Connect with us

ബന്ധങ്ങൾ

നാട്ടിലെത്താൻ ധൃതി പിടിച്ചു വന്നിരുന്ന ഞാൻ എന്തു കൊണ്ടാണ് അതെല്ലാം മറന്നു കൊണ്ട് ഇതിനെല്ലാം കൂട്ടു നിന്നത്….?

Published

on

രചന: Pratheesh

സ്വന്തം കൺമുന്നിൽ ഞാനല്ലാതെ ഇനി മറ്റൊരാൾ കൂടി കാണാൻ ഇടവരരുതെന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച്ചയുണ്ട്…….!” എന്നെ പോലെ ഒരു സ്ത്രീ ഒരിക്കലും കാണാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത കാഴ്ച്ച…” വിവരിക്കാനാവാത്ത വിധം ദു:ഖകരമായ കാഴ്ച്ച…” ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഭയാനകമായ കാഴ്ച്ചയും, എന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച കാഴ്ച്ചയും അതു തന്നെയാണ്…” പതിനെട്ട് വർഷം മുന്നേ, ഒരു ക്രിസ്തുമസ്സിന്റെ തലേ ദിവസം.., ഞാൻ നാട്ടിലെക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയതാണ് അവിടാണെങ്കിൽ ഒരു ത്രിശ്ശൂർപ്പൂരത്തിനുള്ള ആളുണ്ട്, ട്രെയിൻ വരാൻ ഇനിയും മുക്കാൽ മണിക്കൂർ കൂടി കഴിയണം എന്നു മനസിലായതോടെയാണ് ഞാൻ ബസ്സിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത്, ക്രിസ്മസ്സ് അവധി ആയതു കൊണ്ട് ട്രെയിനും ബസ്സും ഒക്കെ നല്ല തിരക്കാണ്.., സംഗതി തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്ന് ത്രിശ്ശൂർക്ക് ട്രെയിനിലാണെങ്കിൽ തന്നെ ആറു മണിക്കൂറെങ്കിലും വേണം ബസ്സിലാണെങ്കിൽ രണ്ടു മൂന്നു മണിക്കൂർ പിന്നെയും കൂടും പക്ഷെ വേറെ നിവൃർത്തിയില്ല, രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ പോകണം എന്നൊക്കെ കരുതിയതായിരുന്നു പക്ഷെ ഒാഫീസിലെ തിരക്ക് കാരണം ഒന്നും വിചാരിച്ച പോലെ നടന്നില്ല.., ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ആയിട്ടും, നല്ലൊരു ക്രിസ്മസ്സായിട്ടും നാട്ടിൽ പോകാതെങ്ങനാ…?? അപ്പനും അമ്മയും അനിയനും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും അവരെ പിണക്കുന്നതെങ്ങനെ….? അല്ലെങ്കിലും എന്തു വന്നാലും ക്രിസ്മസ്സിനു വീട്ടിലെത്തും, ക്രിസ്മസ്സിന്റെ അന്ന് വീട്ടുക്കാരുമൊത്തുള്ള പള്ളിപ്പോക്ക് മുടക്കാറില്ല, അതൊരു വലിയ സുഖവും, സന്തോഷവും, എനർജിയുമാണ്. ഈ ക്രിസ്മസിനെങ്കിലും രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ വീട്ടിലെത്തണമെന്നു വിചാരിച്ചതായിരുന്നു അതും നടന്നില്ല, ബസ്സിലും നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു ഒന്നു രണ്ടു ബസ്സ് ഒഴിവാക്കിയ ശേഷമാണ് സീറ്റുള്ള വണ്ടി കിട്ടിയത്.., ടിക്കറ്റെടുത്ത് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു, സമയം ഒരുപാടുണ്ട്, ജോലി ഭാരം കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസമായി കൂടുതലായിരുന്നതു കൊണ്ട് ഒന്നു മയങ്ങാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു, നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് പെട്ടന്നു തന്നെ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒരു കുലുക്കത്തോടെ ബസ്സ് പെട്ടന്നു ഒന്നു നിന്നതും ഞാനും ഉണർന്നു നോക്കുമ്പോൾ ബസ്സ് ഹരിപ്പാട് എത്തിയിരുന്നു., അല്ലെങ്കിലും ഒരു ഉറക്കം കൊണ്ടൊന്നും നമ്മൾ നാടെത്തില്ല, മൂന്നു ഉറക്കമെങ്കിലും വേണ്ടി വരും, വളരെ അത്യാവശ്യമുള്ളപ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചും പിന്നെയും കുറെ മണിക്കൂറുകൾ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുള്ളതു കൊണ്ട് ബസ്സ് പിന്നെയും നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ഉറക്കത്തെ തന്നെ കൂട്ടു പിടിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു, എറണാകുളം വരെ എത്തി കിട്ടിയാൽ ഒരു ധൈര്യമാണ്, അവിടം വരെ എത്തിയാൽ പിന്നെ പെട്ടന്നു നാടെത്തും എന്ന ഒരു തോന്നൽ., ക്ഷീണം പിന്നെയും എന്നെ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലെക്ക് നയിച്ചു, അതോടൊപ്പം ഏതോ ഒരു സ്വപ്നവും എന്റെ ഉറക്കത്തിൽ തെളിഞ്ഞു, ആ സ്വപ്നത്തിന്റെ നിറച്ചാർത്തിൽ മറ്റെല്ലാം മറന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു., പെട്ടന്നാണ് വലിയൊരു ശബ്ദത്തിൽ ബസ്സൊന്നു ആടിയുലഞ്ഞത്, ബസ്സ് പെട്ടന്ന് നിൽക്കുകയും ചെയ്തു, ബസ്സ് നിന്നപ്പോഴുള്ള കുലുക്കത്തിൽ ഞാനും ഉണർന്നു, എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് പെട്ടന്നു മനസിലായില്ല, സ്വപ്നത്തിൽ എന്തോ സംഭവിച്ചെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്., എല്ലാവരും നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു ആർക്കും പെട്ടന്നൊന്നും മനസിലായില്ല, നോക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് എന്തോ ബഹളം നടക്കുന്നുണ്ട്, പറക്കം പായുന്ന കാലൊച്ചകൾ, അടക്കിപ്പിടിച്ച സംസാരം, എല്ലാവരും പിരിമുറുക്കത്തിലാണ്, എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ട്, അതെ സമയം ഒരാൾ പറഞ്ഞു ആക്സിഡന്റാണ്, ദൈവമേ യാത്ര മുടങ്ങിയല്ലോ..? ആ സ്ഥലം ഏതാണെന്നു പോലും എനിക്കു മനസിലാകുന്നില്ല, എനിക്കാണെങ്കിൽ ദേഷ്യവും പരിഭവവും ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട് ഇനിയും അടുത്ത ബസ്സ് മാറി കേറി പോകുക എന്നു വെച്ചാൽ സീറ്റും കിട്ടില്ല കഷ്ടപ്പാടുമായിരിക്കും, ഈ ക്രിസ്മസ്സ് അത്ര സുഖകരമായിരിക്കില്ല എന്നതിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തലയിട്ടു നോക്കി, സംഭവം ശരിയാണ് ” ഒരു അപകടം നടന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാം റോഡു നിറയെ കാണുന്നുണ്ട്, റോഡു നിറയെ ഒാടി കൂടിയ ആളുകളെ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഇടിയെറ്റ ജീപ്പ് മേൽ ഭാഗം മൊത്തം തകർന്ന് നിലയിൽ എതിർവശത്തു കിടക്കുന്നുണ്ട്, ഇടിച്ച ലോറിയും റോഡിനു വിലങ്ങനെ യാത്രക്ക് തടസമായി കിടക്കുന്നു, ഞാൻ സീറ്റിൽ തന്നെയിരുന്നു, വിചാരിച്ച സമയത്തൊന്നും വീട്ടിലെത്തിലെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ എനിക്ക് ഇച്ഛാഭംഗത്തോടൊപ്പം കടുത്ത നിരാശയും തോന്നി, എല്ലാവരും ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ഞാനും ഇറങ്ങി, എല്ലാവരേയും പോലെ ലോറി കിടക്കുന്നതിനു അപ്പുറത്തു പോയി വന്നു മടങ്ങുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു വണ്ടി എന്നതു തന്നെയായിരുന്നു എന്റെയും മനസ്സു നിറയേ, ക്രിസ്മസ്സാണ് എങ്ങിനേയും നാട്ടിലെത്തിയേ പറ്റൂ.,

