെടുത്തു . “നീ ഇത് എവിടെയാ വിദ്യേ ? എത്ര നേരം കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിക്കുവാ ?” “അനിയന്റെ ദേഷ്യം അങ്ങോട്ടും പകർന്നോ ?”വിദ്യ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു . “നീ ഇന്നു ഓഫീസിൽ പോയില്ലേ ? “ഇല്ല ചേച്ചീ .. ഇന്നൊരു ലീവെടുത്തു . എന്റെ കൂടെ വർക്കു ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ ബെർത്ത് ഡേ യാ . അതിനൊന്നു പോകണം ” “ലീവെടുത്തു പോകാനും മാത്രം ഇതാരാ ഇത്ര വല്യ ആള് ? അഖിയാണോ ??” “ങേ !!! ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനെ മനസിലായി ?” “ങ ചേച്ചിക്കു പലതും മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് .

എന്താ വിദ്യേ നിന്റെ ഉദ്ദേശം ?” കുറച്ചു നേരം വിദ്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . “ചേച്ചിക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത് ?” “ആരാ ഈ അഖി ? അയാളുമായി നിനക്കെന്താ ബന്ധം ?” “ഓ ഇത്രേയുള്ളോ ? അഖി .. അഖി എന്റൊപ്പം വർക്ക് ചെയ്യുന്ന വിവാഹമോചനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ നല്ല സ്വീറ്റ് ആയ ഒരാൾ .. അഖിയെ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടമാ .. എനിക്കും . അഖി അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ഹാപ്പിയാ ചേച്ചീ …. ” “വിദ്യേ .. നീ … നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്കു വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ ? ഇതൊക്കെ ഹരി അറിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക എന്നു വല്ലോം നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?? “ഹരിയേട്ടന് അറിയാല്ലോ ഞങ്ങളടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പിനെ പറ്റി .” വിദ്യ വാക്കുകളിൽ ദുഃഖത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയിട്ടു. “ചേച്ചിക്കറിയാമോ വിവാഹം കഴിഞ്ഞുള്ള ഉപാധികളില്ലാത്ത പ്രണയത്തോടായിരുന്നു ബാലൻമാഷിന്റ മകൾക്കു പ്രണയം .. മനസിലും ശരീരത്തിലും ഒരാളേ മാത്രം നിറച്ചു ആ ആളിന്റെ രണ്ടു് മക്കളെ പ്രസവിച്ച എനിക്ക് പക്ഷേ ഈ പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും അറിയില്ല എന്താണ് പ്രണയമെന്ന് ?? ഞാനുമൊരു മനുഷ്യ സ്ത്രീ തന്നെയല്ലേ ? ഇനി എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അഖിയുമായുള്ള സൗഹൃദം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല ചേച്ചീ ..” “എടീ ബാലൻ മാഷിന്റെ മോളേ…എന്റെ അനിയൻ കെട്ടിക്കൊണ്ടു വരുമ്പോഴല്ല നിന്നേ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് കേട്ടോ . എന്തായാലും ഞാനൊന്നു കാണുന്നുണ്ട് നിന്റെയീ അഖിയേ . നിന്നെയൊക്കെ നേർവഴിക്ക് നടത്താൻ പറ്റുമോന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ .” അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഹിമയുടെ കോൾ ഹരിക്ക് ചെന്നു . “ഹരീ പ്രശ്നം നമ്മള് കരുതിയതിലും സീരിയസ് ആണ് കേട്ടോ . നി ഇപ്പൊഴും നമ്മുടെ അച്ഛനെ റോൾ മോഡലാക്കി ഇരുന്നോ .ഇതു പണ്ടത്തെ കാലമൊന്നുമല്ല . അവളും ഈ പറഞ്ഞ അഖിയും ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്നാ കേട്ടത് .അവൾ അവളുടെ പാട്ടിനു പോകും . പോകട്ടെ അതാ നല്ലത് .. പറയുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നല്ലേ ഹരീ .. അവളേ പ്പോലൊരു പെണ്ണിനേ നീ അർഹിക്കുന്നില്ല .

