Connect with us

ബന്ധങ്ങൾ

നിന്നോട് ഞാൻ തുണി അഴിച്ചു കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഒരു ഫോട്ടൊ അല്ലെ ചോദിച്ചുള്ളോ? തരാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട വിട്ടേക്ക്

Published

on

രചന: ആദർശ് മോഹനൻ
” നിന്നോട് ഞാൻ തുണി അഴിച്ചു കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഒരു ഫോട്ടൊ അല്ലെ ചോദിച്ചുള്ളോ? തരാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട വിട്ടേക്ക് ”

ആ വാട്ട്സ് ആപ്പ് മെസ്സേജ് ടൈപ്പു ചെയ്യുമ്പോഴും എന്റെ വിരലുകൾ കോപം കൊണ്ടു വിറച്ചിരുന്നു, കുറേ നാളുകളായി ഇന്നു തരാം നാളെത്തരാമെന്നും പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു നടന്നയെന്റെ പ്രണയിനിയെ വായിൽ തോന്നിയതൊക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും എന്റെയുള്ളിലെ അരിശം കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല

ടൈപ്പിംഗ് എന്നു കാണിക്കുന്നു എന്നല്ലാതെ മറുപടിയൊന്നും വരാതായപ്പോൾ ഫോൺ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് പൊട്ടിക്കാനാണെനിക്ക് തോന്നിയത്

അൽപ്പസമയത്തിനു ശേഷമുള്ളയവളുടെ മറു ചോദ്യം എന്നിലെ സർവ്വക്ഷമയെയും പരീക്ഷിക്കും വിധത്തിലുള്ളതായിരുന്നു

“എന്തിനാ ആദിയേട്ടാ ഇപ്പൊ ഫോട്ടൊടെ ഒരാവശ്യം നമ്മൾ വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ നേരിട്ട് കാണുന്നതല്ലെ പിന്നെ എന്തിനു വേണ്ടിയ ഫോട്ടോ ” എന്ന്

ആ മെസ്സേജ് കൈപ്പറ്റുമ്പോഴും എന്നിലുണർന്നത് അവൾക്കെന്നോട് എത്രത്തോളം വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നുള്ള ചോദ്യമായിരുന്നു

ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങണ സീലിoഗ് ഫാനിന്റെ അടിയിലിരിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലെരിയുന്ന കോപക്കനലിന് ആളിച്ച കൂടുകയാണുണ്ടായത്

എന്റെ തലമണ്ടയാകെ പെരുത്തു കയറി അവളുടെയാ ചോദ്യത്തിനൊരുത്തരം നൽകാനോ ഒരു മറു ചോദ്യം കൊണ്ട് അവളെ ജയിക്കാനോ ഞാൻ മുതിർന്നില്ല

നെറ്റ് ഓഫ് ആക്കി പോകുമ്പോഴും ഉള്ളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ പുൽനാമ്പുകളപ്പോഴും കിളിർത്തിരുന്നു. എന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ പൂർണമായുവൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവളിപ്പോളാ ഫോട്ടോ അയച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്നു തന്നെയാണ് ഞാനും കരുതിയത്

പഞ്ഞിമെത്തയിൽ പരതിപ്പരതിക്കിന്നിട്ടും ആ അർധരാത്രിയിലെനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല, വീണ്ടും ഞാൻ നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു വാട്ട്സ് ആപ്പിൽ അവളുടെ പ്രൊഫൈൽ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ആളിക്കത്തിയയെന്റെ ദേഷ്യം വീണ്ടും പുകഞ്ഞു പൊന്താൻ തുടങ്ങി

“ഒരു ഫോട്ടോയിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു ആദിയേട്ടാ നാളെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോ ഒരു പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടൊയെന്റെ കൈവശമുണ്ട് അത് വേണേൽ തരാം” എന്ന അവളുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോ ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നത് ഒരുമിച്ചായിരുന്നു

പ്രൊഫൈൽ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ലാസ്റ്റ് സീൻ നോക്കിയപ്പോൾ പോയിട്ട് ഏകദേശം നാല് മിനിറ്റോളമായി, നാളെ കാലത്തെണീക്കുമ്പൊ അവൾക്കുള്ള നാരങ്ങ മിഠായിയെന്നോണം നല്ല പച്ചമലയാള മാതൃഭാഷയിൽ നാല് ഡയലോഗും ഒപ്പം എന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്കിത് ഇവിടെ വച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാം എന്നുo ടൈപ്പ് ചെയ്തിട്ടും ആ കട്ട കലിപ്പ് ഉള്ളിലങ്ങനെത്തന്നെ കെട്ടിക്കിടന്നു.

അപ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു നാളെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ടെങ്കിലും അവൾ പേരിനെങ്കിലുമൊരു ഫോട്ടൊ അയച്ചു തരും എന്ന്

പിറ്റേന്ന് എണീറ്റപ്പോൾത്തന്നെ ഫോൺ തപ്പിയെടുത്തു അവളുടെ വാട്ട്സ് ആപ്പ് തുറന്നു നോക്കി മെസ്സേജ് സീൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ ഒരു മറുപടിയോ ഫോട്ടോയോ ഒന്നും തന്നെയവൾ അയച്ചിരുന്നില്ല

ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു അപ്പോൾ ഇത്രക്കൊക്കെയേ ഉണ്ടായിരിന്നുള്ളോ അവൾക്കെന്നോടുള്ള പ്രേമം എല്ലാം വെറുമൊരു നാടകമായിരുന്നു

വാശി എനിക്കൊരു വീക്ക്നെസ്സ് ആയതു കൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ പിന്നീട് മെസ്സേജ് ഒന്നും തന്നെ അയച്ചില്ല