അതെ സമയം അന്നേരം എനിക്കു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നവരുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നാണ് അവിടെ നടന്ന ആ ആക്സിഡന്റിന്റെ ഭീകരതയേ കുറിച്ച് എനിക്ക് മനസിലായത്, അപകടം നടന്നയുടൻ ലോറി ഡ്രൈവർ ഇറങ്ങി ഒടിയത്രെ.., അപ്പോഴാണ് ശ്വാസം നിലച്ചു പോയേക്കാവുന്ന ആ കാഴ്ച്ച ഞാൻ കണ്ടത്, എന്റെ രക്തം തണുത്തുറഞ്ഞു വറ്റി വരളുന്ന നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഞാനതു കണ്ടു, റോഡിനു സൈഡിലായി പിരിക്കേറ്റ് ചോരയിൽ കുളിച്ച നിലയിൽ പൂർണ്ണഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയേ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു, അവരെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല, ആരും അവരുടെ അടുത്ത് ചെല്ലുന്നില്ല, ആ കാഴ്ച്ച എന്നെ വല്ലാതാക്കി, എന്തൊരു പരീക്ഷണമാണു കർത്താവേ ? ആ കാഴ്ച്ചയുടെ ഭീകരത, എല്ലാം മറന്ന് ഞാൻ അങ്ങോട്ടെക്കു ചെന്നു അവിടെ നിന്നിരുന്ന ആളോട് ആ സ്ത്രീയേ ചൂണ്ടി കാട്ടി ഞാൻ ചോദിച്ചു, അവരെ ആരും എന്താ ശ്രദ്ധിക്കാത്തത്…? അവരെ പെട്ടന്ന് ഹോസ്പ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കു അവരുടെ ബോധം മറഞ്ഞിരിക്കുവാണ്, ഒന്ന് സഹായിക്കൂ..” അവർ പൂർണ്ണഗർഭിണിയാണ്….!” അതു കേട്ടതും അയാൾ പറഞ്ഞു, അതു കൊണ്ട് കാര്യമില്ല…!” കാര്യമില്ലെ..? എന്നു വെച്ചാൽ…? അപകടം നടന്നയുടൻ അവർ മരിച്ചിരിക്കുന്നു….” ആമ്പുലൻസ് വരാൻ കാത്തിരിക്കുവാണ്, മരിച്ചെന്നോ….? അമ്പരപ്പോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു…, അതറിഞ്ഞതും എന്റെ മനസ്സ് മരവിച്ചു, എന്റെ കരങ്ങൾ വിറ കൊണ്ടു, ഞാനാകെ വിറങ്ങലിച്ചു പോയി, എനിക്കതു വിശ്വസിക്കാനായില്ല, വിശ്വാസം വരാത്ത വണ്ണം ഞാനാ സ്ത്രീയിലെക്ക് ഒന്നു കൂടി നോക്കി, ആദ്യമായാണ് ഒരു പൂർണ്ണഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ അപകടത്തിൽ പെട്ടു മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത്…” ആ മുഖം കണ്ടതും ഞാൻ ഒാർത്തു, എത്ര ഹതഭാഗ്യയാണവർ..? സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ മുഖമൊന്നു കാണാനാവാതെ, തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖമൊന്നു കാണണമെന്ന് അവർ എത്രമാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവും…, പരസ്പരം കാണാനാവാതെ അവർ തമ്മിൽ പിരിയുന്നു.., പെട്ടന്നാണ് എന്റെയുള്ളിൽ ഇടിമിന്നൽ പോലെ ഒരു തോന്നലുണ്ടായത്, മാതാവേ അപ്പോൾ അവരുടെ കുഞ്ഞ്…? അതിനും മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കുമോ…? പെട്ടന്നു തന്നെ എന്റെ അടുത്തു നിന്നിരുന്ന ആളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു, ചേട്ടാ അവരുടെ വയറ്റിലൊരു കുഞ്ഞുണ്ട്, അതിനെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കണം…! അയാൾ പറഞ്ഞു, എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരമായി റോഡ് ബ്ലോക്കാണ്, ആമ്പുലൻസ് കാത്തു നിൽക്കുവാണ്…, ഞാനയാളോടു പറഞ്ഞു ആമ്പുലൻസിനു കാത്തു നിൽക്കാതെ ഏതെങ്കിലും ഒരു വണ്ടിയിൽ അവരെ ഒന്ന് ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കോ ? ആ കുഞ്ഞെങ്കിലും….? ? ? അതു പറയുമ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു പോയിരുന്നു അയാൾ അതു കണ്ടതും, അതു വരെയും വണ്ടിയെടുക്കാൻ മടിച്ചു കാഴ്ച്ച കണ്ടു നിന്നിരുന്ന ആരുടെയോ വണ്ടിയുടെ ചാവി അയാളിൽ നിന്നു ബലമായി പിടിച്ചു വാങ്ങി അയാൾ തന്നെ അവിടെ കൂടി നിന്നവരെ വിളിച്ച് ആ സ്ത്രീയേ ഒരു ജീപ്പിലെക്ക് കയറ്റി, അതിനു ശേഷം അയാൾ എന്നെ ഒന്നു നോക്കിയതും ഞാനും ആ വണ്ടിയിൽ കയറി, ചിലപ്പോൾ അയാളും പേടി കൊണ്ടോ മറ്റോ മാറി നിന്നതാവാം, ഞാനെന്ന ധൈര്യമാവാം ഇപ്പോൾ അയാളതിനു തയ്യാറായത്, എന്തായാലും അയാൾ അതിനു തയ്യാറായതോടെ മറ്റൊരാൾ കൂടി ബാക്കി പരിക്കേറ്റവരെ സ്വന്തം വണ്ടിയിൽ കയറ്റാൻ തയ്യാറായി വന്നു അതോടെ അവരുടെ കൂടെ അപകടത്തിൽ പെട്ട ജീപ്പ് ഡ്രൈവറേയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പരിക്കേറ്റ മറ്റൊരു കന്യസ്ത്രീയേയും ആ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി അവരും പെട്ടന്നു തന്നെ തിരിച്ചു, വളരെ വേഗത്തിലാണ് അയാൾ വണ്ടിയോടിച്ചത് ഹോസ്പ്പിറ്റലിലെക്ക് കുറച്ചധികം ദൂരമുണ്ടായിരുന്നു, ഹോസ്പ്പിറ്റലിലെത്തിയതും അവരെ പെട്ടന്നു തന്നെ ഒാപ്പറേഷൻ തിയ്യറ്ററിലെക്കു കയറ്റി, എന്താവും സംഭവിക്കുക….” ഒരു ഭയപ്പാടോടെ ഞാൻ ആ ഒാപ്പറേഷൻ തിയ്യറ്ററിനു മുന്നിൽ തന്നെ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ കർത്താവിനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ച് നിന്നു, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒാപ്പറേഷൻ തിയ്യറ്ററിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് കൈകളിൽ ഒാരോ മാലാഖകുഞ്ഞുങ്ങളുമായി മൂന്നു സിസ്റ്റർമാർ പുറത്തു വന്നു, ” ഈശ്വരാ മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളോ..? ” ഞാൻ ശരിക്കും അന്താളിച്ചു പോയി, എങ്ങാനും കുറച്ചു വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ നാലു ജീവൻ ? ? ?