അതാ സത്യം .” അപ്പുറത്ത് ഫോൺ കട്ടാകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അനങ്ങാനാവാതെ ഇരുന്നു ഹരി . സമയം കളയാതെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു . വീട്ടിലെത്തിയ ഹരി കാണുന്നത് എവിടേക്കോ പോകാൻ തയ്യാറായി പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്ന വിദ്യയെയാണ് . ഇവളിതെങ്ങോട്ടാ കെട്ടിയൊരുങ്ങി ??ഓർത്തത് അങ്ങനെയാണെങ്കിലും ചോദിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ് . “ങേ. അടിപൊളിയാണല്ലോ .. എങ്ങോട്ടാ യാത്ര ??” ഹരീടെ ചോദ്യത്തിൽ കിളിപോയി നിന്നു വിദ്യ . “എന്താ ?” “അല്ല സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് സുന്ദരി ആയിട്ട് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ചോദിച്ചതാ ” “അത് .. അത് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം . പിന്നെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ബെർത്ഡേയാ .. അതിനും ഒന്നു പോകണം .” “വരാൻ വൈകുമോ ? പിക് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വരണോ ?” വിദ്യയ്ക്ക് വീണ്ടും ഞെട്ടൽ .. “ഓ വേണ്ട … ഞാനിങ്ങു വന്നോളാം . പിന്നെ കുട്ടികൾ വരുമ്പോൾ ചായേം സ്നാക്സും എടുത്തു കൊടുക്കണേ ..” അവൾ പോകുന്നതു ഹരി നോക്കി നിന്നു . അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ . ഇനി ചേച്ചി പറഞ്ഞതു പോലെ എന്തെങ്കിലും ??? ഏയ് .,,എങ്കിലും ഈയിടെയായി അവൾ തന്നേ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോന്നൊരു സംശയം .. തോന്നലാവും .. കുട്ടികൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് വിദ്യ എത്തിയത് . “ബെർത്ത് ഡേ പാർട്ടി എങ്ങെനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ? എല്ലാവരും കൂടി അടിച്ചു പൊളിച്ചോ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യമാണ് അവളേ വരവേറ്റത് .അങ്ങനൊരു ചോദ്യം ഹരിയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല . അതുകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി പറയാൻ ഇത്തിരി വൈകി . “എല്ലാവരുമൊന്നുമില്ല ..