എങ്കിലും ഇടക്കിടക്ക് അവളുടെ പ്രൊഫൈൽ എടുത്ത് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുക എന്നത് ഒരു ശീലമായി അപ്പോഴും അവൾക്കെന്നോടുള്ള വിശ്വാസo എത്രമാത്രം ഉണ്ട് എന്ന ചോദ്യം എന്നെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു

ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം രണ്ടു വീട്ടിലും സമ്മതമായിരുന്നിട്ടും അവളുടെ പഠിപ്പു തീർന്നിട്ട് വിവാഹമാകാം എന്ന് വീട്ടുകാരുമായി ഉടമ്പടിയിലെത്തുമ്പോഴും ഇനിയുള്ള രണ്ടു വർഷവും കൊതിതീരെ പ്രണയിക്കാമെല്ലൊ എന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ

എന്നിട്ടും ഈയൊരു നിസ്സാര കാര്യത്തിനു പോലും അവൾ പിടിവാശി കാണിച്ചപ്പോൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചവസാനിപ്പിക്കാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്

അന്നത്തെ ദിവസം അവളെ ഓൺ ലൈനിൽ കാണാതിരുന്നപ്പോൾ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വിങ്ങലായിരുന്നു മനപ്പൂർവ്വം എന്നെ ഒഴിവാക്കണപോലെ ഒരു ഫീലിംഗ്

വാശിയെന്റെ കൂടപ്പിറപ്പായതു കൊണ്ടു തന്നെ ഒരു വിഷിംങ്ങ് മെസ്സേജ് പോലും ഞാനവൾക്കയച്ചില്ല

എങ്കിലും ഇടക്കിടയ്ക്കവളുടെ പൊഫൈൽ എടുത്തു നോക്കിയില്ലെങ്കിൽ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയാണ്

പിറ്റേ ദിവസവും ഇതു തുടർന്നപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മാഭിമാനി ഉണരുകയായിരുന്നു, ഉള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും അവളോടുള്ളയെന്റെ പകയാക്കി മാറ്റി

എന്നെ വേണ്ടാത്തവളെ എനിക്കും വേണ്ട എന്ന ലൈനിൽ ആയി കാര്യങ്ങൾ, ഇനി വാട്ട്സ്ആപ്പ് തുറന്നാലും അവളെനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചാൽ മേലിലൊരു റിപ്ലേ പോലും കൊടുത്തേക്കരുതെന്നും പറഞ്ഞ് ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി

രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം എന്റെ വാട്ട്സ്ആപ്പ് തുരുതുരാ മണിനാദം മുഴക്കി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മെസ്സേജ് കൊണ്ട് എന്റെ പ്രൊഫൈൽ കുത്തിനിറഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഫോൺ കേടായിട്ട് നന്നാക്കാൻ കൊടുത്തേക്കായിരുന്നുവത്രേ, അവളുടെ മുടന്തം ന്യായത്തിന് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തില്ല, ഒപ്പം അടിയിൽ പാരഗ്രാഫ് കണക്കിന് എഴുതിയിട്ട അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ഒന്നു വിരലോടിച്ചു എന്നല്ലാതെ ഒന്നു വായിച്ചു കൂടെ നോക്കിയിരുന്നില്ല ഞാൻ

ആയിരം സോറികൾക്കടിയിൽ അവളുടെ വിവിധ പോസ്സിലുള്ള ഫോട്ടോസെനിക്ക് അയച്ച് തന്നിട്ടും ഞാനത് തൊട്ടു പോലും നോക്കിയില്ല

എന്റെയൊരു ദുസ്വഭാവമാണത് അതവൾക്ക് നന്നേ അറിയാവുന്നതുമാണ് ആവശ്യ സമയത്ത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അതു വൈഡൂര്യക്കല്ലാണെങ്കിലും പിന്നീടതെനിക്ക് വെറുമൊരു പാഴ്വസ്തു മാത്രമാണെന്നുള്ളത്

കഴിഞ്ഞ നാലു ദിവസം ഞാനനുഭവിച്ച മാനസ്സിക സംഘർഷത്തിനെനിക്ക് മധുര പ്രതികാരമെന്നോണം പിന്നീട് അമ്പലത്തിൽ വച്ച് അവളെ കാണാറുള്ളപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചു നടക്കുകയാണ് ചെയ്യാറ്

കഴിഞ്ഞ നാലു ദിവസങ്ങളിലായി മുന്നൂറ്റി ഇരുപതോളം മെസ്സേജ് അവളയച്ചു ഞാനതിന് ഒരു മറുപടി പോലുമയച്ചിരുന്നില്ല.

എന്റെ ഉള്ളിലെ കോപവും സമ്മർദ്ദവും സംഘർഷങ്ങളും അതിലുപരി വാശിയുമല്ലാം അപ്പോഴേക്കും ശമിച്ചിരുന്നു

മതി ഇത്രയും മതി ഇതുതന്നെ കുറച്ചു കൂടുതലായിപ്പോയി എന്നു വിചാരിച്ച് അവൾക്കുള്ള മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിലാണ് മനസ്സിൽ ഒരാശയം പൊട്ടി മുളച്ചത്

ഒന്നവളെ പരീക്ഷിച്ചു കളയാം അവൾക്കെന്നോട് എത്രത്തോളം ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ട് എന്നൊന്നു നോക്കിക്കളയാം

ടൈപ്പിംഗ് ക്ലിയർ ചെയ്ത് ഞാൻ നേരെ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ ഇങ്ങനെ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടു എന്നിട്ട് അവൾക്ക് മാത്രo കാണാൻ പാകത്തിൽ ആഡ് ചെയ്തു