അയാളും അതു കണ്ട് അന്താളിച്ചു നിൽക്കുവാണ്, അയാളുടെ മുഖവും അതു വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട് ഒരൽപ്പം വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ ? ? അവർ രണ്ടു കുഞ്ഞിനെ എന്റെ കൈകളിലും ഒന്നിനെ അയാളുടെ കൈകളിലും കൊടുത്തു, വിറയാർന്ന കൈകളോടെ ഞാനാ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വാങ്ങി, മൂന്നു കുഞ്ഞു ജീവനുകൾ ഞങ്ങളുടെ കൈകളിൽ പിറന്നിരിക്കുന്നു..” തുടർന്ന് ഒാപ്പറേഷൻ തിയ്യറ്ററിൽ നിന്നു പുറത്തു വന്ന ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു കുഞ്ഞുങ്ങളെയേ രക്ഷിക്കാനായുള്ളൂ, കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നാലു ജീവനും കൈവിട്ടു പോകുമായിരുന്നുയെന്ന്…” അതു കേട്ടതും കൂടെ വന്ന അയാൾ എന്നെയും ഞാനയാളെയും ഒന്നു നോക്കി, ഇരു ഹൃദയങ്ങളിലും സമാധാനം നിറച്ചത് ആ നോട്ടമായിരുന്നു, തുടർന്ന് എന്റെയും അവരുടെയും കൈകളിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയൊന്നു നോക്കിയതും ആ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖം ഉണ്ണിയേശുവിനെ പോലെ തോന്നിയെനിക്ക് ” ” കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും നാലഞ്ചു കന്യാസ്ത്രീകൾ കൂടി അങ്ങോട്ടെത്തി, അന്നേരമാണ് അവർ പറഞ്ഞ് വിവരങ്ങളെല്ലാം ഞാനറിയുന്നത്., മരിച്ച സ്ത്രീ അവരുടെ മഠത്തിലെ ഒരു ജോലിക്കാരിയായിരുന്നെന്നും, ഗർഭിണിയായിരിക്കേ അവരുടെ ഭർത്താവ് മരണപ്പെട്ടെന്നും, പ്രസവവേദന ആരംഭിച്ചതോടെ ഒരു കന്യാസ്ത്രീയോടൊപ്പം മഠത്തിന്റെ തന്നെ ജീപ്പിൽ അവരെയും കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിലെക്ക് വരുന്ന വഴിയാണ് ഈ അപകടം നടന്നതെന്നും മറ്റും…, ആ കന്യാസ്ത്രീകൾ ഞങ്ങളോടു നന്ദി പറയുകയും, അവർ തന്നെ ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്തു…! മടക്കയാത്രയിൽ ഞാൻ ഒാർക്കുകയായിരുന്നു…, എനിക്കു തന്നെ നിശ്ചയമില്ലാത്ത എന്തോക്കെ കാര്യങ്ങളാണു സംഭവിച്ചതെന്ന്…? എന്തിനാണ് ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത അവരോടൊപ്പം ഞാൻ ആ ജീപ്പിൽ കയറി പോയത്..? ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ എന്തിനാണ് അവരെ ഹോസ്പ്പിറ്റലിലെത്തിക്കാൻ തയ്യാറായത്….? നാട്ടിലെത്താൻ ധൃതി പിടിച്ചു വന്നിരുന്ന ഞാൻ എന്തു കൊണ്ടാണ് അതെല്ലാം മറന്നു കൊണ്ട് ഇതിനെല്ലാം കൂട്ടു നിന്നത്….? ചോര കണ്ടാൽ തന്നെ തല കറങ്ങുന്ന ഞാൻ എന്തു കൊണ്ടാണ് അവരോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യാൻ തയ്യാറായത്…? അതിനൊക്കെ ഒറ്റ വിശദ്ധീകരണമേ ഉള്ളൂ., എല്ലാ കണ്ണുകളിലും ഒരേ പോലെ ഒരേ കാഴ്ച്ച തെളിയണമെന്നില്ല..” എല്ലാ ചിന്തകളും അനുയോജ്യമായ സമയത്ത് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കണമെന്നില്ല…” എല്ലാ തോന്നലുകളും എല്ലാവരിലും ശരിയായ സമയത്തു തന്നെ തോന്നണമെന്നില്ല..” അവിടെയാണ് ദൈവം നമ്മളെ പോലെ ഒരാളെ ചിലത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനായി എത്തിക്കുക….! ചിലപ്പോൾ എന്റെ യാത്ര വൈകിച്ചതു തന്നെ ദൈവം ആ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജനനം എന്നിലൂടെ സംഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരിക്കാം..” എന്തായാലും എന്നിലൂടെ ഒരു നന്മ കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു, ഒരു പക്ഷെ എന്റെ ഈ വർഷത്തെ ക്രിസ്മസ്സ് നിയോഗം ഇതായിരിക്കാം…” അല്ലെങ്കിലും ഒരോ ആഘോഷങ്ങളും ഒരോ ഒാർമ്മപ്പെടുത്തലുകളാണ്…! നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം തുറന്നു വെക്കണമെന്നും…, മടി കൂടാതെ സഹായം ചെയ്യണമെന്നും…, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കണമെന്നും…, ദൈവത്തിങ്കൽ സർവ്വരും തുല്യരാണെന്നും.., ഉള്ള ഒാർമ്മപ്പെടുത്തൽ….!!!!