ഞാനും അഖിയും മാത്രമുള്ളോരു കുഞ്ഞാഘോഷം .. പിന്നെ പാലട ഇഷ്ടമാണെന്നും പറഞ്ഞ് അതു വാങ്ങി വച്ചിരുന്നു . ഞാൻ ചെന്നിട്ട് അതുണ്ടാക്കി . ഒരു കേക്കും മുറിച്ചു തീർന്നു ആഘോഷം . എങ്കിലും നന്നായിരുന്നു .” “പാലടയോ ?? കൊള്ളാല്ലോ .. നീയിവിടെ പാലട ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഒത്തിരി നാളായില്ലേ ?” “ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമല്ല അതുകൊണ്ട് ഇനി ഉണ്ടാക്കണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞത് മറന്നു പോയോ ?” “അത് .. അതു പോട്ടെ . ഈ പറഞ്ഞ അഖിക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ഈ വക സാധനങ്ങളൊക്കെ ?” “അഖിക്കല്ല .. എനിക്കിഷ്ടമാണെന്നറിഞ്ഞ് വാങ്ങിയതാ ” വിദ്യ അകത്തു കയറി പ്പോയിട്ടും ഹരി അതേ നിൽപ്പു നിന്നു . നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊക്കെ അങ്ങു നിന്റെ വീട്ടിൽ . ഇവിടെ ഞാൻ പറയുന്നത് ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി …പണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് ഹരിക്കു സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി . ഒപ്പം വിദ്യയും അഖിയും മാത്രമുള്ള പാർട്ടി എന്നോർത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഹരിയേ പൊതിഞ്ഞു . വൈകിട്ട് കുട്ടികളേ പഠിപ്പിക്കാൻ ചെന്ന ഹരിയേ അവര് കണ്ടം വഴി ഓടിച്ചു . “അമ്മ ഞങ്ങളേ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിച്ചാൽ മതി .അച്ഛനറിയില്ല ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കേണ്ടത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് .. ” “ആരു പറഞ്ഞു അച്ഛന് അറിയില്ലെന്ന് ?നിങ്ങൾക്കറിയാമോ അച്ഛൻ ജോലി കിട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കുറേ നാള് പാരലൽ കോളേജിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് .. വന്നേ ഇന്ന് അച്ഛൻ പഠിപ്പിക്കാം . അതുമല്ല അമ്മയ്ക്ക് കിച്ചണിൽ ഒത്തിരി ജോലിയുണ്ട് ..” “അമ്മയ്ക്കെന്നും ഉണ്ടല്ലോ ഒത്തിരി ജോലി .. പിന്നെന്താ ഇന്ന് ? അച്ഛൻ പോ .ഞങ്ങളെ അമ്മ പഠിപ്പിച്ചാൽ മതി .” ഹരി മെല്ലെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു . വിദ്യയെ അവിടെ കാണാത്തതു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ചപ്പാത്തിക്ക്‌ മാവ് കുഴയ്ക്കുന്നു . “ഇന്നെന്താ ചപ്പാത്തിയാ ? ഇങ്ങു താ . ഞാൻ ചുട്ടെടുക്കാം . നീ ചെന്ന് പിള്ളേരുടെ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യിക്ക് ..” “വേണ്ടാ .. ” “അതു വിദ്യേ .. നിനക്കെല്ലാം കൂടി ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ ? ” വിദ്യ കുറച്ചു നേരം അനങ്ങാതെ നിന്നു . “എനിക്കു ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല . ഹരിയേട്ടൻ പോയി റസ്റ്റ് എടുത്തോ . ” ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്തതു പോലെ വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . “നീ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞു ” “ങാ നോക്കുന്നുണ്ട് . ” “നീ പോയാൽ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എങ്ങനാ ?” “ഞാൻ ഇല്ലേലും ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ഹരിയേട്ടാ . അത്രയ്ക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ വയ്ക്കണം . പിന്നെ രാത്രിയിലെ കാര്യത്തിന് പൈസ ഇത്തിരി കൂടുതൽ കൊടുക്കേണ്ടി വരുമായിരിക്കും .