“നീ അയച്ച ഫോട്ടോസ് എല്ലാം കിട്ടി ബോധിച്ചു അതൊന്നും തന്നെ ഞാൻ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്തിട്ടില്ല ഇനി എനിക്കതിന്റെ ആവശ്യവും ഇല്ല, നിനക്കെന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ നീയത് തെളിയിച്ച് കാണിക്ക്, എങ്ങിനെയാണെന്നോ? നീ നേരത്തെയെനിക്ക് തരാമെന്നു പറഞ്ഞ നിന്റെ യാ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ ഇല്ലേ ഈ നാല് ദിവസത്തിനിടക്ക് ഞാനേറ്റവും വെറുത്തത് ആ കടലാസു കഷ്ണത്തെയാണ് അത് നീയെന്റെ മുൻപിൽ വച്ചൊന്നു കത്തിച്ച് കാണിക്കണം ഇതെന്റെ ഒരു വാശിയാണെന്നു തന്നെ കൂട്ടിക്കോളു കാലത്ത് ഞാൻ അമ്പല മുറ്റത്തു തന്നെയുണ്ടാകും”

പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ അവൾ എനിക്കു മുൻപേ അവിടെ ഹാജരായിരുന്നു അവളുടെ വിഷാദ ഭാവം പൂണ്ട മുഖം കണ്ടപ്പോളെനിക്ക് തോന്നി ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് , അവളുടെ തുളുമ്പാൻ വിതുമ്പുന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോൾ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ കുത്തിനോവിക്കുമ്പോൾ കിട്ടിയ സുഖമായിരുന്നില്ലയെനിക്ക് തോന്നിയത്

എങ്കിലും പോക്കറ്റിലിരുന്ന സിഗററ്റ് ലാംപെടുത്ത് ഞാനവൾക്കു നേരെ നീട്ടി വിറ കൈകളാലവളതേറ്റു വാങ്ങുമ്പോൾ എന്റെയുള്ളൊന്നു പടിഞ്ഞിരുന്നു

കൈയ്യിലിരുന്നയവളുടെ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോയിലേക്കവൾ തീ കൊടുക്കാൻ മുതിരുമ്പോഴും അവളുടെ പള്ളാത്തിക്കണ്ണു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങി

അത് കത്തിക്കും മുൻപേ ഞാനവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നുമാ ലൈറ്റർ പിടിച്ചു വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ഞാനവളോടായ് ചോദിച്ചു

“അമ്മു നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?”

ആ തിരുനടയിൽ വെച്ചവളെന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു കൊണ്ട് എങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾത്തന്നെയെനിക്കതിനുള്ള ഉത്തരം കിട്ടിയിരുന്നു

“വിശ്വാസമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല എട്ടാ, ഏട്ടനെയൊന്നു വാശി കേറ്റൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാനങ്ങനെ ചെയ്തത് അന്നു ഫോട്ടൊ തിരഞ്ഞു നോക്കുന്നതിനിടയിൽ ഫോണെന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വീണു പൊട്ടി അതു കൊണ്ടാ, അതു കൊണ്ടാ ഏട്ടാ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് സത്യമായിട്ടും എനിക്ക് വിശ്വാസമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല എട്ടാ ”

അവളതു പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ നെഞ്ചിനകത്ത് ഒരു പരപരപ്പനുഭവപ്പെട്ടു മനസ്സിൽ ഞാനെനിക്ക്കരുതിയുറപ്പിച്ച നായകസ്ഥാനം പാടെ വെന്തു വെണ്ണീറായ പോലെ തോന്നി ഒരൊറ്റ നിമിഷo കൊണ്ട് ഞാൻ കഥയിലെ വില്ലനായി മാറി എല്ലാത്തിന്റെയും കാരണം എന്റെയീ വാശിയും കടുംപിടുത്തവുമാണെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ അധികം നേരമൊന്നും വേണ്ടി വന്നില്ലെനിക്ക്

ഈ വില്ലന്റെ വാശിക്കു മുൻപിൽ തോറ്റു തന്നവളുടെ കയ്യിലിരുന്നയാ പാസ്സ്പോർട്ട് സൈസ് ഫോട്ടോ ചുക്കിച്ചുളിച്ച് ഞാൻ ദൂരെക്കെറിഞ്ഞു

ഈ പ്രതിനായകനെ പ്രണയിച്ച പ്രണയിനിയോടെനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ഇനിയെനിക്ക് അവളുടെ ഫോട്ടോയുടെ ആവശ്യമില്ല
എന്ന് , കാരണം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാനപ്പോഴേക്കും പതിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണിയുടെ ചിത്രത്തിന്റെയൊരു നെഗറ്റീവ് കോപ്പി, കണ്ണടച്ചുള്ളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ കഴുകിയെടുത്തു കാണാവുന്ന പാകത്തിലൊരു സുന്ദരിക്കോപ്പി

(-നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രചനകൾ വളപ്പൊട്ടുകൾ പേജിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുവാൻ പേജ്‌ ഇൻബോക്സിലേക്ക്‌ മെസേജ്‌ അയക്കൂ…)