ബന്ധങ്ങൾ

ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സുധി ഒരു സെൽഫി എടുത്തു…

Published

on

By

രചന: ഉണ്ണി കെ പാർത്ഥൻ

“ഇവള് ഇത് എവിടെ പോയി കിടക്കുവാ.. വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ല ലോ..” പലവട്ടം ഫോൺ വിളിച്ചിട്ടും കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാതിരുന്ന ഭാര്യയെ മനസ്സിൽ ആവോളം തെറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് സുധി ബസിന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഒന്നുടെ ചാരിയിരുന്നു.. “വാട്സാപ്പ് ചെയ്തു നോക്കാം..” മൊബൈൽ ഒന്നുടെ എടുത്തു നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു.. “ആഹാ.. ഇവൾ ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടല്ലോ… ഡീ..” സുധി ഒരു മെസ്സേജ് വാട്സാപ്പ് ചെയ്തു.. ഒരു മിനിറ്റ്.. രണ്ട് മിനിറ്റ്.. നിമിഷങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നു പോയി.. അപ്പുറത്ത് ഓൺലൈൻ തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്… “ഡീ..” സുധി ഒന്നുടെ മെസ്സേജ് ചെയ്തു… നോ രെക്ഷ.. “എങ്കിൽ ഒന്നുടെ വിളിച്ചു നോക്കാം..” വാട്സാപ്പ് കാൾ ചെയ്തു… അനക്കമില്ല..

“ഇവള് ഈ മൊബൈലും കു ത്തി ഇരുന്നു ഉറങ്ങിപോയോ…” മനസ്സിൽ ഒന്നുടെ പറഞ്ഞിട്ട് സുധി നോട്ടം തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ചെറുപ്പകാരന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം പാളി നോക്കി.. “ങ്ങേ… ഇത് ദേവി അല്ലേ.. എന്റെ ഭാര്യ.. ഇവളെ എങ്ങനെ ഇയ്യാൾക്ക് അറിയാം..” ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇടതടവില്ലാതെ വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജ് ദേവിക്ക് അയച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അപ്പുറത്ത് നിന്നും ഉരുളക്ക് ഉപ്പേരി പോലേ റിപ്ലൈയും.. “ചേട്ടാ.. ഒരു മിനിറ്റ്.. ആ ഫോൺ ഒന്ന് തരോ.. എന്റെ ഭാര്യക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് ഇടാൻ ആണ്..” ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കി സുധി പതിയേ ചോദിച്ചു… “പിന്നെന്താ.. ദാ ചേട്ടാ ഫോൺ..” വിനീത പുളകിതനായി അയ്യാൾ ഫോൺ സുധിക്ക് നേരെ നീട്ടി.. “ഡീ.. ഞാൻ നിന്നെ കൊറേ നേരമായി വിളിക്കുന്നു… മെസ്സേജ് ഇടുന്നു..

നീ എന്റെ മെസ്സേജ് തുറന്നു നോക്കിയില്ല ലോ.. ഇത് ആരാ നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ.. എന്റെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഈ ചേട്ടന്റെ ഫോൺ വാങ്ങി മെസ്സേജ് ഇടുവാ.. അതേ.. ഞാൻ ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്…വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോളേക്കും എത്തും ട്ടോ..” മെസ്സേജ് സെന്റ്… “ങ്ങേ..” അപ്പുറത്തു നിന്നു മറുപടി വിത്ത് സ്മൈലി.. “ഓൾക്ക് മനസിലായില്ല ന്ന് തോന്നുന്നു… ചേട്ടാ മ്മക്ക് ഒരു സെൽഫി എടുത്താലോ..” ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സുധി ഒരു സെൽഫി എടുത്തു പിക്ക് ദേവിക്ക് സെന്റ് ചെയ്തു… അപ്പുറം മെസ്സേജ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു… അപ്പുറത്ത് നിന്നു ഒരു റിപ്ലൈയും ഇല്ല… “ഓൾടെ നെറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും.. അതാണ് റിപ്ലൈ ഇല്ലാത്തത്.. സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാന്നു കരുതിയതാ.. ഇനി ഇപ്പൊ അത് വേണ്ടാ ലോ…” മൊബൈൽ തിരിച്ചു നൽകി കൊണ്ട് നിഷ്കളങ്കമായി സുധി ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കി.. “ചേട്ടാ ആളിറങ്ങാൻ ണ്ട്..” ചെറുപ്പക്കാരൻ സീറ്റിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കണ്ടക്ടറേ നോക്കി ഉറക്കേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… “ഇനി അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്‌ കൊല്ലത്തു ആണ്..”