എന്നാലും എല്ലാം നടക്കേണ്ടേ ??” “രാ ..രാത്രിയിലെ എന്തു കാര്യം ?”ഹരി നിന്നു വിക്കി . “പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പീര് . അല്ലാതെന്താ ?അവരു ഹരിയേട്ടനെ അടുപ്പിക്കില്ലല്ലോ . അപ്പൊൾ പിന്നെ ട്യൂഷന് ആളിനേ നിർത്തണം . അവർക്ക് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്തു ഡിമാൻഡ് ആണെന്നറിയാമോ ?”അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഹരി നിന്നിടം ശൂന്യം . പൊട്ടി വന്ന ചിരിയടക്കി വിദ്യ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു . ഹരിയിൽ കാണപ്പെട്ട ചെറിയ ചില മാറ്റങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ എന്നത്തേയും പോലെ വിദ്യയുടെ ആ ദിനവും പോയി മറഞ്ഞു . അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അവളേ ജോലിയിൽ സഹായിക്കാനും കുട്ടികളേ റെഡിയാക്കാനും ഒക്കെയായി ഹരി പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നു . ഒന്നും പുറത്തു കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും ഒരു കുഞ്ഞു സന്തോഷം തോന്നി അവൾക്ക് . ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വിദ്യ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോൾ ഹരി മാത്രമേയുള്ളു വീട്ടിൽ . “പിള്ളേര് എന്തിയെ ? “അവൾ ഹരിയേ നോക്കി . “അതു ഞാൻ പറയാൻ വീട്ടു പോയി . ഇന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . അവരുടെ കൂടെ പോകണമെന്ന് പിള്ളേർക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം . പിന്നെ ഞാനും ഓർത്തു ശനിയും ഞായറുമല്ലേ . രണ്ടു ദിവസം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ എന്ന് . ” “അവിടെ കായലും വെള്ളോമൊക്കെയുള്ളതല്ലേ .. നമ്മളില്ലാതെ അവരെ വിടേണ്ടിയിരുന്നില്ല .” “എന്റച്ഛനും അമ്മയുമില്ലേ ? എന്നേ വളർത്തിയ അവർക്കറിയില്ലേ എന്റെ പിള്ളേരെ എങ്ങനെ നോക്കണമെന്ന് ?” ങാ അതിന്റെ ഗുണം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ . അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു . രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുക ആയിരുന്ന വിദ്യയെ പിന്നിൽ നിന്നും ഹരി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു . അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി . “ഹരിയേട്ടനിതെന്താ ? ഞാൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത് കാണാൻ മേലേ ?” “അതു കൊള്ളാം എനിക്കെന്റെ ഭാര്യയേ ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെങ്കിൽ നേരോം കാലോം നോക്കണോ ?” “ആരുടെ ഉപദേശമാ ?” “എന്ത് ?” “അല്ല ഇപ്പോൾ ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് ആരുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചാണെന്നാ ചോദിച്ചത് ?” “എനിക്കു നിന്നേ സ്നേഹിക്കാൻ ആരുടെയെങ്കിലും ഉപദേശം വേണോ ?” ” സ്നേഹിച്ചതാരുന്നോ ? ശീലമില്ലാത്തതു കൊണ്ടാവും എനിക്കങ്ങോട്ടു മനസിലായില്ല കേട്ടോ. സോറി ഹരിയേട്ടാ .. ” “നിന്റെ പരിഹാസം ഒക്കെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് . ഞാനിനി എങ്ങനാ നിന്നേ പ്രീതിപ്പെടുത്തേണ്ടത് ? എന്റെ സ്നേഹം പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ …” “എന്തേ നിർത്തിക്കളഞ്ഞത് ? ” വിദ്യ ഹരിക്കു നേരേ നിന്നു . “ഞാനിനി മുഴുവൻ പറഞ്ഞാലേ നിനക്കു മനസിലാകൂ?” “എന്താണെങ്കിലും പറയാൻ വന്നത് മുഴുവൻ പറയെന്നേ . അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും ?” “എന്നാൽ നീ അറിയണ്ടാ .” ഹരിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു . “ഓക്കേ അത് ഹരിയേട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി .

ഇനി ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടേ .?” എന്താണെന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ ഹരി അവളേ നോക്കി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ഞങ്ങൾ ട്രാൻസ്ഫെറിന് ട്രൈ ചെയ്യുന്നെന്ന് .” “ഞങ്ങളോ ?” “ങ ഞാനും അഖിയും .. അതു ശരിയായി .” “വിദ്യേ …”അറിയാതെ ഹരിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു . “ഹരിയേട്ടനെന്തിനാ ഒച്ചയെടുക്കുന്നത് ? ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞില്ല . ഇപ്പോൾ അഖിക്ക് മാത്രേ ഓർഡർ വന്നുള്ളൂ . അതും ഒരു മ്യൂച്വൽ ട്രാൻസ്ഫർ . എനിക്കും താമസിയാതെ ശരിയാകുമെന്നാ സൂപ്രണ്ട് പറഞ്ഞത് . ങാ പറഞ്ഞു വന്നത് അതല്ല . നാളെ അഖി ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ ഇരിക്കുകാരുന്നു .പോകുന്നതിനു മുൻപ് പിള്ളേരേം ഹരിയേട്ടനേം ഒന്നു കാണണം എന്ന് . ഇനിയിപ്പോൾ വരണ്ടാ എന്ന് എങ്ങനാ പറയുന്നേ ? വന്നിട്ട് പോട്ടെ .പിള്ളേരേ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കാം അല്ലേ ? ഓഫീസിൽ വച്ചുള്ളതോന്നും പോരാഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും ഇനി വീട്ടിലും . എന്തായാലും എന്റെ പിള്ളേരേ കൊണ്ട് നീ എവിടെ പോവില്ല. ഹരി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു . “ഓ വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ .അതു പോട്ടെ ആദ്യമായിട്ട് വരുവല്ലേ അഖി ഇവിടെ . അപ്പൊൾ ശരിക്കെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണ്ടേ ? രാവിലെ പോയി കുറച്ചു നല്ല കൊഞ്ചു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരണേ . അഖിക്ക് കൊഞ്ചു തീയൽ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ .. ” മറുപടി പറയാതെ ഹരി തിരിഞ്ഞു മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി . നിന്റെ എല്ലാ കൊഞ്ചലും അവസാനിക്കാൻ പോകുവാ .. നാളെയിങ്ങു വരട്ടെ നിന്റെ മറ്റവൻ .കാണിച്ചു കൊടുക്കാം അവന് ഈ ഞാൻ ആരാണെന്ന് . ക്ഷമിക്കുന്നതിനൊക്കെ ഒരു ലിമിറ്റില്ലേ ? അടുത്ത ദിവസം രാവിലേ കോളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഹരി ക്ലോക്കിലേയ്ക്ക് നോക്കി . നേരം വെളുത്തില്ല അതിനു മുന്പിങ്ങെത്തിയോ ? ഈർഷ്യയോടെ വാതിൽ തുറന്ന ഹരി കണ്ടത് നല്ല ഭംഗിയായി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്ത ഇരുപത്തഞ്ചിനും മുപ്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെയാണ് . “ആരാ ?” ഹരിയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിക്കു മുൻപ് വിദ്യ ഇറങ്ങി വന്ന് ആളിനെ അകത്തേയ്ക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു . “ദാ ഇതാ എന്റെ ഹരിയേട്ടൻ ” പിന്നാലെയെത്തിയ ഹരിയെ കൂട്ടുകാരിക്കു വിദ്യ പരിചയപ്പെടുത്തി . “ങാ എനിക്കറിയാം . ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ .” “ആളിനെ എനിക്കങ്ങോട്ട് പിടി കിട്ടിയില്ല .” ഹരി നിന്നു പരുങ്ങി . “ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഒരു അഖിയേ പറ്റി ?” “ഉവ്വ് . അപ്പൊൾ ഇത് അഖീടെ ??” “അഖീടെ ആരുമല്ല .