ബന്ധങ്ങൾ

ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സുധി ഒരു സെൽഫി എടുത്തു…

Published

on

By

രചന: ഉണ്ണി കെ പാർത്ഥൻ

“ഇവള് ഇത് എവിടെ പോയി കിടക്കുവാ.. വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ല ലോ..” പലവട്ടം ഫോൺ വിളിച്ചിട്ടും കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാതിരുന്ന ഭാര്യയെ മനസ്സിൽ ആവോളം തെറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് സുധി ബസിന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഒന്നുടെ ചാരിയിരുന്നു.. “വാട്സാപ്പ് ചെയ്തു നോക്കാം..” മൊബൈൽ ഒന്നുടെ എടുത്തു നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു.. “ആഹാ.. ഇവൾ ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടല്ലോ… ഡീ..” സുധി ഒരു മെസ്സേജ് വാട്സാപ്പ് ചെയ്തു.. ഒരു മിനിറ്റ്.. രണ്ട് മിനിറ്റ്.. നിമിഷങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നു പോയി.. അപ്പുറത്ത് ഓൺലൈൻ തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്… “ഡീ..” സുധി ഒന്നുടെ മെസ്സേജ് ചെയ്തു… നോ രെക്ഷ.. “എങ്കിൽ ഒന്നുടെ വിളിച്ചു നോക്കാം..” വാട്സാപ്പ് കാൾ ചെയ്തു… അനക്കമില്ല..

“ഇവള് ഈ മൊബൈലും കു ത്തി ഇരുന്നു ഉറങ്ങിപോയോ…” മനസ്സിൽ ഒന്നുടെ പറഞ്ഞിട്ട് സുധി നോട്ടം തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ചെറുപ്പകാരന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം പാളി നോക്കി.. “ങ്ങേ… ഇത് ദേവി അല്ലേ.. എന്റെ ഭാര്യ.. ഇവളെ എങ്ങനെ ഇയ്യാൾക്ക് അറിയാം..” ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇടതടവില്ലാതെ വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജ് ദേവിക്ക് അയച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അപ്പുറത്ത് നിന്നും ഉരുളക്ക് ഉപ്പേരി പോലേ റിപ്ലൈയും.. “ചേട്ടാ.. ഒരു മിനിറ്റ്.. ആ ഫോൺ ഒന്ന് തരോ.. എന്റെ ഭാര്യക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് ഇടാൻ ആണ്..” ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കി സുധി പതിയേ ചോദിച്ചു… “പിന്നെന്താ.. ദാ ചേട്ടാ ഫോൺ..” വിനീത പുളകിതനായി അയ്യാൾ ഫോൺ സുധിക്ക് നേരെ നീട്ടി.. “ഡീ.. ഞാൻ നിന്നെ കൊറേ നേരമായി വിളിക്കുന്നു… മെസ്സേജ് ഇടുന്നു..

നീ എന്റെ മെസ്സേജ് തുറന്നു നോക്കിയില്ല ലോ.. ഇത് ആരാ നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ.. എന്റെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഈ ചേട്ടന്റെ ഫോൺ വാങ്ങി മെസ്സേജ് ഇടുവാ.. അതേ.. ഞാൻ ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്…വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോളേക്കും എത്തും ട്ടോ..” മെസ്സേജ് സെന്റ്… “ങ്ങേ..” അപ്പുറത്തു നിന്നു മറുപടി വിത്ത് സ്മൈലി.. “ഓൾക്ക് മനസിലായില്ല ന്ന് തോന്നുന്നു… ചേട്ടാ മ്മക്ക് ഒരു സെൽഫി എടുത്താലോ..” ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സുധി ഒരു സെൽഫി എടുത്തു പിക്ക് ദേവിക്ക് സെന്റ് ചെയ്തു… അപ്പുറം മെസ്സേജ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു… അപ്പുറത്ത് നിന്നു ഒരു റിപ്ലൈയും ഇല്ല… “ഓൾടെ നെറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും.. അതാണ് റിപ്ലൈ ഇല്ലാത്തത്.. സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാന്നു കരുതിയതാ.. ഇനി ഇപ്പൊ അത് വേണ്ടാ ലോ…” മൊബൈൽ തിരിച്ചു നൽകി കൊണ്ട് നിഷ്കളങ്കമായി സുധി ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കി.. “ചേട്ടാ ആളിറങ്ങാൻ ണ്ട്..” ചെറുപ്പക്കാരൻ സീറ്റിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കണ്ടക്ടറേ നോക്കി ഉറക്കേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… “ഇനി അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്‌ കൊല്ലത്തു ആണ്..”

കണ്ടക്ടർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… “അതൊന്നും പറ്റില്ല.. എനിക്ക് ഇവിടെ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങണം…” ചെറുപ്പക്കാരൻ ബെൽ അടിച്ചു.. ഡ്രൈവർ വണ്ടി നിർത്തി.. ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇറങ്ങി.. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഓടി… സുധി മൊബൈൽ എടുത്തു ഒന്നുടെ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു… “നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന നമ്പർ മറ്റൊരു കോളിൽ ആണ്… ദയവായി അൽപ്പനേരം കഴിഞ്ഞു വിളിക്കുക..” സുധി ഒന്നുടെ വിളിച്ചു… “നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന നമ്പർ ഇപ്പൊ സ്വിച് ഓഫ് ആണ്.. ദയവായി അൽപ്പ നേരം കഴിഞ്ഞു വിളിക്കുക…” “ഇന്നലെ നല്ല മഴ അല്ലായിരുന്നോ.. ഫോൺ ചാർജ് പോയി കാണും..” അതും പറഞ്ഞു സുധി സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു… ശുഭം.. ഉണ്ണി കെ പാർത്ഥന്റെ സ്റ്റോറി എന്തേ ഇങ്ങനെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട് മാത്രമായി രണ്ട് വരി.. വിഡ്ഢിത്തത്തോടെ ചില ആശയങ്ങളേ കൂടെ കൂട്ടി നോക്കും.. അത് പണ്ട് മുതലേ ഉള്ള ശീലമാണ്.. സാമാന്യ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്തത് എന്ന് വേണേൽ പറയാം.. എഴുതി നോക്കും.. വായിക്കുന്നവരുടെ അഭിരുചിക്ക് വിടും.. അവരേ കേൾക്കും അതാണ് പതിവ്.. ജീവനുള്ള കഥയുമായി വീണ്ടും കാണാം..