കണ്ടക്ടർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… “അതൊന്നും പറ്റില്ല.. എനിക്ക് ഇവിടെ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങണം…” ചെറുപ്പക്കാരൻ ബെൽ അടിച്ചു.. ഡ്രൈവർ വണ്ടി നിർത്തി.. ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇറങ്ങി.. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഓടി… സുധി മൊബൈൽ എടുത്തു ഒന്നുടെ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു… “നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന നമ്പർ മറ്റൊരു കോളിൽ ആണ്… ദയവായി അൽപ്പനേരം കഴിഞ്ഞു വിളിക്കുക..” സുധി ഒന്നുടെ വിളിച്ചു… “നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന നമ്പർ ഇപ്പൊ സ്വിച് ഓഫ് ആണ്.. ദയവായി അൽപ്പ നേരം കഴിഞ്ഞു വിളിക്കുക…” “ഇന്നലെ നല്ല മഴ അല്ലായിരുന്നോ.. ഫോൺ ചാർജ് പോയി കാണും..” അതും പറഞ്ഞു സുധി സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു… ശുഭം.. ഉണ്ണി കെ പാർത്ഥന്റെ സ്റ്റോറി എന്തേ ഇങ്ങനെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട് മാത്രമായി രണ്ട് വരി.. വിഡ്ഢിത്തത്തോടെ ചില ആശയങ്ങളേ കൂടെ കൂട്ടി നോക്കും.. അത് പണ്ട് മുതലേ ഉള്ള ശീലമാണ്.. സാമാന്യ യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്തത് എന്ന് വേണേൽ പറയാം.. എഴുതി നോക്കും.. വായിക്കുന്നവരുടെ അഭിരുചിക്ക് വിടും.. അവരേ കേൾക്കും അതാണ് പതിവ്.. ജീവനുള്ള കഥയുമായി വീണ്ടും കാണാം..

Continue Reading

ബന്ധങ്ങൾ

ഈ സാരിയുടെ ഞൊറിയൊന്ന് പിടിച്ചേ..

Published

on

By

രചന: സജി തൈപ്പറമ്പ്

“ചേട്ടാ.. ഈ സാരിയുടെ ഞൊറിയൊന്ന് പിടിച്ചേ” “പിന്നേ.. എനിക്കതല്ലേ ജോലി ?,ചുരിദാറിട്ടിരുന്നേൽ ഈ പാടുണ്ടായിരുന്നോ? ഈ നേരമില്ലാത്ത നേരത്ത്,സാരിയുടുക്കാൻ നിന്നോടാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?” “എന്താ ജയേട്ടാ.. ഈ പറയുന്നത്? ഇതൊരു സാധാരണ കല്യാണമല്ലല്ലോ? എൻ്റെ വല്യച്ഛൻ്റെ മകൾടെ കല്യാണമല്ലേ? അവിടെയുള്ളവർക്കൊക്കെ സാരിയെടുത്ത കൂട്ടത്തിൽ എനിക്കും വല്യച്ഛൻ,സാരിയെടുത്ത് തന്നത്, കല്യാണത്തിന് ഉടുക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ?” ഓഹ് പിന്നേ, സാരിയുടുക്കാൻ പറ്റിയൊരു കോലം, നീയൊന്ന് വേഗമിറങ്ങാൻ നോക്ക് , പുശ്ചത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ജയേട്ടൻ പുറത്തേയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ,എനിക്ക് കടുത്ത നിരാശ തോന്നി. രാവിലെ മുതല് തുടങ്ങിയ കഷ്ടപ്പാടാണ് ,നന്നായൊന്ന് ഒരുങ്ങിയിട്ട് എത്ര നാളായി, രണ്ട് കൊല്ലം മുൻപ് അനുജത്തിയുടെ കല്യാണത്തിനാണ് ഇതിന് മുമ്പ് സമയമെടുത്തൊന്ന് ഒരുങ്ങിയത് ,അല്ലാതെയുള്ള എന്ത് ചടങ്ങിന് പോയാലും ജയേട്ടൻ്റെ ധൃതി കാരണം ഏതെങ്കിലുമൊരു ചുരിദാറുമെടുത്തിട്ട് വെളിച്ചെണ്ണ തേച്ച മുടിയൊന്ന് കോതിയൊതുക്കി കണ്ണാടിയിലൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടുമെടുത്ത് നെറ്റിയിലൊട്ടിച്ചിട്ട് വേഗം ഇറങ്ങാറാണ് പതിവ്, ഇതിപ്പോൾ പുറം നാട്ടിലൊക്കെ പോയിട്ട് വന്ന കസിൻസെല്ലാം കെട്ടിയൊരുങ്ങി വരുമെന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ,അവരുടെ മുന്നിൽ ചെറുതാവണ്ടന്ന് കരുതിയാണ്, ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ പോയസൗന്ദര്യമൊന്ന് തിരിച്ച് പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങിയത് രാത്രി തന്നെ പറമ്പിൽ നിന്ന് കറ്റാർവാഴയുടെ തണ്ട് മുറിച്ചെടുത്ത്, തൊലി കളഞ്ഞ്, അതിൻ്റെ മുകളിൽ അരിപ്പൊടി വിതറി മുഖത്ത് തേച്ച് വച്ചു, ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞു് അത് കഴുകിയതിന് ശേഷമാണ്, ഇന്നലെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത് തന്നെ എന്നിട്ട് അതിരാവിലെയെഴുന്നേറ്റ് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കറ്റാർവാഴയുടെ ജെല്ലെടുത്ത് ജ്യൂസാക്കി, തലയിൽ തേച്ച് പിടിപ്പിച്ചു ,മുടിക്ക് തിളക്കം കിട്ടുമെന്നാരോ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണങ്ങനെ ചെയ്തത് അങ്ങേതിലെ ശോഭേച്ചി മിക്കപ്പോഴും ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ പോകുമ്പോൾ ചോദിക്കാറുണ്ട്, ഗീതയ്ക്ക് ബ്യൂട്ടി പാർലറിലൊന്നും പോകാൻ താല്പര്യമില്ലേന്ന്?