അഖി തന്നെയാ . എന്നു വച്ചാൽ അഖില .. അഖിയെന്നുള്ളത് അവളുടെ വിളിപ്പേരാ .. അല്ലേടാ ?” “ഞാൻ കരുതി ….”ഹരി എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി . “അഖി എന്റെ ബോയ് ഫ്രണ്ടാണെന്ന് അല്ലേ ?” “ഏ … ഏയ് .. അല്ല .. അതെന്തിനാ അങ്ങനെ കരുതുന്നത് ? നിങ്ങൾ സംസാരിക്ക് .. ഞാൻ ഒന്നു പുറത്തു പോയിട്ടു വരാം ..” “ഉം ഉം .ഒക്കെ ” ഹരി നിന്നു വിക്കുന്നത് കണ്ടു വിദ്യ ചിരിയടക്കി . അഖിലയുടെ ഇഷ്ടവിഭങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരുക്കി വയറും മനസും നിറച്ചാണ് വിദ്യയും ഹരിയും അവളേ യാത്രയാക്കിയത് . കുട്ടികളേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നു സങ്കടം പറഞ്ഞ അഖിയോട് അഖില പോകുന്നതിനു മുൻപൊരു ദിവസം കുട്ടികളേം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടിറങ്ങാം .. എന്നു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു ഹരി. “അഖിലയല്ല ഹരിയേട്ടാ അഖി ” വിദ്യ ചിരിയോടെ തിരുത്തി. “എന്നേ കുഴക്കിയത് ഈ പേരാണ് . എന്നാലും അഖി മതി .. അതാ ഒരു ഭംഗി ..” ഹരിയും അവരുടെ ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു . “കളഞ്ഞിട്ടു പോകുമെന്നു കരുതിയോ ?” അഖില പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന ഹരിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി വിദ്യ . മറുപടിയായി ഹരി അവളേ വലിച്ചു നെഞ്ചോടു ചേർത്തിരുന്നു .

അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു . “ഹരിയേട്ടാ ..” “എന്താ ?? ഇനി ഇതും അഭിനയമാണെന്നാണോ ??” ഹരിയുടെ ശബ്ദം അടഞ്ഞിരുന്നു . അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു .. “ഈ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാനങ്ങ് ഇല്ലാതായിപ്പോയി .”അവൻ ആ നെറുകയിൽ മെല്ലെ തലോടി . “അത്രയ്ക്കിഷ്ടമാ എന്നേ ??” മറുപടി പറയാതെ അവളുടെ നെറുകിൽ ചുണ്ടു ചേർത്തു ഹരി . “കുട്ടികളേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ എപ്പോഴാ പോകേണ്ടത് ?” “അവരു രണ്ടു് ദിവസം അവിടെ വെള്ളത്തിലും കായലിലും ഒക്കെ കളിക്കട്ടെന്നേ ” “ശരിക്കും ? ” “ആന്നേ .. ഇന്നിവിടെ നമ്മളു മാത്രം മതി .. ” അവന്റെ കണ്ണിൽ കുസൃതി മിന്നി . “ഇന്ന് എനിക്കെന്റെ പെണ്ണിനേ ശരിക്കൊന്നു സ്നേഹിക്കണം .” അവൾ കണ്ണു കൂർപ്പിച്ചു . “ഇന്നു മാത്രമല്ല ഇനിയെന്നും …” അവളുടെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരി ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ഹരി ചുണ്ടു ചേർക്കുമ്പോൾ അനിയനെ നന്നാക്കാൻ ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ച ഹിമയ്ക്ക് മനസുകൊണ്ട് നന്ദി പറയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു വിദ്യ .

Continue Reading

Relationship

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്…

Published

on

By

രചന: വിദ്യ പ്രദീപ്‌ ❤

നേരം രാത്രിയായി.. അടുക്കള ജോലിയെല്ലാം തീർത്തു അന്നും അവൾ കുളിച്ചു അയാളെയും കാത്തു മുറിയിൽ സമയം ചിലവഴിച്ചു… എന്തുകൊണ്ടോ മനസ്സിൽ കുറെ പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി…. ഇവൾ ലക്ഷ്മി… ആളൊരു പാവമാണ്… “ഏട്ടൻ വന്നിട്ടു വേണം കുറച്ചെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ..” മോനെ വേഗം ഉറക്കി ഫോണിൽ നോക്കി ലക്ഷ്മി സമയം ചിലവഴിച്ചു… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഒരുപാട് ടെൻഷനോടെയും പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്തു ഓടിനടന്നതിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറക്ക ചടപ്പോടെ അയാൾ റൂമിലെത്തി ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതിയെന്ന ഭാവത്തിൽ… ഇതാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്.. മാർച്ച്‌ ഏപ്രിൽ മാസത്തെ കൊടും ചൂടിൽ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും ചൂട് കൂടിയ റൂമിനു ഉടമയായിരുന്നു അവർ..