Continue Reading

ബന്ധങ്ങൾ

ഈ സാരിയുടെ ഞൊറിയൊന്ന് പിടിച്ചേ..

Published

on

By

രചന: സജി തൈപ്പറമ്പ്

“ചേട്ടാ.. ഈ സാരിയുടെ ഞൊറിയൊന്ന് പിടിച്ചേ” “പിന്നേ.. എനിക്കതല്ലേ ജോലി ?,ചുരിദാറിട്ടിരുന്നേൽ ഈ പാടുണ്ടായിരുന്നോ? ഈ നേരമില്ലാത്ത നേരത്ത്,സാരിയുടുക്കാൻ നിന്നോടാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?” “എന്താ ജയേട്ടാ.. ഈ പറയുന്നത്? ഇതൊരു സാധാരണ കല്യാണമല്ലല്ലോ? എൻ്റെ വല്യച്ഛൻ്റെ മകൾടെ കല്യാണമല്ലേ? അവിടെയുള്ളവർക്കൊക്കെ സാരിയെടുത്ത കൂട്ടത്തിൽ എനിക്കും വല്യച്ഛൻ,സാരിയെടുത്ത് തന്നത്, കല്യാണത്തിന് ഉടുക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ?” ഓഹ് പിന്നേ, സാരിയുടുക്കാൻ പറ്റിയൊരു കോലം, നീയൊന്ന് വേഗമിറങ്ങാൻ നോക്ക് , പുശ്ചത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ജയേട്ടൻ പുറത്തേയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ,എനിക്ക് കടുത്ത നിരാശ തോന്നി. രാവിലെ മുതല് തുടങ്ങിയ കഷ്ടപ്പാടാണ് ,നന്നായൊന്ന് ഒരുങ്ങിയിട്ട് എത്ര നാളായി, രണ്ട് കൊല്ലം മുൻപ് അനുജത്തിയുടെ കല്യാണത്തിനാണ് ഇതിന് മുമ്പ് സമയമെടുത്തൊന്ന് ഒരുങ്ങിയത് ,അല്ലാതെയുള്ള എന്ത് ചടങ്ങിന് പോയാലും ജയേട്ടൻ്റെ ധൃതി കാരണം ഏതെങ്കിലുമൊരു ചുരിദാറുമെടുത്തിട്ട് വെളിച്ചെണ്ണ തേച്ച മുടിയൊന്ന് കോതിയൊതുക്കി കണ്ണാടിയിലൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടുമെടുത്ത് നെറ്റിയിലൊട്ടിച്ചിട്ട് വേഗം ഇറങ്ങാറാണ് പതിവ്, ഇതിപ്പോൾ പുറം നാട്ടിലൊക്കെ പോയിട്ട് വന്ന കസിൻസെല്ലാം കെട്ടിയൊരുങ്ങി വരുമെന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ,അവരുടെ മുന്നിൽ ചെറുതാവണ്ടന്ന് കരുതിയാണ്, ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ പോയസൗന്ദര്യമൊന്ന് തിരിച്ച് പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങിയത് രാത്രി തന്നെ പറമ്പിൽ നിന്ന് കറ്റാർവാഴയുടെ തണ്ട് മുറിച്ചെടുത്ത്, തൊലി കളഞ്ഞ്, അതിൻ്റെ മുകളിൽ അരിപ്പൊടി വിതറി മുഖത്ത് തേച്ച് വച്ചു, ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞു് അത് കഴുകിയതിന് ശേഷമാണ്, ഇന്നലെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത് തന്നെ എന്നിട്ട് അതിരാവിലെയെഴുന്നേറ്റ് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കറ്റാർവാഴയുടെ ജെല്ലെടുത്ത് ജ്യൂസാക്കി, തലയിൽ തേച്ച് പിടിപ്പിച്ചു ,മുടിക്ക് തിളക്കം കിട്ടുമെന്നാരോ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണങ്ങനെ ചെയ്തത് അങ്ങേതിലെ ശോഭേച്ചി മിക്കപ്പോഴും ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ പോകുമ്പോൾ ചോദിക്കാറുണ്ട്, ഗീതയ്ക്ക് ബ്യൂട്ടി പാർലറിലൊന്നും പോകാൻ താല്പര്യമില്ലേന്ന്?