തൻ്റെ നല്ല തിക്നസ്സുള്ള മുടിയല്ലേ? ഒന്ന് സ്ട്രെയ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടിരുന്നേൽ നല്ല വെറ്റായി കിടന്നേനെയെന്ന് അത് കേട്ടപ്പോഴെനിക്ക് ആത്മനിന്ദയാണ് തോന്നി . ഏത് പെണ്ണുങ്ങൾക്കാണ്, ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ പോകാനും, ഫേഷ്യല് ചെയ്യാനും ,മുടിയൊന്ന് സ്ട്രെയ്റ്റ് ചെയ്യാനുമൊക്കെ ആഗ്രഹമില്ലാത്തത്? ,പക്ഷേ അതിനൊക്കെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നൊരു ഹസ്ബൻ്റ് കൂടിയുണ്ടാവണ്ടെ? വെറും മുപ്പത് രൂപാ മുടക്കി പുരികമൊന്ന് ത്രെഡ് ചെയ്യാൻ പോലും, പുള്ളിക്കാരൻ പൈസ തരില്ല, പഠിക്കാൻ പോയ സമയത്ത്, അമ്മ ഒരുപാട് പറഞ്ഞതാണ്, മോളേ.. നീയെങ്കിലും പഠിച്ച് ഒരു ജോലി വാങ്ങാൻ നോക്ക്, ഇല്ലെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ ,അമ്മയെ പോലെ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ഭർത്താവിൻ്റെ മുന്നിൽ കൈ നീട്ടി നില്ക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് , ആര് കേൾക്കാൻ ? അതിൻ്റെയാണീ അനുഭവിക്കുന്നത്, ഞാനൊരുവിധം സാരി അരക്കെട്ടിലുറപ്പിച്ചു. അമ്പലത്തിൽ വച്ചായിരുന്നു വിവാഹം അവിടെ ചെന്നയുടനെ എന്നെയും മക്കളെയും മണ്ഡപത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിട്ടിട്ട് ജയേട്ടൻ കൂട്ടുകാരുടെയടുത്തേയ്ക്ക് പോയി. ഹായ് നാത്തൂനെ, ഇതെന്തായീ കാണുന്നത്? കാവിലെ ഭഗവതി നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നതോ ? ചുവന്ന പട്ട് സാരി, നാത്തൂന് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് കെട്ടോ? വല്യച്ഛൻ്റെ ഇളയ മരുമകള് വന്നെന്നോടങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിനൊരു കുളിർമ്മ തോന്നി ,അവളങ്ങനെ ആരെയും പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നൊരാളല്ല ങ്ഹാ ഗീതേച്ചി… പൊളിച്ചല്ലോ ? നിങ്ങൾക്കൊരു പത്ത് വയസ്സ് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഗീതേച്ചി വെളുത്തതായത് കൊണ്ടാവാം ചുവപ്പ് നിറം നന്നായി മാച്ച് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, അത് മാത്രമല്ല രശ്മി ,ഗീതേച്ചിക്ക് നല്ല ബോഡി ഷെയ്പുള്ളത് കൊണ്ട് സാരി നന്നായി ചേരുന്നുമുണ്ട് എൻ്റെ കൃഷ്ണാ … എനിക്കിനി മരിച്ചാലും വേണ്ടില്ല ബാംഗ്ളൂരിൽ മോഡലിങ്ങ് ചെയ്യുന്ന അമ്മാവൻ്റെ മക്കളാണത് പറഞ്ഞത് ഇതിൽപരം ഈയുള്ളവർക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ട അതോടെ എൻ്റെ മൂഡ് ഔട്ടെല്ലാം മാറി. താലികെട്ടും, സദ്യയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ച് പോകാൻ ജയേട്ടൻ ധൃതിവച്ചു. കുറച്ച് കൂടി നില്ക്ക് ജയേട്ടാ… ഇത്രവേഗം തിരിച്ച് പോകാൻ നമ്മള് അന്യരൊന്നുമല്ലല്ലോ? മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെയാണെങ്കിലും പുള്ളിക്കാരൻ കുറച്ച് നേരം കൂടി നിന്നു.