മുറിയിൽ ചിലവഴിക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ അയാൾക്ക് അരോചകമായിരുന്നു.. വന്നു….വെള്ളം കുടിച്ചു…. ക്ഷീണത്താൽ കിടന്നു… ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി. കണ്ണുകളടച്ചു പാതി ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അയാളുടെ മനസ് മുഴുവൻ ഒരുപാട് ചിന്തകളായിരുന്നു… ആരോടും തുറന്നു പറയാതെ അടക്കി പിടിക്കുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ…. കണ്ണുകൾ കള്ളം പറയില്ല എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ആ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് നേരെ അടയുന്നത്… ഒരുപാട് സംസാരിക്കണം.. ഒരു ദിവസത്തിൽ തനിക്ക് ആകെ കിട്ടുന്ന സമയം ഈയൊരു 10മിനുട്ട് ആണ് .. അല്പം ഈഗോ രണ്ടുപേരിലും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഒരാളുടെ മൗനം രണ്ടുപേരുടെയും ചിന്തകളെ ഉണർത്തിയില്ല… തണുത്ത കാറ്റിനു പകരം ഫാനിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഉഷ്ണവും മാനസിക പിരിമുറുക്കവും അയാളിൽ അരോചകം സൃഷ്ടിച്ചു.. ലക്ഷ്മി അയാളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു… മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ തലോടി.. നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു… “എന്തെങ്കിലും പറയ് “എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം അയാളിൽ ദേഷ്യമുണർത്തി.. “നിനക്കെന്താ പറഞ്ഞാൽ…. ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…. ഉറക്കം വരുന്നെങ്കിൽ ഉറങ്ങിക്കോ “…എന്ന മറുപടി അവൾക്ക് അസഹ്യമായി… മുറിയിൽ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മൗനം അവരെ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചു… പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാനോ എന്തിനേറെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്താനോ പോലും അവൾക് ആയില്ല.. നേരത്തെ എണീക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം അവളിൽ അതുവരെയുള്ള അലച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണം പതിയെ വന്നു .. ശേഷം ഉറക്കം…. പാതി ഉറക്കത്തിൽ രണ്ടാളും പരസ്പരം ചോദിച്ചു..” നീ ഉറങ്ങിയോ “…. ഇല്ലാ… എന്നാ എന്തേലും പറയ് “.. വീണ്ടും മൗനം…. എന്തുകൊണ്ടോ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ലാതെ അവർ നിശ്ശബ്ദരാകും.. രണ്ടാളുടെയും മനസിലുണ്ട് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നെങ്കിൽ..

ഉമ്മ വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ…😔 ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മതി നമ്മുടെ മനസിനെ കുളിർമഴ പെയ്യിക്കാൻ… പതിവുപോലുള്ള മുടി തലോടലിലെ സുഖം കൊണ്ടോ അതുവരെയുള്ള ക്ഷീണം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല അയാൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി… ഉഷ്ണകാറ്റു അയാളുടെ കഴുത്തിലും പുറത്തുമൊക്കെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ സൃഷ്ടിച്ചു.. എന്തെല്ലാമോ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരുന്ന അവൾ എന്തെ തനിക്കൊരു ഉമ്മ പോലും തരാൻ തോന്നാഞ്ഞു എന്നാലോചിച്ചു സ്വയം കണ്ണീർ വാർത്തു.. ഒരുപക്ഷെ അവനിൽ ആകർഷണം ഉണർത്തി മനസിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല എന്നതാണ് സത്യം… എല്ലാം പെണ്ണിന്റെ തെറ്റായി കാണുന്ന സമൂഹത്തിൽ സ്വന്തം തെറ്റുകളെ സ്വയം ശപിച്ചു വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ സമയം ചിലവഴിച്ചു…. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസമാകാം ഇത്….

Continue Reading

Most Popular

error: Content is protected !!