തൻ്റെ നല്ല തിക്നസ്സുള്ള മുടിയല്ലേ? ഒന്ന് സ്ട്രെയ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടിരുന്നേൽ നല്ല വെറ്റായി കിടന്നേനെയെന്ന് അത് കേട്ടപ്പോഴെനിക്ക് ആത്മനിന്ദയാണ് തോന്നി . ഏത് പെണ്ണുങ്ങൾക്കാണ്, ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ പോകാനും, ഫേഷ്യല് ചെയ്യാനും ,മുടിയൊന്ന് സ്ട്രെയ്റ്റ് ചെയ്യാനുമൊക്കെ ആഗ്രഹമില്ലാത്തത്? ,പക്ഷേ അതിനൊക്കെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നൊരു ഹസ്ബൻ്റ് കൂടിയുണ്ടാവണ്ടെ? വെറും മുപ്പത് രൂപാ മുടക്കി പുരികമൊന്ന് ത്രെഡ് ചെയ്യാൻ പോലും, പുള്ളിക്കാരൻ പൈസ തരില്ല, പഠിക്കാൻ പോയ സമയത്ത്, അമ്മ ഒരുപാട് പറഞ്ഞതാണ്, മോളേ.. നീയെങ്കിലും പഠിച്ച് ഒരു ജോലി വാങ്ങാൻ നോക്ക്, ഇല്ലെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ ,അമ്മയെ പോലെ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ഭർത്താവിൻ്റെ മുന്നിൽ കൈ നീട്ടി നില്ക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് , ആര് കേൾക്കാൻ ? അതിൻ്റെയാണീ അനുഭവിക്കുന്നത്, ഞാനൊരുവിധം സാരി അരക്കെട്ടിലുറപ്പിച്ചു. അമ്പലത്തിൽ വച്ചായിരുന്നു വിവാഹം അവിടെ ചെന്നയുടനെ എന്നെയും മക്കളെയും മണ്ഡപത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിട്ടിട്ട് ജയേട്ടൻ കൂട്ടുകാരുടെയടുത്തേയ്ക്ക് പോയി. ഹായ് നാത്തൂനെ, ഇതെന്തായീ കാണുന്നത്? കാവിലെ ഭഗവതി നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നതോ ? ചുവന്ന പട്ട് സാരി, നാത്തൂന് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് കെട്ടോ? വല്യച്ഛൻ്റെ ഇളയ മരുമകള് വന്നെന്നോടങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിനൊരു കുളിർമ്മ തോന്നി ,അവളങ്ങനെ ആരെയും പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നൊരാളല്ല ങ്ഹാ ഗീതേച്ചി… പൊളിച്ചല്ലോ ? നിങ്ങൾക്കൊരു പത്ത് വയസ്സ് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഗീതേച്ചി വെളുത്തതായത് കൊണ്ടാവാം ചുവപ്പ് നിറം നന്നായി മാച്ച് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, അത് മാത്രമല്ല രശ്മി ,ഗീതേച്ചിക്ക് നല്ല ബോഡി ഷെയ്പുള്ളത് കൊണ്ട് സാരി നന്നായി ചേരുന്നുമുണ്ട് എൻ്റെ കൃഷ്ണാ … എനിക്കിനി മരിച്ചാലും വേണ്ടില്ല ബാംഗ്ളൂരിൽ മോഡലിങ്ങ് ചെയ്യുന്ന അമ്മാവൻ്റെ മക്കളാണത് പറഞ്ഞത് ഇതിൽപരം ഈയുള്ളവർക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ട അതോടെ എൻ്റെ മൂഡ് ഔട്ടെല്ലാം മാറി. താലികെട്ടും, സദ്യയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ച് പോകാൻ ജയേട്ടൻ ധൃതിവച്ചു. കുറച്ച് കൂടി നില്ക്ക് ജയേട്ടാ… ഇത്രവേഗം തിരിച്ച് പോകാൻ നമ്മള് അന്യരൊന്നുമല്ലല്ലോ? മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെയാണെങ്കിലും പുള്ളിക്കാരൻ കുറച്ച് നേരം കൂടി നിന്നു.

നാല് മണിയായപ്പോൾ ജയേട്ടന് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടെന്ന് വല്യച്ഛനോട് കളവ് പറഞ്ഞിട്ട് ഞങ്ങളവിടുന്നിറങ്ങി. ഗീതേ .. നീ മുന്നിലോട്ടിരിക്ക് മക്കള് രണ്ട് പേരും കൂടി പിന്നിലിരുന്നോളും കാറിൻ്റെ പിൻഡോറ് തുറക്കാനൊരുങ്ങിയ എന്നോടത് പറഞ്ഞത്, ജയേട്ടൻ തന്നെയാണോ,? എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ആ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഞാൻ പകച്ച് നോക്കി . കുറച്ച് നാളുകളായി പത്താം ക്ളാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന മൂത്ത മകനാണ്, എന്നും ഇടത് വശത്തെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലിരിക്കുന്നത്, ഒരു ദിവസം അവനോട് ഞാൻ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്കിരിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജയേട്ടൻ സമ്മതിച്ചില്ല നിനക്ക് മുന്നിൽ തന്നെയിരിക്കണമെന്ന് ഇത്ര നിർബന്ധമെന്താണ്? ആ ചോദ്യം അന്നെന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു. വേണ്ട, ഞാനിവിടെ തന്നെയിരുന്ന് കൊള്ളാം ഉള്ളിലെ സന്തോഷം മറച്ച് പിടിച്ച്, ഞാൻ വെറുതെയൊരു നമ്പരിറക്കി. ഹാ, പറയുന്നത് കേൾക്ക് ഗീതേ .. എനിക്കത് മതിയായിരുന്നു, എൻ്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ നിർബന്ധിച്ചാലേ, ഞാനിനി മുൻ സീറ്റിലിരിക്കു, എന്നൊരു പിടിവാശി എനിക്കന്നുണ്ടായിരുന്നു. അല്ല, നമ്മളിതെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത് ? വീട്ടിലേക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് തിരിയാതെ, കാറ് ഹൈവേയിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കണ്ട് ,ഞാൻ ജിജ്ഞാസയോടെ ചോദിച്ചു. നീയെപ്പോഴും പറയാറില്ലേ ? ഞാൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയിൽ, ഒരിക്കലൊന്ന് പോകണമെന്നും, അവിടുള്ളവരെയൊക്കെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണമെന്നുമൊക്കെ അയ്യോ അങ്ങോട്ടാണോ പോകുന്നത്? ,ജയേട്ടാ .. ഞാനീ പട്ട് സാരിയൊക്കെയുടുത്ത് വന്നാൽ ,അവരെന്ത് വിചാരിക്കും? നമുക്ക് വേറൊരു ദിവസം പോകാം ഹേയ് അതൊന്നും സാരമില്ല, ഇന്നാണ് അതിന് പറ്റിയ ദിവസം ഈ മനുഷ്യനിതെന്ത് പറ്റി? ആകെയൊരു മാറ്റം ?