നാല് മണിയായപ്പോൾ ജയേട്ടന് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടെന്ന് വല്യച്ഛനോട് കളവ് പറഞ്ഞിട്ട് ഞങ്ങളവിടുന്നിറങ്ങി. ഗീതേ .. നീ മുന്നിലോട്ടിരിക്ക് മക്കള് രണ്ട് പേരും കൂടി പിന്നിലിരുന്നോളും കാറിൻ്റെ പിൻഡോറ് തുറക്കാനൊരുങ്ങിയ എന്നോടത് പറഞ്ഞത്, ജയേട്ടൻ തന്നെയാണോ,? എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ആ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഞാൻ പകച്ച് നോക്കി . കുറച്ച് നാളുകളായി പത്താം ക്ളാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന മൂത്ത മകനാണ്, എന്നും ഇടത് വശത്തെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലിരിക്കുന്നത്, ഒരു ദിവസം അവനോട് ഞാൻ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്കിരിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജയേട്ടൻ സമ്മതിച്ചില്ല നിനക്ക് മുന്നിൽ തന്നെയിരിക്കണമെന്ന് ഇത്ര നിർബന്ധമെന്താണ്? ആ ചോദ്യം അന്നെന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു. വേണ്ട, ഞാനിവിടെ തന്നെയിരുന്ന് കൊള്ളാം ഉള്ളിലെ സന്തോഷം മറച്ച് പിടിച്ച്, ഞാൻ വെറുതെയൊരു നമ്പരിറക്കി. ഹാ, പറയുന്നത് കേൾക്ക് ഗീതേ .. എനിക്കത് മതിയായിരുന്നു, എൻ്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ നിർബന്ധിച്ചാലേ, ഞാനിനി മുൻ സീറ്റിലിരിക്കു, എന്നൊരു പിടിവാശി എനിക്കന്നുണ്ടായിരുന്നു. അല്ല, നമ്മളിതെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത് ? വീട്ടിലേക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് തിരിയാതെ, കാറ് ഹൈവേയിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കണ്ട് ,ഞാൻ ജിജ്ഞാസയോടെ ചോദിച്ചു. നീയെപ്പോഴും പറയാറില്ലേ ? ഞാൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയിൽ, ഒരിക്കലൊന്ന് പോകണമെന്നും, അവിടുള്ളവരെയൊക്കെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണമെന്നുമൊക്കെ അയ്യോ അങ്ങോട്ടാണോ പോകുന്നത്? ,ജയേട്ടാ .. ഞാനീ പട്ട് സാരിയൊക്കെയുടുത്ത് വന്നാൽ ,അവരെന്ത് വിചാരിക്കും? നമുക്ക് വേറൊരു ദിവസം പോകാം ഹേയ് അതൊന്നും സാരമില്ല, ഇന്നാണ് അതിന് പറ്റിയ ദിവസം ഈ മനുഷ്യനിതെന്ത് പറ്റി? ആകെയൊരു മാറ്റം ?

എൻ്റെ ജിജ്ഞാസ വർദ്ധിച്ചു. അങ്ങനെ കുറെ നാള് കൊണ്ടുള്ള ആഗ്രഹം സാധിച്ചു. കമ്പനിയിലുള്ള ജയേട്ടൻ്റെ സബ്ഓർഡിനേറ്റ്സൊക്കെ എന്നെ ,മാഡം എന്ന് വിളിച്ച് സംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, ഞാനങ്ങ് വല്ലാതായി. അവിടുന്നിറങ്ങിയിട്ടും, വീട്ടിലേക്ക് പോകാതെ, ജയേട്ടൻ ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് നേരെ ബീച്ചിലേക്കാണ് പോയത്, ൻ്റെ കൃഷ്ണാ… ഇന്ന് മൊത്തം സർപ്രൈസുകളാണല്ലോ? എല്ലാ ദിവസവും, ഈ മനുഷ്യന് ഇങ്ങനെ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിയെന്ന്, ഞാൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ച് പോയി. ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ, സത്യം പറയുമോ ? രാത്രിയിൽ ജയേട്ടനൊപ്പം കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, ഞാനദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു ഉം ചോദിക്ക്, ഇന്നെന്താ ജയേട്ടന് പറ്റിയത്? ഇപ്പഴും എനിക്ക്, ഒന്നുമങ്ങട്ട് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല, ചില തിരിച്ചറിവുകളുണ്ടാകുന്നത് മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നാണ് ,കല്യാണ പന്തലിൽ വച്ച് ,എനിക്കങ്ങനെയൊരു തിരിച്ചറിവ് കിട്ടി ,ഇപ്പോൾ നീ അത്രയും മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. ################### അതാരാ ചേട്ടാ… ആ ചുവന്ന സാരിയുടുത്ത് നില്ക്കുന്നത്, എന്തൊരു ലുക്കാണ് ആ ചേച്ചിക്ക്? അറിയില്ലെടാ, പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്, ഏതോ ഭാഗ്യം ചെയ്തവൻ്റെ ഭാര്യയാണ് , ഈശ്വരാ … നമുക്കൊന്നും നീ ഇത് പോലൊരു ഭാര്യയെ തന്നില്ലല്ലോ? ശരിയാ ചേട്ടാ… ഇതിനെയൊക്കെ കാണുമ്പോഴാണ് ,സുരാജേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ വീട്ടിലിരിക്കുന്നതിനെയെടുത്ത് കിണറ്റിലെറിയാൻ തോന്നുന്നത് #################### കല്യാണ പന്തലിൽ വച്ച് ,ഗീതയെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്, ക്യാമറാമാൻ്റെ സഹായിയായ പയ്യൻ ചോദിച്ച സംശയവും, അതിനയാൾ കൊടുത്ത മറുപടിയുമാണ്, തന്നിലുണ്ടായ മാറ്റത്തിന് കാരണമെന്ന് അയാൾ ഗീതയോട് പറഞ്ഞില്ല. NB :- ശരീരത്തിൽ കസ്തൂരിയുണ്ടെന്നറിയാതെ അതിൻ്റെ സുഗന്ധമന്വേഷിച്ച് നടക്കുന്ന മാനുകളെ പോലെയാണ് ചില പുരുഷൻമാർ, എന്ന് പറയാതെ വയ്യ ലൈക്ക് കമന്റ് ചെയ്യണേ…

Continue Reading

ബന്ധങ്ങൾ

വേണം എനിക്ക് ഇഷ്ടാ ഈ പെൺകുട്ടിയെ…

Published

on

By

രചന: Anu Swaroop

 

വീട്ടിലെ രണ്ടുപെണ്മക്കളിൽ ഇളയത് ആണെങ്കിലും വീട്ടുകാർക്ക് എന്നും ഒരു ഭാരം ആയിരുന്നു ഞാൻ,, ഞാൻ ജനിച്ചു പിറ്റേദിവസം ഒരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റി അച്ഛൻ മരിച്ചു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞു ആയിരുന്നു എന്നെ വീട്ടിലെ ഭാഗ്യദോഷി ആക്കിയത്, അമ്മക്ക് എന്നും പ്രിയപെട്ടവൾ ചേച്ചി തന്നെ ആയിരുന്നു, അമ്മയുടെ ഓരോ വാക്കിലും, പ്രവർത്തിയിലും അത് പ്രകടമായിരുന്നു എന്നേക്കാൾ രണ്ടു വയസ്സിനു മൂത്ത ചേച്ചി സ്കൂൾ പഠനം കഴിഞ്ഞു പട്ടണത്തിലെ കോളേജിൽ പോയപ്പോൾ ഞാനും ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു,, പെൺകുട്ടികൾ പഠിച്ചിട്ട് എന്ത് കിട്ടാനാ എന്നുള്ള ചോദ്യം ആയിരുന്നു മറുപടി,.. അമ്മയെ വിധവയാക്കിയവൾ എന്ന പട്ടം നേരത്തെ ചാർത്തി കിട്ടിയതിനാൽ ബാല്യത്തിന്റെ നിറവും സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ എന്നേ പൊഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു,.. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഉണ്ടായിട്ടും ഒരിറ്റ് സ്നേഹം തരാൻ ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റപെട്ട ജീവിതം ആയിരുന്നു എന്നും,,.. കുത്തുവാക്കുകളും, ശാപവാക്കുകളും കേട്ടു കണ്ണുനീര് തുടക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഒരു ജന്മം,, എന്റെ ജന്മത്തെ ഞാൻ തന്നെ വെറുത്ത ദിനങ്ങൾ,,