എൻ്റെ ജിജ്ഞാസ വർദ്ധിച്ചു. അങ്ങനെ കുറെ നാള് കൊണ്ടുള്ള ആഗ്രഹം സാധിച്ചു. കമ്പനിയിലുള്ള ജയേട്ടൻ്റെ സബ്ഓർഡിനേറ്റ്സൊക്കെ എന്നെ ,മാഡം എന്ന് വിളിച്ച് സംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, ഞാനങ്ങ് വല്ലാതായി. അവിടുന്നിറങ്ങിയിട്ടും, വീട്ടിലേക്ക് പോകാതെ, ജയേട്ടൻ ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് നേരെ ബീച്ചിലേക്കാണ് പോയത്, ൻ്റെ കൃഷ്ണാ… ഇന്ന് മൊത്തം സർപ്രൈസുകളാണല്ലോ? എല്ലാ ദിവസവും, ഈ മനുഷ്യന് ഇങ്ങനെ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിയെന്ന്, ഞാൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ച് പോയി. ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ, സത്യം പറയുമോ ? രാത്രിയിൽ ജയേട്ടനൊപ്പം കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, ഞാനദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു ഉം ചോദിക്ക്, ഇന്നെന്താ ജയേട്ടന് പറ്റിയത്? ഇപ്പഴും എനിക്ക്, ഒന്നുമങ്ങട്ട് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല, ചില തിരിച്ചറിവുകളുണ്ടാകുന്നത് മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നാണ് ,കല്യാണ പന്തലിൽ വച്ച് ,എനിക്കങ്ങനെയൊരു തിരിച്ചറിവ് കിട്ടി ,ഇപ്പോൾ നീ അത്രയും മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. ################### അതാരാ ചേട്ടാ… ആ ചുവന്ന സാരിയുടുത്ത് നില്ക്കുന്നത്, എന്തൊരു ലുക്കാണ് ആ ചേച്ചിക്ക്? അറിയില്ലെടാ, പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്, ഏതോ ഭാഗ്യം ചെയ്തവൻ്റെ ഭാര്യയാണ് , ഈശ്വരാ … നമുക്കൊന്നും നീ ഇത് പോലൊരു ഭാര്യയെ തന്നില്ലല്ലോ? ശരിയാ ചേട്ടാ… ഇതിനെയൊക്കെ കാണുമ്പോഴാണ് ,സുരാജേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ വീട്ടിലിരിക്കുന്നതിനെയെടുത്ത് കിണറ്റിലെറിയാൻ തോന്നുന്നത് #################### കല്യാണ പന്തലിൽ വച്ച് ,ഗീതയെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്, ക്യാമറാമാൻ്റെ സഹായിയായ പയ്യൻ ചോദിച്ച സംശയവും, അതിനയാൾ കൊടുത്ത മറുപടിയുമാണ്, തന്നിലുണ്ടായ മാറ്റത്തിന് കാരണമെന്ന് അയാൾ ഗീതയോട് പറഞ്ഞില്ല. NB :- ശരീരത്തിൽ കസ്തൂരിയുണ്ടെന്നറിയാതെ അതിൻ്റെ സുഗന്ധമന്വേഷിച്ച് നടക്കുന്ന മാനുകളെ പോലെയാണ് ചില പുരുഷൻമാർ, എന്ന് പറയാതെ വയ്യ ലൈക്ക് കമന്റ് ചെയ്യണേ…

Continue Reading

ബന്ധങ്ങൾ

വേണം എനിക്ക് ഇഷ്ടാ ഈ പെൺകുട്ടിയെ…

Published

on

By

രചന: Anu Swaroop

 

വീട്ടിലെ രണ്ടുപെണ്മക്കളിൽ ഇളയത് ആണെങ്കിലും വീട്ടുകാർക്ക് എന്നും ഒരു ഭാരം ആയിരുന്നു ഞാൻ,, ഞാൻ ജനിച്ചു പിറ്റേദിവസം ഒരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റി അച്ഛൻ മരിച്ചു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞു ആയിരുന്നു എന്നെ വീട്ടിലെ ഭാഗ്യദോഷി ആക്കിയത്, അമ്മക്ക് എന്നും പ്രിയപെട്ടവൾ ചേച്ചി തന്നെ ആയിരുന്നു, അമ്മയുടെ ഓരോ വാക്കിലും, പ്രവർത്തിയിലും അത് പ്രകടമായിരുന്നു എന്നേക്കാൾ രണ്ടു വയസ്സിനു മൂത്ത ചേച്ചി സ്കൂൾ പഠനം കഴിഞ്ഞു പട്ടണത്തിലെ കോളേജിൽ പോയപ്പോൾ ഞാനും ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു,, പെൺകുട്ടികൾ പഠിച്ചിട്ട് എന്ത് കിട്ടാനാ എന്നുള്ള ചോദ്യം ആയിരുന്നു മറുപടി,.. അമ്മയെ വിധവയാക്കിയവൾ എന്ന പട്ടം നേരത്തെ ചാർത്തി കിട്ടിയതിനാൽ ബാല്യത്തിന്റെ നിറവും സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ എന്നേ പൊഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു,.. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഉണ്ടായിട്ടും ഒരിറ്റ് സ്നേഹം തരാൻ ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റപെട്ട ജീവിതം ആയിരുന്നു എന്നും,,.. കുത്തുവാക്കുകളും, ശാപവാക്കുകളും കേട്ടു കണ്ണുനീര് തുടക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഒരു ജന്മം,, എന്റെ ജന്മത്തെ ഞാൻ തന്നെ വെറുത്ത ദിനങ്ങൾ,,

ഗ്രാമത്തിലെ തയ്യൽ യൂണിറ്റിലെ തയ്യൽ പഠിത്തവും, വീട്ടിലെ അടുക്കളജോലിയും ആയിരുന്നു അമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി കരുതി വെച്ചിരുന്നത്… ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി വിവാഹആലോചന തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അമ്മക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ബാധ്യത ആവുന്നത്..,, കടമ തീർക്കാൻ എന്ന പേരിൽ ഇരുപത്തിരണ്ടുകാരിയായ തന്നെക്കാൾ ഇരട്ടി പ്രായം ഉള്ള ഒരാളെ ആയിരുന്നു അമ്മ കണ്ടെത്തിയത്,, മറ്റ് ആരുടെയോ നിർബന്ധത്തിൽ ആണ് അയാൾ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചതെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ തോന്നിക്കും വിധം ആയിരുന്നു അയാളുടെ പെരുമാറ്റം, അത് അമ്മയോട് സൂചിപ്പിച്ച എന്നെ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു തന്നെ പരിഹസിച്ചു വിട്ടു..,, “പിറന്നു വീണതെ എന്റെ താലിചരടും നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരവും മായിച്ചു, ഇനി കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുന്നവന് എന്തൊക്കെയാണാവോ വരാൻ പോകുന്നത്” അമ്മയുടെ ആക്രോശത്തിനു മുന്നിൽ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാതെ തലയും താഴ്ത്തി മിണ്ടാതെ പോരേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്,,, രണ്ടുമാസത്തിനപ്പുറം ചേച്ചിയോടൊപ്പം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി മനസ്സിൽ നിറയെ ഭയശങ്കകളോടെ മുഹൂർത്തം പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് വീടിനുള്ളിൽ അടക്കിപിടിച്ച സംസാരവും, കുശുകുശുക്കലും കേട്ടത്… എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് നിന്നും മനസ്സിൽ ആക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, ചോദിച്ചിട്ട് ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ല,,

മുറിക്കുള്ളിൽ കൂടി നിന്നവർ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി പൊയ്‌കൊണ്ടിരുന്നു എന്താ സംഭവിച്ചേ എന്നു അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംഷ കൊണ്ടു ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റു വാതിലിനു നേർക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അമ്മ കൊടുംകാറ്റ് പോലെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വന്നത്,,… “എന്നോട് എല്ലാവരും പറഞ്ഞതാ ഈ അശ്രീകരത്തെ എന്റെ മോളുടെ കൂടെ പന്തലിൽ ഇറക്കണ്ട എന്നു.., അന്ന് ഞാൻ അത് കേട്ടില്ല,അത് എന്റെ തെറ്റ്‌..,,നിന്നെ താലികെട്ടാൻ വരാം എന്നു സമ്മതിച്ചവൻ വേറെ ഒരു പെണ്ണിനേയും കൊണ്ടു ഓടി പോയെടി… പെൺകുട്ടികൾ ആയാൽ കുറച്ചു ഒക്കെ ഭാഗ്യം വേണം,.. നിനക്കിപ്പോൾ മതിയായല്ലോ എല്ലാം, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം കൂടി നീ കാരണം നശിക്കുമല്ലോ എന്റെ ദേവിയെ….” അമ്മേ ഞാൻ….പറയാൻ വന്നത് മുഴുവൻ ആക്കാൻ കഴിയാതെ നിന്നു പോയി താൻ..,, അമ്മ അലമുറ ഇട്ടു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു,,

“ലീലേടത്തി… ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു ബഹളം വെച്ചിട്ട് കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ?? പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ഉള്ള വഴി അല്ലെ നോക്കണ്ടത് നമ്മൾ… നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഒരു പയ്യൻ ഉണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ, മുഹൂർത്തം തെറ്റാതെ നമുക്ക് നടത്താം ഇത്,.. പയ്യന്റെ അമ്മാവന്റെ മകൻ ആണ് ഇത്, എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അവൻ കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നത് കൊണ്ടു ഇനി ഒരു ചർച്ചയുടെ ആവശ്യം വരുന്നില്ല” “അത് വേണോ?? എന്നുള്ള അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ തന്നെ ആയിരുന്നു ഉത്തരം കൊടുത്തത്…. “വേണം എനിക്ക് ഇഷ്ടാ ഈ പെൺകുട്ടിയെ…

അവളെ എനിക്ക് തന്നേരെ അമ്മേ….,,,” മഞ്ഞനൂലിൽ കോർത്ത താലി കഴുത്തിൽ ചാർത്തി തന്നു, ഹാരവും അണിയിച്ചു, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരവും തൊടുവിച്ചു തന്നു, കയ്യോട് കയ്യ് ചേർത്തു പിടിച്ചു മണ്ഡപം ചുറ്റുന്ന ഞങ്ങളെ എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരിളം കാറ്റ് തഴുകി കടന്നു പോയി…ആ കാറ്റു എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു മോളെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നും മോൾക്ക്‌ ഉണ്ടാവും എന്നു…… അത് അങ്ങനെയാണ് ആരും ഇല്ലാത്തവർക്ക് ദൈവം ഉണ്ടാകും എന്തിനും.. ഏതിനും കൂടെ..,,, ലൈക്ക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കൂ… നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രചനകൾ പേജിലേക്ക് അയച്ചു തരിക…

 

Continue Reading

Most Popular