ഗ്രാമത്തിലെ തയ്യൽ യൂണിറ്റിലെ തയ്യൽ പഠിത്തവും, വീട്ടിലെ അടുക്കളജോലിയും ആയിരുന്നു അമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി കരുതി വെച്ചിരുന്നത്… ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി വിവാഹആലോചന തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അമ്മക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ബാധ്യത ആവുന്നത്..,, കടമ തീർക്കാൻ എന്ന പേരിൽ ഇരുപത്തിരണ്ടുകാരിയായ തന്നെക്കാൾ ഇരട്ടി പ്രായം ഉള്ള ഒരാളെ ആയിരുന്നു അമ്മ കണ്ടെത്തിയത്,, മറ്റ് ആരുടെയോ നിർബന്ധത്തിൽ ആണ് അയാൾ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചതെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ തോന്നിക്കും വിധം ആയിരുന്നു അയാളുടെ പെരുമാറ്റം, അത് അമ്മയോട് സൂചിപ്പിച്ച എന്നെ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു തന്നെ പരിഹസിച്ചു വിട്ടു..,, “പിറന്നു വീണതെ എന്റെ താലിചരടും നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരവും മായിച്ചു, ഇനി കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുന്നവന് എന്തൊക്കെയാണാവോ വരാൻ പോകുന്നത്” അമ്മയുടെ ആക്രോശത്തിനു മുന്നിൽ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാതെ തലയും താഴ്ത്തി മിണ്ടാതെ പോരേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്,,, രണ്ടുമാസത്തിനപ്പുറം ചേച്ചിയോടൊപ്പം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി മനസ്സിൽ നിറയെ ഭയശങ്കകളോടെ മുഹൂർത്തം പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് വീടിനുള്ളിൽ അടക്കിപിടിച്ച സംസാരവും, കുശുകുശുക്കലും കേട്ടത്… എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നവരുടെ മുഖത്ത് നിന്നും മനസ്സിൽ ആക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, ചോദിച്ചിട്ട് ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ല,,

മുറിക്കുള്ളിൽ കൂടി നിന്നവർ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി പൊയ്‌കൊണ്ടിരുന്നു എന്താ സംഭവിച്ചേ എന്നു അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംഷ കൊണ്ടു ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റു വാതിലിനു നേർക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അമ്മ കൊടുംകാറ്റ് പോലെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വന്നത്,,… “എന്നോട് എല്ലാവരും പറഞ്ഞതാ ഈ അശ്രീകരത്തെ എന്റെ മോളുടെ കൂടെ പന്തലിൽ ഇറക്കണ്ട എന്നു.., അന്ന് ഞാൻ അത് കേട്ടില്ല,അത് എന്റെ തെറ്റ്‌..,,നിന്നെ താലികെട്ടാൻ വരാം എന്നു സമ്മതിച്ചവൻ വേറെ ഒരു പെണ്ണിനേയും കൊണ്ടു ഓടി പോയെടി… പെൺകുട്ടികൾ ആയാൽ കുറച്ചു ഒക്കെ ഭാഗ്യം വേണം,.. നിനക്കിപ്പോൾ മതിയായല്ലോ എല്ലാം, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം കൂടി നീ കാരണം നശിക്കുമല്ലോ എന്റെ ദേവിയെ….” അമ്മേ ഞാൻ….പറയാൻ വന്നത് മുഴുവൻ ആക്കാൻ കഴിയാതെ നിന്നു പോയി താൻ..,, അമ്മ അലമുറ ഇട്ടു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു,,

“ലീലേടത്തി… ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു ബഹളം വെച്ചിട്ട് കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ?? പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ ഉള്ള വഴി അല്ലെ നോക്കണ്ടത് നമ്മൾ… നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഒരു പയ്യൻ ഉണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ, മുഹൂർത്തം തെറ്റാതെ നമുക്ക് നടത്താം ഇത്,.. പയ്യന്റെ അമ്മാവന്റെ മകൻ ആണ് ഇത്, എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അവൻ കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നത് കൊണ്ടു ഇനി ഒരു ചർച്ചയുടെ ആവശ്യം വരുന്നില്ല” “അത് വേണോ?? എന്നുള്ള അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ തന്നെ ആയിരുന്നു ഉത്തരം കൊടുത്തത്…. “വേണം എനിക്ക് ഇഷ്ടാ ഈ പെൺകുട്ടിയെ…

അവളെ എനിക്ക് തന്നേരെ അമ്മേ….,,,” മഞ്ഞനൂലിൽ കോർത്ത താലി കഴുത്തിൽ ചാർത്തി തന്നു, ഹാരവും അണിയിച്ചു, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരവും തൊടുവിച്ചു തന്നു, കയ്യോട് കയ്യ് ചേർത്തു പിടിച്ചു മണ്ഡപം ചുറ്റുന്ന ഞങ്ങളെ എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരിളം കാറ്റ് തഴുകി കടന്നു പോയി…ആ കാറ്റു എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു മോളെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നും മോൾക്ക്‌ ഉണ്ടാവും എന്നു…… അത് അങ്ങനെയാണ് ആരും ഇല്ലാത്തവർക്ക് ദൈവം ഉണ്ടാകും എന്തിനും.. ഏതിനും കൂടെ..,,, ലൈക്ക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കൂ… നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രചനകൾ പേജിലേക്ക് അയച്ചു തരിക…

 

Continue Reading

Most Popular